Apocalipse 12
Chru (CJE) vs NTLH
1 Bloh nư̆n, tơ ngŏ lơngì tơbiă sa nàl-c̆rih prŏng: Sa aràng mơnih kơmơi, rùp c̆ù ia-hơrơi yơu ào, tơkai dò dơ̆ng tơ ngŏ ia-blàn, akŏ klŭm kơlmu-pơtau sơ̆ng sa-pluh dua boh ia-pơtŭ.
1 Então apareceu no céu um grande e misterioso sinal. Era uma mulher. O seu vestido era o sol, debaixo dos seus pés estava a lua, e ela usava na cabeça uma coroa que tinha doze estrelas.
2 Mơnih kơmơi hũ mơtiàn, sơ̆ng kơmrào driau pơđì-pơđoa kơyoa rơwă kơjĕ đih apui.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto.
3 Tơ ngŏ lơngì kŭng tơbiă sa nàl-c̆rih pơkơ̆n: Sa drơi anà grài prŏng, mơr-yah yơu apui, hũ tơjuh boh akŏ sơ̆ng sa-pluh 'bĕ tơki. Tơ ngŏ tơjuh boh akŏ hũ tơjuh boh kơlmu-pơtau.
3 E apareceu no céu outro sinal: era um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres e com uma coroa em cada cabeça.
4 Aku ñu hua tui sa pơ-ơnah klơu du ia-pơtŭ tơ ngŏ lơngì, sơ̆ng prah trŭn tơ ala lơ̆n. Anà grài dò dơ̆ng tơ anaŭ mơnih kơmơi kơjĕ đih apui, tô c̆àng tŭ mơnih kơmơi nư̆n đih apui anà tơbiă, nư̆n ñu rơŭ 'bơ̆ng luơ̆n anà mơnih kơmơi.
4 Com a cauda ele arrastou do céu a terça parte das estrelas e as jogou sobre a terra. Depois parou diante da mulher grávida a fim de comer a criança logo que ela nascesse.
5 Mơnih kơmơi đih apui sa aràng anà lơkơi, anà lơkơi nư̆n rơŭ angui gai kồn pơsơi bloh apăn-akŏ tơgrơ̆ buơl làng. Bloh anà lơkơi nư̆n hũ rò đì truh tơ Yàng Pô Lơngì, truh tơ sơbàn Pô.
5 Então a mulher deu à luz um filho, que governará todas as nações com uma barra de ferro. Mas a criança foi tirada e levada para perto de Deus e do seu trono.
6 Dò mơnih kơmơi nư̆n đuaĭ dơŭ lăm 'blàng-jơhua, tơ anih nư̆n Yàng Pô Lơngì hũ rơc̆ăng lờih tơ ñu sa anih, tô hũ ròng c̆iăm lăm sa rơbơu dua rơtùh năm pluh hơrơi.
6 A mulher fugiu para o deserto, onde Deus havia preparado um lugar para ela. Ali ela será sustentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Tŭ nư̆n hũ sa pơnuaĭ tămsuh-tămngă tơ ngŏ lơngì: Mic̆el sơ̆ng du mơnih gơdrưh drơi tămngă sơ̆ng anà grài. Anà grài sơ̆ng du gơdrưh ñu kŭng tămngă wơ̆.
7 Depois houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, que combateu junto com os seus anjos.
8 Bloh guñu 'buh pha-jai jiơ̆ng, sơ̆ng 'buh dò duah 'buh anih guñu tơ ngŏ lơngì tra.
8 Mas o dragão foi vencido, e por isso ele e os seus anjos não puderam mais ficar no céu.
9 Anà grài prŏng hũ kŏng prah trŭn, nư̆n la anà ala yau, hũ angăn la kơmlài-jĭnràk halài Satăn, mơnih pơluơ pơ̆ng-gơla abih buơl làng lăm dun-ya. Ñu hũ kŏng prah trŭn tơ ala lơ̆n, sơ̆ng du gơdrưh ñu kŭng kŏng prah trŭn sơ̆ng ñu rơi.
9 O enorme dragão foi lançado fora do céu. Ele é aquela velha cobra, chamada Diabo ou Satanás, que leva todas as pessoas do mundo a pecar. Ele foi jogado sobre a terra, e os seus anjos também foram jogados junto com ele.
10 Dơlhă mơhư̆ tơ ngŏ lơngì hũ săp prŏng đờm lài:
10 Então ouvi uma voz forte no céu, que dizia: — Agora chegou a salvação de Deus! Agora Deus mostrou o seu poder como rei! Agora o
11 Buơl guñu hũ pha-jai rơlau tơ ñu, gơnừm tơ drah Abo Anà,
11 Os nossos irmãos o derrotaram por meio do sangue do Cordeiro e da mensagem que anunciaram. Eles estavam prontos para dar a sua vida e morrer.
12 Kơyoa nư̆n, ơ du tăl lơngì, sơ̆ng tơgrơ̆ mơnih dò lăm nư̆n,
12 Portanto, ó céu e todos vocês que vivem nele, alegrem-se! Mas ai da terra e do mar! Pois o Diabo desceu até vocês e ele está muito furioso porque sabe que tem somente um pouco mais de tempo para agir.
13 Tŭ anà grài 'buh drơi hũ kŏng prah trŭn lăm ala lơ̆n, nư̆n pơgui tui mơnih kơmơi hũ đih apui anà lơkơi.
13 Quando o dragão viu que tinha sido jogado sobre a terra, começou a perseguir a mulher que tinha dado à luz o menino.
14 Bloh mơnih kơmơi nư̆n hũ brơi sa yơu siạu c̆ĭm klàng-prŏng tô pơ̆r truh tơ anih hũ pioh tơ ñu lăm 'blàng-jơhua, anih ñu rơŭ hũ ròng c̆iăm lăm sa tŭ, du tŭ, sơ̆ng mơtưh tŭ, pleh atàh anà ala.
14 Porém a mulher recebeu as duas asas de uma grande águia para poder voar para o seu lugar no deserto, onde ela será sustentada durante três anos e meio , livre do ataque do dragão.
15 Ala kơprùh ia mư̆ng kàng ñu tơbiă yơu ia sơdờng pơgui tui mơnih kơmơi, tô hua-mă mơnih kơmơi nau.
15 Então o dragão lançou água da sua boca, como se fosse um rio, atrás da mulher, para que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Bloh boh tơnah dŏng mơnih kơmơi. Lơ̆n pơh kàng luơ̆n abih ia-sơdờng bloh anà grài hũ kơprùh tơbiă mư̆ng kàng ñu.
16 Mas a terra ajudou a mulher, pois a própria terra abriu a boca e engoliu a água que tinha saído da boca do dragão.
17 Anà grài anok hơtai biă tơ mơnih kơmơi, nư̆n ñu nau tămsuh-tămngă sơ̆ng du anà pơkơ̆n lăm jơi-pơtiàn mơnih kơmơi, la du mơnih sơđaŭ păng-rơmiă ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-pơđăr Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng hũ pơnuaĭ ngă grơh Yàng Jêsu.
17 O dragão ficou furioso com a mulher e foi combater contra o resto dos descendentes dela, isto é, aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis à verdade revelada por Jesus.
18 Anà grài dò dơ̆ng tơ ngŏ 'blàng c̆uah gah ia-tơsì.
18 E o dragão ficou de pé na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.