Apocalipse 12
Chru (CJE) vs BKJ
1 Bloh nư̆n, tơ ngŏ lơngì tơbiă sa nàl-c̆rih prŏng: Sa aràng mơnih kơmơi, rùp c̆ù ia-hơrơi yơu ào, tơkai dò dơ̆ng tơ ngŏ ia-blàn, akŏ klŭm kơlmu-pơtau sơ̆ng sa-pluh dua boh ia-pơtŭ.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Mơnih kơmơi hũ mơtiàn, sơ̆ng kơmrào driau pơđì-pơđoa kơyoa rơwă kơjĕ đih apui.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Tơ ngŏ lơngì kŭng tơbiă sa nàl-c̆rih pơkơ̆n: Sa drơi anà grài prŏng, mơr-yah yơu apui, hũ tơjuh boh akŏ sơ̆ng sa-pluh 'bĕ tơki. Tơ ngŏ tơjuh boh akŏ hũ tơjuh boh kơlmu-pơtau.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Aku ñu hua tui sa pơ-ơnah klơu du ia-pơtŭ tơ ngŏ lơngì, sơ̆ng prah trŭn tơ ala lơ̆n. Anà grài dò dơ̆ng tơ anaŭ mơnih kơmơi kơjĕ đih apui, tô c̆àng tŭ mơnih kơmơi nư̆n đih apui anà tơbiă, nư̆n ñu rơŭ 'bơ̆ng luơ̆n anà mơnih kơmơi.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Mơnih kơmơi đih apui sa aràng anà lơkơi, anà lơkơi nư̆n rơŭ angui gai kồn pơsơi bloh apăn-akŏ tơgrơ̆ buơl làng. Bloh anà lơkơi nư̆n hũ rò đì truh tơ Yàng Pô Lơngì, truh tơ sơbàn Pô.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Dò mơnih kơmơi nư̆n đuaĭ dơŭ lăm 'blàng-jơhua, tơ anih nư̆n Yàng Pô Lơngì hũ rơc̆ăng lờih tơ ñu sa anih, tô hũ ròng c̆iăm lăm sa rơbơu dua rơtùh năm pluh hơrơi.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Tŭ nư̆n hũ sa pơnuaĭ tămsuh-tămngă tơ ngŏ lơngì: Mic̆el sơ̆ng du mơnih gơdrưh drơi tămngă sơ̆ng anà grài. Anà grài sơ̆ng du gơdrưh ñu kŭng tămngă wơ̆.
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 Bloh guñu 'buh pha-jai jiơ̆ng, sơ̆ng 'buh dò duah 'buh anih guñu tơ ngŏ lơngì tra.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Anà grài prŏng hũ kŏng prah trŭn, nư̆n la anà ala yau, hũ angăn la kơmlài-jĭnràk halài Satăn, mơnih pơluơ pơ̆ng-gơla abih buơl làng lăm dun-ya. Ñu hũ kŏng prah trŭn tơ ala lơ̆n, sơ̆ng du gơdrưh ñu kŭng kŏng prah trŭn sơ̆ng ñu rơi.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Dơlhă mơhư̆ tơ ngŏ lơngì hũ săp prŏng đờm lài:
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Buơl guñu hũ pha-jai rơlau tơ ñu, gơnừm tơ drah Abo Anà,
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 Kơyoa nư̆n, ơ du tăl lơngì, sơ̆ng tơgrơ̆ mơnih dò lăm nư̆n,
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Tŭ anà grài 'buh drơi hũ kŏng prah trŭn lăm ala lơ̆n, nư̆n pơgui tui mơnih kơmơi hũ đih apui anà lơkơi.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Bloh mơnih kơmơi nư̆n hũ brơi sa yơu siạu c̆ĭm klàng-prŏng tô pơ̆r truh tơ anih hũ pioh tơ ñu lăm 'blàng-jơhua, anih ñu rơŭ hũ ròng c̆iăm lăm sa tŭ, du tŭ, sơ̆ng mơtưh tŭ, pleh atàh anà ala.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Ala kơprùh ia mư̆ng kàng ñu tơbiă yơu ia sơdờng pơgui tui mơnih kơmơi, tô hua-mă mơnih kơmơi nau.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Bloh boh tơnah dŏng mơnih kơmơi. Lơ̆n pơh kàng luơ̆n abih ia-sơdờng bloh anà grài hũ kơprùh tơbiă mư̆ng kàng ñu.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Anà grài anok hơtai biă tơ mơnih kơmơi, nư̆n ñu nau tămsuh-tămngă sơ̆ng du anà pơkơ̆n lăm jơi-pơtiàn mơnih kơmơi, la du mơnih sơđaŭ păng-rơmiă ngă tui tơgrơ̆ pơnuaĭ adăt-pơđăr Yàng Pô Lơngì, sơ̆ng hũ pơnuaĭ ngă grơh Yàng Jêsu.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Anà grài dò dơ̆ng tơ ngŏ 'blàng c̆uah gah ia-tơsì.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.