Apocalipse 9
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs NTLH
1 Ƚocuena ƚapaluc quema'a tunay litrompeta. Joupa i'ipa amajxi nunapá. Aiximpa anuli cal xamna joupa ecangeyomma lema'a icuai'ma li'a ƚamats'. Iƚque cal xamna epi'impá liyahui al cuecaj pu'hua cuftine al Abismo. Jiƚpiya timana' lontahue.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Exi'e'ma al cuecaj pu'hua. Lijoupa lexi'epa tif'aqui ƚipicuxis ti'onƚcospa to ƚipicuxis al cueca' capa. Iƚque ƚicuxis tipa'ne cal 'ora, imufc'o' li'a ƚamats'.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Maƚpe ƚicuxis tipalumma lan xa'mut'ƚ. Ni petsi li'a ƚamats' icuaiyunca iƚniya lan xa'mut'ƚ. Epi'impola' liƚmane ti'eƚe to lo'epa linnaispo lomana' li'a ƚamats'.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 U'im'mola': “Ma le'a toƚteƚ'mitsola' lan xanuc' petsi aiquiƚtaic' ƚilepali lisello ȽanDios. Al pajac, jouc'a laxhuaica lilapola, jouc'a cal ec', aimoƚteƚ'mi'mola' iƚna'a.”
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Toƚta'a iƚniya lan xa'mut'ƚ epi'impola' liƚmane titeƚ'miƚe lan xanuc' petsi aiquiƚtaic' ƚilepali lisello ȽanDios. Lan xa'mut'ƚ aimima'a'me, ma titeƚ'mi'me. Amaque' mut'ƚa ti'hua titeƚ'mi'me lan xanuc', tummi'i'me ƚiƚpitac'. Anuli anuli iƚiya lipitac tumlej'ma to lipumla lipitac ƚinnaispo.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Iƚniya ƚitiné lan xanuc' noteƚcopá toƚta'a tehue'me te co'iya mimayacola'. Aimixinyacu. Aimi'iya mimayacola'.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Iƚniya lan xa'mut'ƚ ti'onƚcospola' to laihuale joupa itats'empola' tiye'me lafuleya. Iƚtaic' ƚiƚjuac tocomma acorona lilanc'ecompa a'oro. Liƚ'a ti'onƚcospa to li'a cal xans.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Liƚjuac ti'onƚcospa to liƚjuac lacaƚ'no', liƚ'ay ti'onƚcospa to li'ay calxmu.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Iƚtaic' liƚcoraza tocomma to lilanc'ecompa atejma'. Ƚiƚxala' tuna'e' to lona'apa axpej carro minul'me, to mexat'ƚu'me laihuale tinulyi tifuleta.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Tipa'a liƚpo ti'onƚcospa to lipo ƚinnaispo, itaic' lipitac titeƚ'mico'me lan xanuc'. Ti'hua titeƚ'mi'me lan xanuc' amaquej mut'ƚa.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Tipa'a ƚiƚrey ticuxela'. Iƚque epaluc al cuecaj pu'hua. Lipuftine ataiqui' hebreo ticua: Abadón. Ataiqui' griego ticua: Apolión. Iƚe laftine lohuaƚquemma tuya'e': Iƚque tejac'eyale.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Toƚta'a liteƚcopa lan xanuc' lunapa litrompeta ƚapaluc quema'a, iƚque cal majxi. Tehue'e' locuenaye oquexi' lapaluc' quema'a tunaƚe liƚtrompeta, titeƚcocona'me lan xanuc'.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ƚocuena ƚapaluc quema'a tunay litrompeta. Joupa i'ipa acamts'us nunapá. Aicuej'ma tipalquinni. Iƚe lataiqui' qui'huayomma jiƚpe lam malpu' liju' al altar lilanc'ecompa a'oro, iƚiya al altar ehuoc'ocojma pe lopa'a ȽanDios.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Tipalaic'o ƚapaluc quema'a ts'i'noƚi litrompeta, iƚque cal camts'us, timi: “Tox'mastsola' lam malujxi' capaluc' quema'a iƚne lifingoƚila' jiƚpe al cuecaj pana' cuftine Éufrates”.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 ȽanDios joupa ixpic'epa tej hora, te quitine, te mut'ƚa, te camats' tux'mas'mola' iƚniya lapaluc' quema'a. Iƚne ti'huaicoyi. Itsiya joupa ixhuaita al 'hora. Ux'masquim'mola' tima'antsola' lan xanuc'. Aimima'anyacola' jahuay. Petsi tima'a'me anuli timanecu ts'iƚmaf'i' oquexi'.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Iƚne lapaluc' quema'a timana' liƚsoldado ilenafcoƚaic' laihuale. Uya'am'me tojua mimana', aicuej'ma. Timana' oquej maxnu millón.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Toƚta'a laƚmuc'ipa ȽanDios. Aixim'mola' laihuale jouc'a nocutsafcoƚanna. Iƚniya iƚjojma liƚcoraza. Timana' liƚjojma liƚcoraza unxali to ƚunga, jouc'a petsi liƚjojma umi azul, jouc'a liƚjojma ata'enca to ƚazufre. Ƚiƚjuac laihuale toco'ma to ƚiƚjuac lanxmuhua. Liƚco tipamma cunga, quicuxis, jouc'a ƚazufre.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Iƚe laipayomma liƚco laihuale, iƚiya ƚunga, ƚicuxis jouc'a ƚazufre ima'a'mola' lan xanuc'. Pe lima'am'me anuli timanecu oquexi' ts'iƚmaf'i'.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Iƚniya laihuale liƚpo tipa'a ƚiƚjuac to ƚijuac ƚainofaƚ. Iƚe ƚiƚjuac tipa'a liƚco ticaconnila' lan xanuc'. Toƚta'a acueca' lo'epa iƚna'a liƚco quiƚpo, titeƚ'miyaleyi juaiconapa.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Lan xanuc' lomanemma ts'iƚmaf'i', iƚniya petsi aiquima'ala' ƚunga ni ƚicuxis ni ƚazufre, iƚniya aiquiƚsuej'meya li'epa. Aiquiƚnesqui: “Aƚ'epa a'ijc'a. Aƚƚanc'epola' lalandiosla'.” Iƚne lan xanuc' ti'hua tihuejyi lontahue. Ti'hua texc'onƚingoƚaiyi landiosla' lilanc'ecompola' a'oro, aplata, abronce, apic o a'ec. Iƚna'a lacui'impola' landiosla' aimi'iya mixinyacu, aimi'iya miquimf'eyacu, aimi'iya miyeyacu.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Jouc'a ti'hua tima'ahualeyi, ti'hua tilotsocoyoƚtsi, ti'hua tehueyi quilecaƚ'no', ti'hua tinantseyi. Iƚne aiquiƚsuej'meya li'epa toƚta'a.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.