Apocalipse 16
Lataiquiʼ loyaʼapa iƚe al cʼa lixpicʼepa L̵anDios (CHDNT) vs VC
1 Aicuej'ma tipalquinni ujfxi jiƚpe al Paxi Lugar. Timila' lan caitsi capaluc' quema'a: “Tonƚeƚe. Toluhuaƚe loƚtazá iƚne imanna lipoyac' ȽanDios. Toƚscuajaitsa jiƚpe li'a ƚamats'.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Cal te'a capaluc quema'a ipanni, ixcuajaitsi iƚpe ƚamats'. Lan xanuc' ts'iƚtaic' liseña cal cuecaj coyac' quinneja, maƚniya nexc'onƚingoƚaipá cal imagen, iƚque ti'onƚcospa to ƚinneja, iƚniya i'i'mola' quilehui, etefcai'itsola' quixcay cahui acueca' cumla.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Ƚocuena capaluc quema'a tixcuajay ixcua'fipa ƚaja. Ƚaja i'i'ma cajuats', tocomma to ƚimac' xans lijuats'. Jahuay nomana' jiƚpe ƚaja ima'mola'.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Ƚocuena capaluc quema'a ixcua'mipa cal panay jouc'a laipayomma ƚajay. Jiƚpiya cal panay y ƚajay i'i'ma cajuats'.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Aicuej'ma tipalay ƚapaluc quema'a nocuxepa ƚajay, timi:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Iƚne nima'apá loxanuc' o'huexi.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Aicuej'ma tipalquinni jiƚpiya al altar. Timiyi ȽanDios:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Ƚocuena capaluc quema'a ixcua'fipa cal 'ora. Toƚta'a cal 'ora tipi'e'mola' lan xanuc' to mipi'ennila' ƚunga.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 I'i'ma quinu' juaiconapa, ipi'e'mola' lan xanuc', emix'mola'. Lan xanuc' inesc'e'me quixcay cataiqui' ȽanDios. Timetsaicoyi ma' iƚque ticuxe'e titeƚ'mintsola' toƚta'a. Aimiƚsuej'memma, ni mimiyi ȽanDios: “Aƚ'epá quixcay. Ima' manDios, ima' unCueca'.”
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ƚocuena capaluc quema'a, iƚque cal majxi, ixcua'fipa pe lopa'a cal cueca' coyac' quinneja micutsuya ticuxe. Petsi locuxeyopa imufc'o'ma, i'ipa muf juaiconapa. Lan xanuc' jiƚpe nomana' titeƚcoyi juaiconapa. Aimixnet'ƚyi. Titeji ƚiƚpaƚ.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Tixinyi acueca' cumla, acueca' titeƚ'mila' lilehui. Toƚiya tinesc'eyi quixcay cataiqui' ȽanDios. Aimiƚsuej'memma, ti'hua ti'eyi quixcay.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Ƚocuena capaluc quema'a, iƚque cal camts'us, ixcua'fipa iƚpe al cuecaj pana' cuftine Éufrates. Ixnaj'ma laja'. I'i'ma to lane. Iƚpiya tiye'me lan tsilaj rey naipalyomma liyuf'ma 'ora.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Lijou'ma aixim'mola' afantsi lan taƚcue. Iƚniya ontahue. Anuli cal tacue ipanni lico cal dragón. Ƚocuena ipanni lico cal cuecaj coyac' quinneja. Ƚocuena ipanni lico cal profeta nofelƚaiquepa. (Iƚque cal profeta copa'a ƚocuena cal cuecaj coyac' quinneja.)
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Iƚne lontaƚcue ontahue. Epi'impola' liƚmane ti'eƚe al cueca'. Tipalumma, tiyeyi ni petsi li'a ƚamats', tefot'ƚela' lan rey. Ticuaitsi al Cuecaj Quitine iƚne lan rey tifuli'i'me ȽanDios. Ma' iƚque cal Cuecaj Ts'ipenic'.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 “¡Toƚcuejle! Litine aimaƚ'huaijma lan xanuc' iya' cacuaihuo. Ma to micuaihuo ƚin‑nantsepa toƚta'a iya' cacuaiya. Al c'a lo'iya cal xans ja'ni ti'hua timaf'i', ja'ni aimipa'e ƚipijahuaƚi. Cacuaitsi iya' tixoj'ma queta iƚque. Ja'ni a'i, ja'ni tixmay, tixim'ma calaic'ata, tixinguf'moxi to amila.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Lontahue efot'ƚem'mola' lan rey petsi cuftine Armagedón. Toƚta'a lipuftine ataiqui' hebreo.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Ƚocuenaj capaluc quema'a, iƚque cal caitsi, ixcua'fipa ƚahua'. Lijou'ma tipalquinni ujfxi jiƚpe al Paxi Lugar. Tipalquinni ma jiƚpe lexpats'qui li'nof'quiya, ticua: “Joupa ixhuaita”.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Tixcaflay, tunalequi, tija'ayi, inu'ma acuecaj cunanto. Lan xanuc' nomana' li'a ƚamats' aiquiƚsina' ni anulemma toƚta'a cunanto.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Ƚamats' petsi lilajnyopa al cuecaj quiƚya' epanni. I'i'ma afane'. Lan tsilaj quiƚeloƚya' lan nación ecangenni, eteƚquenni nulemma. Iƚe al cuecaj quiƚya' cuftine “Al Cuecaj Babilonia”, ȽanDios i'nujuaitsi lixcay li'epa jiƚpiya. Aiquimenc'ejma. Ticuxe'ela' lan xanuc' tixnaƚe lopa'a iƚiya litaza, tixnaƚe lipoyac' ȽanDios. Tama aimicuayi, ȽanDios tixnai'i'mola'.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Jahuay ƚamats' isla ejac'pola', aits'ihuájtsola' ni anuli ƚijuala.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Iyuj'ma acueca' qui'ay cacui. Anuli anuli li'ay cacui lipicumta oquej nuxans kilo. Ecangaf'caitsola' lan xanuc'. Iƚne ixingufco'me acueca' juaiconapa iƚe lateƚcoya, toƚiya inesc'e'me quixcay cataiqui' ȽanDios.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.