Marcos 15
cfm (CFM) vs ARIB
1 Cun zingmaw ngaiah puithiam upa pawl cu mi upa pawl, daanthiam pawl, le khonsil upa pawl thawn thurel khawmnak an tuah lohli. Jesuh cu hri in an khit ih Pilat sinah an ṭhita.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Cun Pilat nih, “Judah siangpahrang na si maw?” tiah a sut.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Cule puithiam upa pawl nih Jesuh cu sual a phunphun an puh.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Curuangah Pilat nih, “Zangkhaw na sawn hnei thok lo maw? Ta zuarthlainak liangluang hi ngai hnik,” tiah a ti.
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Asinain Jesuh nih zangkhaw a sawn hnei lo ruangah Pilat cu a mang a bang.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Lantak Puai cangcang ah Pilat nih mipi ih an dilmi thawngtla pakhat a suahsak hnei ringring.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Culai ah Barabbas an tihmi pa, ralthawh lai ah mi a thattu pa cu, ral thotu dang pawl thawn thawng an tla.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Cun mipi pawl cu a tuahkel mangin tuah dingah Pilat sin an tiang ih an hler.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Asinain Pilat nih a sawn hnei ih, “Judah Siangpahrang hi thlah ningla nan duh maw?” tiah a ti.
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Zangahtihle puithiam upa pawl nih an nahsuah ruangah, a kut ah an tianpit, tih a fiah.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Asinain Barabbas sawn suah dingah puithiam upa pawl nih mipi pawl cu an forh cia.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Cun Pilat nih a sut hnei sal ih, “Asihle Judah siangpahrang nan tihmi pa hi zangtin ka tuah ding nan duh?” tiah a ti.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Cule an ni nih, “Thinglamtah ah that,” tiah an hek sal.
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Cun Pilat nih, “Zangruangah, zangtu thil ṭhalo a tuah?” tiah a ti.
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pilat cu mipi lungkimter a duh, Barabbas cu an hrangah a thlah. Cule Pilat nih Jesuh cu a thawiter hnei ih thinglamtah ah that dingin an kut ah a pe hnei.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Cun ralkap pawl nih Jesuh cu uktu bawi ih tualhma ah an luhpit ih ralkap bur khat khaw an kokhawm.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Cule Jesuh cu puan sendup an hruksak ih hling ih phiar mi lukhum a lu ah an khumter.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Cule salam pek an thok ih, “Judah Siangpahrang, upatnak ta pe!” tiah an zohsuam.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Cun a lu ah fung thawn an thawi, cihrit an khak, an khuk an bil ih a hmai ah an kun.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Cutin an zohsuam hnukah puan sendup cu an phoihsak ih, ama a hnipuan an hruter, cule thinglamtah ah that dingah an ṭhi ta.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Cun khawte ihsin khawpi ih feh, Alexander le Rufus ih pa, Sairin khua mi Simon cu lampi ah an hmu ih, Jesuh ih thinglamtah cu a hramhram in an pu ter.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Cule Jesuh cu Golgotha tihmi hmun ah an fehpit. Golgotha tih cu “Luruh hmun,” tihnak a i.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Cun mura thawn nawhmi sabit ti cu an pe, asinain Jesuh nih a ding duh lo.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Cule thinglamtah ah an khen, a hnipuan cu an phat ih hutu nih zangtu bik a co thok tih fiah dingah camcawhfung zuk pit in an zem fa.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Jesuh an khet can cu zingmaw nazi pakua a i.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Cule sual an puhnak catar cu, “Judah Siangpahrang,” tiah a i.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Jesuh thawn damiah panih, a vorh la ah pakhat, a keh la ah pakhat an khen ve.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Cun a hram ih vongva tu pawl nih an thangsiat ih, diriam ngaiin an lu an sut, cule, “Hei! Nang hi Biakinn bal piʼn ni thum sungah a sasaltu khi na si lo maw!
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Nangma le nangma rung fa la thinglamtah cungin rong ṭum,” tiah an ti.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Cumangin puithiam upa pawl le Daanthiam pawl nih Jesuh cu an zohsuam ih, “Midang cu a rung thei, asinain ama le ma cu a rungfa thei lo.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Israel siangpahrang, Khrih cu a tun rori ah thinglamtah cungin rong ṭum sehla, kan hmu thok ih kan zum thok,” tiah an ti.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Cun sun nazi hleinih a kim ih simla nazi pathum tiang ram pumpuluk ah sunkhawmaw a tlung.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Cule simla nazi pathum ah Jesuh cu a ṭap ih, “Eloi, Eloi, lema sabachthani?” tiah thangai in a hek, a sullam cu, “Ka Pathian, ka Pathian, zangah ka na zuangta?” tihnak a i.
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Cun a hram ih a ding mi, mi hrekkhat nih an thei ih, “Ngaihnik uh, Elijah a ko,” tiah an ti.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Cule mi pakhat a va zuang ih puansia cu a hangmi sabit ti sungah a hnim ih, fung ah hri thawn a khit. Cun din dingah Jesuh sin a pe ih, “Hngak rih hnik uh, thinglamtah cung in ṭhum dingah Elijah a rong maw rong lo kan zoh hnik thok,” tiah a ti hnei.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Cule Jesuh cu thangai in a hek ih a thaw a zom.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Cun biakinn puanzar cu a tlun zim in a tang zim tiang ṭhen nih ah a ṭhen fa.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Jesuh hmaizawn ih a dingtu ralbawipa nih Jesuh ih thihdan a hmuh tikah, “Hi pa hi Pathian Fapa rori a i kau e!” tiah a ti.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Cuva ah cun lamhlat nawn in a cuan ve tu numi hrekkhat khaw an um. Cupawl cu Magdala khawnu Mary, James nauta sawn le Joses ih nu Mary, le Salome pawl an i.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Cuvai numi pawl cu Jesuh Galilee peng ih a um laiih a thluntu le a tuamhlawmtu an i. Jesuh thawn Jerusalem ih a feh ve tu numi dang tampi khaw an tel ve.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Cun cuvai ni cu Sabbath ni phak hlan timtuahfak ni a i.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Zanla a kim tikah, Khonsil upa lak ih upat mi sungtel le Pathian Uknak a hngakhlaptu Arimathea khawmi Josef cu ralṭha ngaiin, Pilat sinah a feh ih, Jesuh ih ruak cu a hler.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pilat nih Jesuh a thi cem, tih a theih tikah, a mang a bang ngai. Ralbawipa a ko ih, a thihnak rei cem im? tiah a sut.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Ralbawipa sin in Jesuh a thi cem tih a theih tikah a ruak cu Josef a la ter.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Cun Josef cu puan nem pate a lei ih Jesuh ruak cu thinglamtah cung in a ṭhum, cule puan nem pate in a tuam ih lung an vih mi thlan ah a phum. Cun thlanka cu lung thawn in a khar ta.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Magdala khawnu Mary le Joses ih nu Mary nih Jesuh an phumnak cu an hmu.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.