Lucas 1
El Evangelio segun S. Lucas, traducido al Romaní, ó dialecto de los Gitanos de España (CALO) vs NVT
1 Á cána que sares han penchabado chibar de pacuaró a narracion es buchías que andré amángue han sinado quereladas.
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 Sásta junos as penáron á amángue sos desde o principio as diqueláron sa’ desquerias aquías, y sináron ministres e varda.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Pre o matéjo ha parecido lachó á mángue, despues de orotar mistós sasta se las quereláron desde o principio, libanartelas de pacuaró, ó baro Theophilo.
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 Somia que pincharéles a chachipen de ocolas buchías andré que has sinado instruido.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Sinaba andré os chibéses de Herodes, Crállis de Judea; yeque erajai, sos se hetó Zacharias, e baji de Abías, y desqueri romi es dugidas de Aaron, y o nao de ocóna Elisabeth.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Y sinaban os dui lachés anglal de Debél, pirando bi grecos andré os sares mandamientos y eschastras e Erañoró.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 Y na terelaban chaboro, presas Elisabeth sinaba estéril, y os dui chalados dur andré sus chibéses.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 Y anacó que querelando Zacharias desquero ministerio anglal de Debél andré o orden de desqueri begai,
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 Segun o costumbre es erajais, sicabó por desquerí baji á chibar o incienso, chalando andré a cangri e Erañoró.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 Y os hambés catanés sinaban abrí manguelando á Un-debél á la ocana e incienso.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 Y dicó al Manfariel e Erañoró, sinando en pindré á la bastarí e altar e incienso.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 Y Zacharias al dicarle cangueló, y peró dal opré ó.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 Tami o Manfariel le penó: Na darañeles Zacharias, presas tirias ocanagimias han sinado juneladas: y tiri romi Elisabeth chindará á tucue yeque chaboro, y araquelarás desquero nao Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 Y terelarás pesquital y alegría, y se asaselarán baribustres manuces andré desquero nacimiento.
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 Presas sinará haro anglal o Erañoró; y na piyará mol ni peñacoró, y sinará perelaló e Peniche desde as poriás de sun dai.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 Y á baribústres es chabores de Israel querelará limbidiar al Erañó, o Debél de junós.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 Presas ó chalará anglal de ó sa’ la suncai y sila de Elias, somia querelar limbidiar os carlochines es batuces á os chabores, y os sos na pachibélan al drun es majarés, somia preparar al Erañó una sueti perfecta.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 Y penó Zacharias al Manfariel: ¿en que pincharé ocóno? presas menda sinelo puró, y minri romí sinela dur andré desqueres chibéses.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Y rudeló o Manfariel y penó: sinelo Gabriel, sos asisto anglal de Debél: y sinelo bichabado á penarte, y á lanarte ocóna nueva lachi.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 Y tucue sinarás musilé, y no astisararás chamuliar disde o chibés andré sos ocóno sinará querelado, presas na pachibelaste á minrias vardas, sos se cumplirán á sun chiros.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 Y os manuces sinaban ujarando á Zacharias: y os sares zibaban de que tasiabase ó andré a cangri.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 Y pur se sicobó abrí, na les astisaraba chamuliar; y chaneláron que habia dicado buchí andré a cangri, y ó lo penó por simaches, y sinaba musilé.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 Y pur sináron cumplidos os chibéses de desquero ministerio, se chaló á su quer.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 Y á la anda de ocónos chibéses se dicó cambri Elisabeth a romi de ó, y sinaba escondida pansch chonos, penando:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 Presas o Erañó me ha querelado ocono andré os chibéses, en que penchabó á nicabar minrio oprobio de enré os manuces.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 Y al zobio chonos o Manfariel Gabriel sinaba bichabado de Debél á yeque foros de Galiléa, sos se hetó Nazareth,
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 A yeque bedori romandiñada sat manu, sos se hetó Joseph, e quer de David, y o nao e bedori sinaba Maria.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 Y pur chaló o Manfariel andré, anduque sinaba, penó: Un-debél te diñele golipén, perelali de gracia: O Erañó con tucue: Majari tucue enré as cadchiás.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 Y pur siró juneló ocono, se darañó sat as vardas de ó, y penchababa, que salutacion sinaba ocola.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 Y o Manfariel le penó: na cangueles Maria, presas has alachado gracia anglal de Debél.
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 He acoi concebirás andré tiro chepo, y chindarás chaboro, y araquerarás desquero nao Jesus.
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 Ocóla sinará baro, y sinará araquerado chaboro e Udscho, y le diñará Un-debél Erañó o throno de David desquero batu; y sinará Crallis deltó andré o quer de Jacob.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 Y desquero chim na terelará anda.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 Y penó Maria al Manfariel: ¿Sasta sinará, ocono? y menda na pincharelo manu.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Y rudelando o Manfariel, penó: se bestelará opré tucue, y te querelará sombra a sila e Udscho. Y por ocono o Majaro, sos se chindará de tucue, sinará araquerado Chaboro de Debél.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 Y Elisabeth tiri cachicálli siró tambien sinela cambri de yeque chaboro, sinando puri: y ocono sinela o zobio chonos de siró, sos sinela araquerada a esteril.
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 Presas na sinela chi n’astis para Un-debél.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 Y penó Maria: Menda a lacrí e Erañoró, querelese andré mangue segun tiri varda. Y se chaló o Manfariel.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 Y andré ocolas chibéses se ardiñó Maria y chaló al bur, á yeque foros e chim de Judá.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Y chaló andré o quer de Zacharias, y saludisaró á Elisabeth.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 Y pur Elisabeth juneló a salutacion de Maria, o chinoró diñó saltos andré desquero trupo: y sinaba Elisabeth perelalí e Peniche.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Y diñó yeque gole y penó: Majari tucue andré as cadchiás, y majaró o mibao e tiro trupo.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 De duque sinela ocono á mangue, que a Dai e minrio Erañó abillela á mangue?
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 Presas yescotria que bigoreó a varda de tiri salutacion á minres canés, o chinoró diñó saltos de pesquital andré minrio trupo.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 Y majaró ma andré tun men, presas sinará querelado o saro ma fué penado á tucue de parte e Erañoró.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 Y penó Maria: Minri ochi engrandece al Erañó:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 Y minri suncai se asaseló andré Debél minrío Salvador.
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 Presás ha dicado a chinoría de desqueri lacrí: pues ya desde acana as sarias generaciones araquelarán mangue majari.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 Ha querdi buchías bariás á mangue ó sos terela sila, y majaró o nao de ó.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 Su canrea sinela de generacion andré generacion opré os sares que le darañelan.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 Queró sila sat su murcia: queró najar á os superbios sat as imaginaciones de sus carlochines.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 Queró á os silares perar sus besti, y ardiñó á os humildes.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Hinchió de buchias lachias á os que terelaban bóquis; y á os balbales mecó chichi.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Ustiló andré sun chepó á Israel sun lacró, enjallandose de sun canrea.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 Andiar sasta penó á amáres batuces, á Abraham y á sus chaborés deltó.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 Y Maria sinaba sat siró sasta trin chonos: y se limbidió á desquero quer.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 Tami Elisabeth se le chaló o chiros de chindar, y chindó yeque chaboro.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 Y juneláron os quiribés y os cachicállis de siró que o Erañó habia querelado canrea bari sat siró, y se alendáron sat siró.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 Y sinaba que al otoró chibés abilláron á chinar o postin e quilén al chaboró, y le araqueráron del nao de desquero batu, Zacharias.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 Y rudelando desqueri dai, penó: nanai, sino Juan sinará araquerado.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Y le penáron: cayque sinela andré tiri ráti, sos se heta sat ocola nao.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 Y pucháron por simaches al batu e chaboro, como camelaba que se le araquerase.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 Y mangando li, libanó, penando: Juan sinela su nao: y os sares se zibáron.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 Y yescotria sinaba pendrabado desquero mui, y su chipe, y chamuliaba majarificando á Debél.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 Y peró dal opré os sares sunparales: y se penáron de sarias oconas buchias por os sares bures de Judéa.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Y os sares que as junelaban, as ujaraban andré sus carlochines, penando: ¿coin penchabais, que sinará ocona chaboro? Presas a baste e Erañoró sinaba sat ó.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 Y Zacharias sun batu sinaba perelalo e Peniche, y garló baji, penando.
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Majaró o Eraño Debél de Israel, presas abilló y diñó mestepé á sun sueti.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 Y ardiñó á amangue o rogos de golipen andré o quer de David sun lacró.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Como penó por mui de sus majarés Prophetas, andré os sarés gresés.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Mestepé de amáres daschmanuces, y de la baste de os sares que na camelan amangue.
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 Somia querelar canrea sat amáres batuces, y ojararse de su majarí varda.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 O juramento sos juró á amaro batu Abraham, que ó diñaria á amangue;
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 Somia que listrabados de las bastes de amáres daschmanuces, le querelemos servicio bi dal,
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 André majaridad, y andré justicia anglal de ó, os sares chibeses de amári chipén.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 Y tucue, chaboro, sinarás araquerado Propheta e muy Udscho, presas chalarás anglal la chiché e Erañoró, somia aparejar desqueres drunés:
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 Somia diñar conocimiento de golipen á sun sueti para a remision de desqueres grecos.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 Por as porias de canrea de amaro Debél con qué visitó amangue del Udscho e Oriente:
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 Somia diñar dut a junós sos bestelélan andré a rachi, y andré o butron de meripen: somia enseelar amáres pindrés á drun de paz.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 Y o chaboro se querelaba baro, y sinaba querdi silnó andré suncai; y sinaba andré os desiertos, disde o chibes pur nichobeló á Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.