Lucas 1
El Evangelio segun S. Lucas, traducido al Romaní, ó dialecto de los Gitanos de España (CALO) vs ARIB
1 Á cána que sares han penchabado chibar de pacuaró a narracion es buchías que andré amángue han sinado quereladas.
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Sásta junos as penáron á amángue sos desde o principio as diqueláron sa’ desquerias aquías, y sináron ministres e varda.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Pre o matéjo ha parecido lachó á mángue, despues de orotar mistós sasta se las quereláron desde o principio, libanartelas de pacuaró, ó baro Theophilo.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Somia que pincharéles a chachipen de ocolas buchías andré que has sinado instruido.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Sinaba andré os chibéses de Herodes, Crállis de Judea; yeque erajai, sos se hetó Zacharias, e baji de Abías, y desqueri romi es dugidas de Aaron, y o nao de ocóna Elisabeth.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Y sinaban os dui lachés anglal de Debél, pirando bi grecos andré os sares mandamientos y eschastras e Erañoró.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Y na terelaban chaboro, presas Elisabeth sinaba estéril, y os dui chalados dur andré sus chibéses.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Y anacó que querelando Zacharias desquero ministerio anglal de Debél andré o orden de desqueri begai,
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 Segun o costumbre es erajais, sicabó por desquerí baji á chibar o incienso, chalando andré a cangri e Erañoró.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Y os hambés catanés sinaban abrí manguelando á Un-debél á la ocana e incienso.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Y dicó al Manfariel e Erañoró, sinando en pindré á la bastarí e altar e incienso.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Y Zacharias al dicarle cangueló, y peró dal opré ó.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Tami o Manfariel le penó: Na darañeles Zacharias, presas tirias ocanagimias han sinado juneladas: y tiri romi Elisabeth chindará á tucue yeque chaboro, y araquelarás desquero nao Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Y terelarás pesquital y alegría, y se asaselarán baribustres manuces andré desquero nacimiento.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Presas sinará haro anglal o Erañoró; y na piyará mol ni peñacoró, y sinará perelaló e Peniche desde as poriás de sun dai.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Y á baribústres es chabores de Israel querelará limbidiar al Erañó, o Debél de junós.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Presas ó chalará anglal de ó sa’ la suncai y sila de Elias, somia querelar limbidiar os carlochines es batuces á os chabores, y os sos na pachibélan al drun es majarés, somia preparar al Erañó una sueti perfecta.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Y penó Zacharias al Manfariel: ¿en que pincharé ocóno? presas menda sinelo puró, y minri romí sinela dur andré desqueres chibéses.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Y rudeló o Manfariel y penó: sinelo Gabriel, sos asisto anglal de Debél: y sinelo bichabado á penarte, y á lanarte ocóna nueva lachi.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Y tucue sinarás musilé, y no astisararás chamuliar disde o chibés andré sos ocóno sinará querelado, presas na pachibelaste á minrias vardas, sos se cumplirán á sun chiros.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Y os manuces sinaban ujarando á Zacharias: y os sares zibaban de que tasiabase ó andré a cangri.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Y pur se sicobó abrí, na les astisaraba chamuliar; y chaneláron que habia dicado buchí andré a cangri, y ó lo penó por simaches, y sinaba musilé.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Y pur sináron cumplidos os chibéses de desquero ministerio, se chaló á su quer.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Y á la anda de ocónos chibéses se dicó cambri Elisabeth a romi de ó, y sinaba escondida pansch chonos, penando:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Presas o Erañó me ha querelado ocono andré os chibéses, en que penchabó á nicabar minrio oprobio de enré os manuces.
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Y al zobio chonos o Manfariel Gabriel sinaba bichabado de Debél á yeque foros de Galiléa, sos se hetó Nazareth,
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 A yeque bedori romandiñada sat manu, sos se hetó Joseph, e quer de David, y o nao e bedori sinaba Maria.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Y pur chaló o Manfariel andré, anduque sinaba, penó: Un-debél te diñele golipén, perelali de gracia: O Erañó con tucue: Majari tucue enré as cadchiás.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Y pur siró juneló ocono, se darañó sat as vardas de ó, y penchababa, que salutacion sinaba ocola.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Y o Manfariel le penó: na cangueles Maria, presas has alachado gracia anglal de Debél.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 He acoi concebirás andré tiro chepo, y chindarás chaboro, y araquerarás desquero nao Jesus.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Ocóla sinará baro, y sinará araquerado chaboro e Udscho, y le diñará Un-debél Erañó o throno de David desquero batu; y sinará Crallis deltó andré o quer de Jacob.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Y desquero chim na terelará anda.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Y penó Maria al Manfariel: ¿Sasta sinará, ocono? y menda na pincharelo manu.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Y rudelando o Manfariel, penó: se bestelará opré tucue, y te querelará sombra a sila e Udscho. Y por ocono o Majaro, sos se chindará de tucue, sinará araquerado Chaboro de Debél.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Y Elisabeth tiri cachicálli siró tambien sinela cambri de yeque chaboro, sinando puri: y ocono sinela o zobio chonos de siró, sos sinela araquerada a esteril.
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Presas na sinela chi n’astis para Un-debél.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Y penó Maria: Menda a lacrí e Erañoró, querelese andré mangue segun tiri varda. Y se chaló o Manfariel.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Y andré ocolas chibéses se ardiñó Maria y chaló al bur, á yeque foros e chim de Judá.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Y chaló andré o quer de Zacharias, y saludisaró á Elisabeth.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Y pur Elisabeth juneló a salutacion de Maria, o chinoró diñó saltos andré desquero trupo: y sinaba Elisabeth perelalí e Peniche.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Y diñó yeque gole y penó: Majari tucue andré as cadchiás, y majaró o mibao e tiro trupo.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 De duque sinela ocono á mangue, que a Dai e minrio Erañó abillela á mangue?
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Presas yescotria que bigoreó a varda de tiri salutacion á minres canés, o chinoró diñó saltos de pesquital andré minrio trupo.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Y majaró ma andré tun men, presas sinará querelado o saro ma fué penado á tucue de parte e Erañoró.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Y penó Maria: Minri ochi engrandece al Erañó:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Y minri suncai se asaseló andré Debél minrío Salvador.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Presás ha dicado a chinoría de desqueri lacrí: pues ya desde acana as sarias generaciones araquelarán mangue majari.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Ha querdi buchías bariás á mangue ó sos terela sila, y majaró o nao de ó.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Su canrea sinela de generacion andré generacion opré os sares que le darañelan.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Queró sila sat su murcia: queró najar á os superbios sat as imaginaciones de sus carlochines.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Queró á os silares perar sus besti, y ardiñó á os humildes.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Hinchió de buchias lachias á os que terelaban bóquis; y á os balbales mecó chichi.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Ustiló andré sun chepó á Israel sun lacró, enjallandose de sun canrea.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 Andiar sasta penó á amáres batuces, á Abraham y á sus chaborés deltó.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Y Maria sinaba sat siró sasta trin chonos: y se limbidió á desquero quer.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 Tami Elisabeth se le chaló o chiros de chindar, y chindó yeque chaboro.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Y juneláron os quiribés y os cachicállis de siró que o Erañó habia querelado canrea bari sat siró, y se alendáron sat siró.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Y sinaba que al otoró chibés abilláron á chinar o postin e quilén al chaboró, y le araqueráron del nao de desquero batu, Zacharias.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Y rudelando desqueri dai, penó: nanai, sino Juan sinará araquerado.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Y le penáron: cayque sinela andré tiri ráti, sos se heta sat ocola nao.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Y pucháron por simaches al batu e chaboro, como camelaba que se le araquerase.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Y mangando li, libanó, penando: Juan sinela su nao: y os sares se zibáron.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Y yescotria sinaba pendrabado desquero mui, y su chipe, y chamuliaba majarificando á Debél.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Y peró dal opré os sares sunparales: y se penáron de sarias oconas buchias por os sares bures de Judéa.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Y os sares que as junelaban, as ujaraban andré sus carlochines, penando: ¿coin penchabais, que sinará ocona chaboro? Presas a baste e Erañoró sinaba sat ó.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Y Zacharias sun batu sinaba perelalo e Peniche, y garló baji, penando.
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Majaró o Eraño Debél de Israel, presas abilló y diñó mestepé á sun sueti.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Y ardiñó á amangue o rogos de golipen andré o quer de David sun lacró.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Como penó por mui de sus majarés Prophetas, andré os sarés gresés.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 Mestepé de amáres daschmanuces, y de la baste de os sares que na camelan amangue.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Somia querelar canrea sat amáres batuces, y ojararse de su majarí varda.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 O juramento sos juró á amaro batu Abraham, que ó diñaria á amangue;
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 Somia que listrabados de las bastes de amáres daschmanuces, le querelemos servicio bi dal,
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 André majaridad, y andré justicia anglal de ó, os sares chibeses de amári chipén.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Y tucue, chaboro, sinarás araquerado Propheta e muy Udscho, presas chalarás anglal la chiché e Erañoró, somia aparejar desqueres drunés:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Somia diñar conocimiento de golipen á sun sueti para a remision de desqueres grecos.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Por as porias de canrea de amaro Debél con qué visitó amangue del Udscho e Oriente:
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Somia diñar dut a junós sos bestelélan andré a rachi, y andré o butron de meripen: somia enseelar amáres pindrés á drun de paz.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Y o chaboro se querelaba baro, y sinaba querdi silnó andré suncai; y sinaba andré os desiertos, disde o chibes pur nichobeló á Israel.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.