Lucas 7
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT
1 Wen Jeezas don tel di peepl dehn weh ih mi ga fi seh, ih gaahn da Kapernyam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Wahn aafisa fahn di Roaman aami weh mi liv deh mi ga wahn servant weh ih mi oanli lov bad. Di servant mi sik ahn deh pahn daiyin.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Wen di aafisa yehr bowt Jeezas, ih sen wan ahn too a di Jooish leeda dehn fi aks Jeezas if ih ku kohn heel ih servant.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Soh Jeezas gaahn wid dehn. Bot jos bifoa ih reech di hows, di aami aafisa sen owt som a ih fren dehn fi tel ahn, “Sa, yu noh hafu kohn way eensaida mi hows. Ai noh gud nof fi yoo aana mee soh.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Ah noh gud nof fi eevn kohn meet yu miself. Aal yu hafu du da seh di werd, ahn mi servant wahn geh heel.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ai noa, kaa mee miself ga aafisa oava mee weh gi mee aadaz, an Ai ga soalja weh Ai gi aadaz tu. Ai ku tel eni wan a dehn, ‘Goh!’ ahn ih goh. An Ah ku tel wahn neks wan, ‘Kohn!’ ahn ih kohn. Ai ku tel eni wan a mai servant dehn, ‘Du soch ahn soch,’ ahn ih wahn du it.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Wen Jeezas yehr dis, ih mi soh sopraiz dat ih ton tu di krowd weh mi-di fala ahn, ahn seh, “Ai di tel unu, Ai neva fain nobadi wid soh moch fayt yet, noh eevn monks non a di peepl fahn Izrel!”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Wen di aafisa fren dehn gaahn bak da di hows, dehn fain di servant gud gud-wan, don heel.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Wahn lee wail afta dat, Jeezas gaahn da wahn tong weh nayhn Nayn, ahn ih disaipl dehn ahn wahn big krowd gaahn lang wid ahn.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Az dehn mi-di kohn kloas tu di gayt a di tong, dehn mi-di bak owt wahn yong man weh mi ded. Da mi wahn wido oanli son, ahn wahn lata peepl mi-di kohn lang wid ahn fi beri ahn.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Wen di Laad si di wido, ih haat gaan owt tu ahn, ahn ih seh tu ahn, “Noh krai, Mis.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Den ih gaan op tu di schrecha weh dehn mi-di kehr di badi pan, ahn ih put ih han pan it. Dehn wan weh mi-di bak di schrecha stan op wan plays. Jeezas seh, “Yong man, get op!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Di ded man get op ahn staat tu taak! Ahn Jeezas gi ahn bak tu ih ma.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Evribadi mi fraitn. Afta dat dehn staat tu prayz Gaad ahn seh, “Wahn grayt prafit rayz op monks wi. Gaad kohn tu ih peepl dehn fi help dehn.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Di nyooz bowt aal weh Jeezas du spred aal oava Judeeya dischrik ahn da hoal ayrya rong deh.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Wen di man dehn gaahn da Jeezas, dehn seh, “Jan di Baptis sen wi fi aks yu if yoo da di wan weh fi kohn, er wi fi luk owt fi sohnbadi els.”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Sayhn taim wail dehn mi deh rait deh, Jeezas heel wahn lata peepl weh mi ga aal kaina siknis ahn dizeez, ahn ih jraiv owt eevl spirit, ahn mek wahn lata blain peepl si agen.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Den ih ton tu Jan disaipl dehn ahn seh, “Goh tel Jan aal weh unu si ahn aal weh unu yehr: Blain peepl geh bak dehn sait, dehn wan weh mi kripl ku waak agen, peepl weh mi ga leprosi geh heel, ahn def peepl ku yehr agen. Ded peepl kohn bak tu laif, ahn di poa geh di Gud Nyooz preech tu dehn.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Tel ahn tu dat Gaad bles enibadi weh noh rijek mi sayka weh aal Ai di du.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Afta Jan mesinja dehn gaan, Jeezas ton tu di krowd ahn staat tu taak tu dehn bowt Jan. Ih seh, “Da wat egzakli unu mi gaan owt eena di dezert fi si? Wahn lang pees a graas weh di sway eena di breez?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Bot tel mi, weh unu gaahn fi si? Wahn man jres op eena fansi kloaz? If unu waahn fain peepl weh jres op eena fansi kloaz ahn liv laik king, goh luk eena palis.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Soh, weh unu gaahn fi si? Wahn prafit? Yes, unu gaahn fi si wahn prafit fi chroo, bot Ah tel unu, Jan da moch moa dahn jos wahn aadineri prafit.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Hihn da di sayhn wan weh di Skripcha mi-di taak bowt wen ih seh,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ah di tel yu, owta aala di pikni weh uman eva baan, non noh deh weh grayta dan Jan; bot in spait a dat, di lees impoatant persn weh da paat a Gaad kingdom now ga moa privilij dan Jan.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Evribadi, eevn di taks kalekta dehn, mi agree wid how Gaad mi plan tingz, soh dehn mi mek Jan baptaiz dehn.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Bot di Farisee dehn ahn dehn wan weh teech di Laa mi rijek weh Gaad mi plan fi dehn, soh dehn neva mek Jan baptaiz dehn.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh, da weh Ah ku tel unu dis jenarayshan stan laik? Weh Ah ku kompyaa dehn wid?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Dehn da jos laik sohn pikni weh di sidong eena wahn poblik skwyaa di hala tu wan anada seh,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Wen Jan di Baptis kohn, hihn neva doz jrink ahn ih mi aalwayz di faas, ahn unu seh, ‘Hihn mosi ga deeman.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Now di Son a Man kohn di eet ahn jrink, ahn unu seh, ‘Luk how ih kraybm ahn ih da wahn jronkad, ahn ih fren op wid di taks kalekta dehn ahn ada peepl wid bad repyutayshan.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Bot dehn wan weh fala Gaad wizdom wahn proov fi bee rait eena di langa ron.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Wan a di Farisee invait Jeezas fi goh eet dina da ih hows, soh Jeezas gaahn tek ih plays da di taybl.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Wel, wahn laydi weh mi ga bad naym yehr seh Jeezas mi deh da di Farisee hows di eet, soh ih bring wahn ekspensiv perfyoom eena wahn batl weh mek owta alabasta stoan.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Di laydi kohn bihain Jeezas bai ih fut ahn staat tu krai ahn krai. Jeezas fut dehn geh wet op wid di laydi aiywaata, soh di laydi waip dehn aaf wid ih hyaa, ahn ih stodi mi-di kis ih fut ahn put perfyoom pahn dehn.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Wel, wen di Farisee weh mi invait Jeezas da ih hows si weh aal mi-di hapm, ih seh tu ihself, “If dis man da-mi wahn chroo chroo prafit, ih wuda mi noa weh kaina uman dis weh di toch ahn, dat shee da wahn sina.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Jeezas taak op ahn ansa weh ih mi-di tink. Ih seh, “Saiman, Ah ga sohnting fi tel yu.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jeezas seh, “Wahn man len too peepl sohn moni; wan a dehn bowt faiv honjrid dalaz, ahn di ada wan, fifti.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Bot non a dehn kudn pay ahn bak, soh di man fagiv di too a dehn ahn kaal it aaf. Now hoo yoo tink mi lov hihn di moas afta dat?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Saiman ansa seh, “Ah ges di wan weh mi hoa ahn di moas moni.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ih ton tu di laydi ahn seh tu Saiman, “Luk pahn dis laydi ya. Wen Ah kom eena fi yoo hows, yu neva aafa mi no waata fi wash di dos aafa mi fut, bot shee wash dehn wid ih aiywaata ahn waip dehn wid ih hyaa.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Yoo neva eevn welkom mi wid wahn kis wen Ah kom een, bot shee stodi di kis mi fut dehn fahn Ah fos kom een.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Yoo neva rob mi hed wid no ail, bot shee poar perfyoom pahn mi fut dehn.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Soh Ah tel yu, shee di shoa mi soh moch lov kaa Ai fagiv ahn a ih sin dehn, ahn da mi wahn lata sin. Yu si, wahn persn weh geh wahn lee bit a sinz fagiv oanli wahn lov lee bit.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Den Jeezas seh tu di laydi, “Ah fagiv yu sin dehn.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Dehn wan weh mi-di sidong da di taybl wid ahn seh, “Da hoo hihn soh hoo kud eevn fagiv sin?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Bot Jeezas seh tu di laydi, “Sayka yu fayt, yu sayv. Goh eena pees.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.