Lucas 7
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs ARA
1 Wen Jeezas don tel di peepl dehn weh ih mi ga fi seh, ih gaahn da Kapernyam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wahn aafisa fahn di Roaman aami weh mi liv deh mi ga wahn servant weh ih mi oanli lov bad. Di servant mi sik ahn deh pahn daiyin.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Wen di aafisa yehr bowt Jeezas, ih sen wan ahn too a di Jooish leeda dehn fi aks Jeezas if ih ku kohn heel ih servant.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Soh Jeezas gaahn wid dehn. Bot jos bifoa ih reech di hows, di aami aafisa sen owt som a ih fren dehn fi tel ahn, “Sa, yu noh hafu kohn way eensaida mi hows. Ai noh gud nof fi yoo aana mee soh.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Ah noh gud nof fi eevn kohn meet yu miself. Aal yu hafu du da seh di werd, ahn mi servant wahn geh heel.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ai noa, kaa mee miself ga aafisa oava mee weh gi mee aadaz, an Ai ga soalja weh Ai gi aadaz tu. Ai ku tel eni wan a dehn, ‘Goh!’ ahn ih goh. An Ah ku tel wahn neks wan, ‘Kohn!’ ahn ih kohn. Ai ku tel eni wan a mai servant dehn, ‘Du soch ahn soch,’ ahn ih wahn du it.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Wen Jeezas yehr dis, ih mi soh sopraiz dat ih ton tu di krowd weh mi-di fala ahn, ahn seh, “Ai di tel unu, Ai neva fain nobadi wid soh moch fayt yet, noh eevn monks non a di peepl fahn Izrel!”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Wen di aafisa fren dehn gaahn bak da di hows, dehn fain di servant gud gud-wan, don heel.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Wahn lee wail afta dat, Jeezas gaahn da wahn tong weh nayhn Nayn, ahn ih disaipl dehn ahn wahn big krowd gaahn lang wid ahn.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Az dehn mi-di kohn kloas tu di gayt a di tong, dehn mi-di bak owt wahn yong man weh mi ded. Da mi wahn wido oanli son, ahn wahn lata peepl mi-di kohn lang wid ahn fi beri ahn.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Wen di Laad si di wido, ih haat gaan owt tu ahn, ahn ih seh tu ahn, “Noh krai, Mis.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Den ih gaan op tu di schrecha weh dehn mi-di kehr di badi pan, ahn ih put ih han pan it. Dehn wan weh mi-di bak di schrecha stan op wan plays. Jeezas seh, “Yong man, get op!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Di ded man get op ahn staat tu taak! Ahn Jeezas gi ahn bak tu ih ma.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Evribadi mi fraitn. Afta dat dehn staat tu prayz Gaad ahn seh, “Wahn grayt prafit rayz op monks wi. Gaad kohn tu ih peepl dehn fi help dehn.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Di nyooz bowt aal weh Jeezas du spred aal oava Judeeya dischrik ahn da hoal ayrya rong deh.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 — ausente —
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 — ausente —
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Wen di man dehn gaahn da Jeezas, dehn seh, “Jan di Baptis sen wi fi aks yu if yoo da di wan weh fi kohn, er wi fi luk owt fi sohnbadi els.”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Sayhn taim wail dehn mi deh rait deh, Jeezas heel wahn lata peepl weh mi ga aal kaina siknis ahn dizeez, ahn ih jraiv owt eevl spirit, ahn mek wahn lata blain peepl si agen.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Den ih ton tu Jan disaipl dehn ahn seh, “Goh tel Jan aal weh unu si ahn aal weh unu yehr: Blain peepl geh bak dehn sait, dehn wan weh mi kripl ku waak agen, peepl weh mi ga leprosi geh heel, ahn def peepl ku yehr agen. Ded peepl kohn bak tu laif, ahn di poa geh di Gud Nyooz preech tu dehn.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Tel ahn tu dat Gaad bles enibadi weh noh rijek mi sayka weh aal Ai di du.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Afta Jan mesinja dehn gaan, Jeezas ton tu di krowd ahn staat tu taak tu dehn bowt Jan. Ih seh, “Da wat egzakli unu mi gaan owt eena di dezert fi si? Wahn lang pees a graas weh di sway eena di breez?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Bot tel mi, weh unu gaahn fi si? Wahn man jres op eena fansi kloaz? If unu waahn fain peepl weh jres op eena fansi kloaz ahn liv laik king, goh luk eena palis.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Soh, weh unu gaahn fi si? Wahn prafit? Yes, unu gaahn fi si wahn prafit fi chroo, bot Ah tel unu, Jan da moch moa dahn jos wahn aadineri prafit.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Hihn da di sayhn wan weh di Skripcha mi-di taak bowt wen ih seh,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ah di tel yu, owta aala di pikni weh uman eva baan, non noh deh weh grayta dan Jan; bot in spait a dat, di lees impoatant persn weh da paat a Gaad kingdom now ga moa privilij dan Jan.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Evribadi, eevn di taks kalekta dehn, mi agree wid how Gaad mi plan tingz, soh dehn mi mek Jan baptaiz dehn.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Bot di Farisee dehn ahn dehn wan weh teech di Laa mi rijek weh Gaad mi plan fi dehn, soh dehn neva mek Jan baptaiz dehn.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh, da weh Ah ku tel unu dis jenarayshan stan laik? Weh Ah ku kompyaa dehn wid?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Dehn da jos laik sohn pikni weh di sidong eena wahn poblik skwyaa di hala tu wan anada seh,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Wen Jan di Baptis kohn, hihn neva doz jrink ahn ih mi aalwayz di faas, ahn unu seh, ‘Hihn mosi ga deeman.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Now di Son a Man kohn di eet ahn jrink, ahn unu seh, ‘Luk how ih kraybm ahn ih da wahn jronkad, ahn ih fren op wid di taks kalekta dehn ahn ada peepl wid bad repyutayshan.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Bot dehn wan weh fala Gaad wizdom wahn proov fi bee rait eena di langa ron.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wan a di Farisee invait Jeezas fi goh eet dina da ih hows, soh Jeezas gaahn tek ih plays da di taybl.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Wel, wahn laydi weh mi ga bad naym yehr seh Jeezas mi deh da di Farisee hows di eet, soh ih bring wahn ekspensiv perfyoom eena wahn batl weh mek owta alabasta stoan.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Di laydi kohn bihain Jeezas bai ih fut ahn staat tu krai ahn krai. Jeezas fut dehn geh wet op wid di laydi aiywaata, soh di laydi waip dehn aaf wid ih hyaa, ahn ih stodi mi-di kis ih fut ahn put perfyoom pahn dehn.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Wel, wen di Farisee weh mi invait Jeezas da ih hows si weh aal mi-di hapm, ih seh tu ihself, “If dis man da-mi wahn chroo chroo prafit, ih wuda mi noa weh kaina uman dis weh di toch ahn, dat shee da wahn sina.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Jeezas taak op ahn ansa weh ih mi-di tink. Ih seh, “Saiman, Ah ga sohnting fi tel yu.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Jeezas seh, “Wahn man len too peepl sohn moni; wan a dehn bowt faiv honjrid dalaz, ahn di ada wan, fifti.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Bot non a dehn kudn pay ahn bak, soh di man fagiv di too a dehn ahn kaal it aaf. Now hoo yoo tink mi lov hihn di moas afta dat?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Saiman ansa seh, “Ah ges di wan weh mi hoa ahn di moas moni.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ih ton tu di laydi ahn seh tu Saiman, “Luk pahn dis laydi ya. Wen Ah kom eena fi yoo hows, yu neva aafa mi no waata fi wash di dos aafa mi fut, bot shee wash dehn wid ih aiywaata ahn waip dehn wid ih hyaa.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Yoo neva eevn welkom mi wid wahn kis wen Ah kom een, bot shee stodi di kis mi fut dehn fahn Ah fos kom een.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Yoo neva rob mi hed wid no ail, bot shee poar perfyoom pahn mi fut dehn.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Soh Ah tel yu, shee di shoa mi soh moch lov kaa Ai fagiv ahn a ih sin dehn, ahn da mi wahn lata sin. Yu si, wahn persn weh geh wahn lee bit a sinz fagiv oanli wahn lov lee bit.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Den Jeezas seh tu di laydi, “Ah fagiv yu sin dehn.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Dehn wan weh mi-di sidong da di taybl wid ahn seh, “Da hoo hihn soh hoo kud eevn fagiv sin?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Bot Jeezas seh tu di laydi, “Sayka yu fayt, yu sayv. Goh eena pees.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.