Lucas 7

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wen Jeezas don tel di peepl dehn weh ih mi ga fi seh, ih gaahn da Kapernyam.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wahn aafisa fahn di Roaman aami weh mi liv deh mi ga wahn servant weh ih mi oanli lov bad. Di servant mi sik ahn deh pahn daiyin.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Wen di aafisa yehr bowt Jeezas, ih sen wan ahn too a di Jooish leeda dehn fi aks Jeezas if ih ku kohn heel ih servant.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Soh Jeezas gaahn wid dehn. Bot jos bifoa ih reech di hows, di aami aafisa sen owt som a ih fren dehn fi tel ahn, “Sa, yu noh hafu kohn way eensaida mi hows. Ai noh gud nof fi yoo aana mee soh.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Ah noh gud nof fi eevn kohn meet yu miself. Aal yu hafu du da seh di werd, ahn mi servant wahn geh heel.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ai noa, kaa mee miself ga aafisa oava mee weh gi mee aadaz, an Ai ga soalja weh Ai gi aadaz tu. Ai ku tel eni wan a dehn, ‘Goh!’ ahn ih goh. An Ah ku tel wahn neks wan, ‘Kohn!’ ahn ih kohn. Ai ku tel eni wan a mai servant dehn, ‘Du soch ahn soch,’ ahn ih wahn du it.”
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Wen Jeezas yehr dis, ih mi soh sopraiz dat ih ton tu di krowd weh mi-di fala ahn, ahn seh, “Ai di tel unu, Ai neva fain nobadi wid soh moch fayt yet, noh eevn monks non a di peepl fahn Izrel!”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Wen di aafisa fren dehn gaahn bak da di hows, dehn fain di servant gud gud-wan, don heel.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Wahn lee wail afta dat, Jeezas gaahn da wahn tong weh nayhn Nayn, ahn ih disaipl dehn ahn wahn big krowd gaahn lang wid ahn.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Az dehn mi-di kohn kloas tu di gayt a di tong, dehn mi-di bak owt wahn yong man weh mi ded. Da mi wahn wido oanli son, ahn wahn lata peepl mi-di kohn lang wid ahn fi beri ahn.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Wen di Laad si di wido, ih haat gaan owt tu ahn, ahn ih seh tu ahn, “Noh krai, Mis.”
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Den ih gaan op tu di schrecha weh dehn mi-di kehr di badi pan, ahn ih put ih han pan it. Dehn wan weh mi-di bak di schrecha stan op wan plays. Jeezas seh, “Yong man, get op!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Di ded man get op ahn staat tu taak! Ahn Jeezas gi ahn bak tu ih ma.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Evribadi mi fraitn. Afta dat dehn staat tu prayz Gaad ahn seh, “Wahn grayt prafit rayz op monks wi. Gaad kohn tu ih peepl dehn fi help dehn.”
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Di nyooz bowt aal weh Jeezas du spred aal oava Judeeya dischrik ahn da hoal ayrya rong deh.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 — ausente —
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Wen di man dehn gaahn da Jeezas, dehn seh, “Jan di Baptis sen wi fi aks yu if yoo da di wan weh fi kohn, er wi fi luk owt fi sohnbadi els.”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Sayhn taim wail dehn mi deh rait deh, Jeezas heel wahn lata peepl weh mi ga aal kaina siknis ahn dizeez, ahn ih jraiv owt eevl spirit, ahn mek wahn lata blain peepl si agen.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Den ih ton tu Jan disaipl dehn ahn seh, “Goh tel Jan aal weh unu si ahn aal weh unu yehr: Blain peepl geh bak dehn sait, dehn wan weh mi kripl ku waak agen, peepl weh mi ga leprosi geh heel, ahn def peepl ku yehr agen. Ded peepl kohn bak tu laif, ahn di poa geh di Gud Nyooz preech tu dehn.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Tel ahn tu dat Gaad bles enibadi weh noh rijek mi sayka weh aal Ai di du.”
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Afta Jan mesinja dehn gaan, Jeezas ton tu di krowd ahn staat tu taak tu dehn bowt Jan. Ih seh, “Da wat egzakli unu mi gaan owt eena di dezert fi si? Wahn lang pees a graas weh di sway eena di breez?
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Bot tel mi, weh unu gaahn fi si? Wahn man jres op eena fansi kloaz? If unu waahn fain peepl weh jres op eena fansi kloaz ahn liv laik king, goh luk eena palis.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Soh, weh unu gaahn fi si? Wahn prafit? Yes, unu gaahn fi si wahn prafit fi chroo, bot Ah tel unu, Jan da moch moa dahn jos wahn aadineri prafit.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Hihn da di sayhn wan weh di Skripcha mi-di taak bowt wen ih seh,
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ah di tel yu, owta aala di pikni weh uman eva baan, non noh deh weh grayta dan Jan; bot in spait a dat, di lees impoatant persn weh da paat a Gaad kingdom now ga moa privilij dan Jan.”
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Evribadi, eevn di taks kalekta dehn, mi agree wid how Gaad mi plan tingz, soh dehn mi mek Jan baptaiz dehn.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Bot di Farisee dehn ahn dehn wan weh teech di Laa mi rijek weh Gaad mi plan fi dehn, soh dehn neva mek Jan baptaiz dehn.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh, da weh Ah ku tel unu dis jenarayshan stan laik? Weh Ah ku kompyaa dehn wid?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Dehn da jos laik sohn pikni weh di sidong eena wahn poblik skwyaa di hala tu wan anada seh,
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Wen Jan di Baptis kohn, hihn neva doz jrink ahn ih mi aalwayz di faas, ahn unu seh, ‘Hihn mosi ga deeman.’
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Now di Son a Man kohn di eet ahn jrink, ahn unu seh, ‘Luk how ih kraybm ahn ih da wahn jronkad, ahn ih fren op wid di taks kalekta dehn ahn ada peepl wid bad repyutayshan.’
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Bot dehn wan weh fala Gaad wizdom wahn proov fi bee rait eena di langa ron.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wan a di Farisee invait Jeezas fi goh eet dina da ih hows, soh Jeezas gaahn tek ih plays da di taybl.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Wel, wahn laydi weh mi ga bad naym yehr seh Jeezas mi deh da di Farisee hows di eet, soh ih bring wahn ekspensiv perfyoom eena wahn batl weh mek owta alabasta stoan.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Di laydi kohn bihain Jeezas bai ih fut ahn staat tu krai ahn krai. Jeezas fut dehn geh wet op wid di laydi aiywaata, soh di laydi waip dehn aaf wid ih hyaa, ahn ih stodi mi-di kis ih fut ahn put perfyoom pahn dehn.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Wel, wen di Farisee weh mi invait Jeezas da ih hows si weh aal mi-di hapm, ih seh tu ihself, “If dis man da-mi wahn chroo chroo prafit, ih wuda mi noa weh kaina uman dis weh di toch ahn, dat shee da wahn sina.”
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Jeezas taak op ahn ansa weh ih mi-di tink. Ih seh, “Saiman, Ah ga sohnting fi tel yu.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Jeezas seh, “Wahn man len too peepl sohn moni; wan a dehn bowt faiv honjrid dalaz, ahn di ada wan, fifti.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Bot non a dehn kudn pay ahn bak, soh di man fagiv di too a dehn ahn kaal it aaf. Now hoo yoo tink mi lov hihn di moas afta dat?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Saiman ansa seh, “Ah ges di wan weh mi hoa ahn di moas moni.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ih ton tu di laydi ahn seh tu Saiman, “Luk pahn dis laydi ya. Wen Ah kom eena fi yoo hows, yu neva aafa mi no waata fi wash di dos aafa mi fut, bot shee wash dehn wid ih aiywaata ahn waip dehn wid ih hyaa.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Yoo neva eevn welkom mi wid wahn kis wen Ah kom een, bot shee stodi di kis mi fut dehn fahn Ah fos kom een.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Yoo neva rob mi hed wid no ail, bot shee poar perfyoom pahn mi fut dehn.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Soh Ah tel yu, shee di shoa mi soh moch lov kaa Ai fagiv ahn a ih sin dehn, ahn da mi wahn lata sin. Yu si, wahn persn weh geh wahn lee bit a sinz fagiv oanli wahn lov lee bit.”
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Den Jeezas seh tu di laydi, “Ah fagiv yu sin dehn.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Dehn wan weh mi-di sidong da di taybl wid ahn seh, “Da hoo hihn soh hoo kud eevn fagiv sin?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Bot Jeezas seh tu di laydi, “Sayka yu fayt, yu sayv. Goh eena pees.”
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.