Lucas 7
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA
1 Wen Jeezas don tel di peepl dehn weh ih mi ga fi seh, ih gaahn da Kapernyam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Wahn aafisa fahn di Roaman aami weh mi liv deh mi ga wahn servant weh ih mi oanli lov bad. Di servant mi sik ahn deh pahn daiyin.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Wen di aafisa yehr bowt Jeezas, ih sen wan ahn too a di Jooish leeda dehn fi aks Jeezas if ih ku kohn heel ih servant.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Soh Jeezas gaahn wid dehn. Bot jos bifoa ih reech di hows, di aami aafisa sen owt som a ih fren dehn fi tel ahn, “Sa, yu noh hafu kohn way eensaida mi hows. Ai noh gud nof fi yoo aana mee soh.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ah noh gud nof fi eevn kohn meet yu miself. Aal yu hafu du da seh di werd, ahn mi servant wahn geh heel.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ai noa, kaa mee miself ga aafisa oava mee weh gi mee aadaz, an Ai ga soalja weh Ai gi aadaz tu. Ai ku tel eni wan a dehn, ‘Goh!’ ahn ih goh. An Ah ku tel wahn neks wan, ‘Kohn!’ ahn ih kohn. Ai ku tel eni wan a mai servant dehn, ‘Du soch ahn soch,’ ahn ih wahn du it.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Wen Jeezas yehr dis, ih mi soh sopraiz dat ih ton tu di krowd weh mi-di fala ahn, ahn seh, “Ai di tel unu, Ai neva fain nobadi wid soh moch fayt yet, noh eevn monks non a di peepl fahn Izrel!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Wen di aafisa fren dehn gaahn bak da di hows, dehn fain di servant gud gud-wan, don heel.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Wahn lee wail afta dat, Jeezas gaahn da wahn tong weh nayhn Nayn, ahn ih disaipl dehn ahn wahn big krowd gaahn lang wid ahn.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Az dehn mi-di kohn kloas tu di gayt a di tong, dehn mi-di bak owt wahn yong man weh mi ded. Da mi wahn wido oanli son, ahn wahn lata peepl mi-di kohn lang wid ahn fi beri ahn.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Wen di Laad si di wido, ih haat gaan owt tu ahn, ahn ih seh tu ahn, “Noh krai, Mis.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Den ih gaan op tu di schrecha weh dehn mi-di kehr di badi pan, ahn ih put ih han pan it. Dehn wan weh mi-di bak di schrecha stan op wan plays. Jeezas seh, “Yong man, get op!”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Di ded man get op ahn staat tu taak! Ahn Jeezas gi ahn bak tu ih ma.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Evribadi mi fraitn. Afta dat dehn staat tu prayz Gaad ahn seh, “Wahn grayt prafit rayz op monks wi. Gaad kohn tu ih peepl dehn fi help dehn.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Di nyooz bowt aal weh Jeezas du spred aal oava Judeeya dischrik ahn da hoal ayrya rong deh.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 — ausente —
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 — ausente —
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Wen di man dehn gaahn da Jeezas, dehn seh, “Jan di Baptis sen wi fi aks yu if yoo da di wan weh fi kohn, er wi fi luk owt fi sohnbadi els.”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Sayhn taim wail dehn mi deh rait deh, Jeezas heel wahn lata peepl weh mi ga aal kaina siknis ahn dizeez, ahn ih jraiv owt eevl spirit, ahn mek wahn lata blain peepl si agen.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Den ih ton tu Jan disaipl dehn ahn seh, “Goh tel Jan aal weh unu si ahn aal weh unu yehr: Blain peepl geh bak dehn sait, dehn wan weh mi kripl ku waak agen, peepl weh mi ga leprosi geh heel, ahn def peepl ku yehr agen. Ded peepl kohn bak tu laif, ahn di poa geh di Gud Nyooz preech tu dehn.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Tel ahn tu dat Gaad bles enibadi weh noh rijek mi sayka weh aal Ai di du.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Afta Jan mesinja dehn gaan, Jeezas ton tu di krowd ahn staat tu taak tu dehn bowt Jan. Ih seh, “Da wat egzakli unu mi gaan owt eena di dezert fi si? Wahn lang pees a graas weh di sway eena di breez?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Bot tel mi, weh unu gaahn fi si? Wahn man jres op eena fansi kloaz? If unu waahn fain peepl weh jres op eena fansi kloaz ahn liv laik king, goh luk eena palis.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Soh, weh unu gaahn fi si? Wahn prafit? Yes, unu gaahn fi si wahn prafit fi chroo, bot Ah tel unu, Jan da moch moa dahn jos wahn aadineri prafit.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Hihn da di sayhn wan weh di Skripcha mi-di taak bowt wen ih seh,
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Ah di tel yu, owta aala di pikni weh uman eva baan, non noh deh weh grayta dan Jan; bot in spait a dat, di lees impoatant persn weh da paat a Gaad kingdom now ga moa privilij dan Jan.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Evribadi, eevn di taks kalekta dehn, mi agree wid how Gaad mi plan tingz, soh dehn mi mek Jan baptaiz dehn.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Bot di Farisee dehn ahn dehn wan weh teech di Laa mi rijek weh Gaad mi plan fi dehn, soh dehn neva mek Jan baptaiz dehn.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh, da weh Ah ku tel unu dis jenarayshan stan laik? Weh Ah ku kompyaa dehn wid?
31 E Jesus continuou:
32 Dehn da jos laik sohn pikni weh di sidong eena wahn poblik skwyaa di hala tu wan anada seh,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Wen Jan di Baptis kohn, hihn neva doz jrink ahn ih mi aalwayz di faas, ahn unu seh, ‘Hihn mosi ga deeman.’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Now di Son a Man kohn di eet ahn jrink, ahn unu seh, ‘Luk how ih kraybm ahn ih da wahn jronkad, ahn ih fren op wid di taks kalekta dehn ahn ada peepl wid bad repyutayshan.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Bot dehn wan weh fala Gaad wizdom wahn proov fi bee rait eena di langa ron.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Wan a di Farisee invait Jeezas fi goh eet dina da ih hows, soh Jeezas gaahn tek ih plays da di taybl.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Wel, wahn laydi weh mi ga bad naym yehr seh Jeezas mi deh da di Farisee hows di eet, soh ih bring wahn ekspensiv perfyoom eena wahn batl weh mek owta alabasta stoan.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Di laydi kohn bihain Jeezas bai ih fut ahn staat tu krai ahn krai. Jeezas fut dehn geh wet op wid di laydi aiywaata, soh di laydi waip dehn aaf wid ih hyaa, ahn ih stodi mi-di kis ih fut ahn put perfyoom pahn dehn.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Wel, wen di Farisee weh mi invait Jeezas da ih hows si weh aal mi-di hapm, ih seh tu ihself, “If dis man da-mi wahn chroo chroo prafit, ih wuda mi noa weh kaina uman dis weh di toch ahn, dat shee da wahn sina.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Jeezas taak op ahn ansa weh ih mi-di tink. Ih seh, “Saiman, Ah ga sohnting fi tel yu.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Jeezas seh, “Wahn man len too peepl sohn moni; wan a dehn bowt faiv honjrid dalaz, ahn di ada wan, fifti.
41 Jesus continuou:
42 Bot non a dehn kudn pay ahn bak, soh di man fagiv di too a dehn ahn kaal it aaf. Now hoo yoo tink mi lov hihn di moas afta dat?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Saiman ansa seh, “Ah ges di wan weh mi hoa ahn di moas moni.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Ih ton tu di laydi ahn seh tu Saiman, “Luk pahn dis laydi ya. Wen Ah kom eena fi yoo hows, yu neva aafa mi no waata fi wash di dos aafa mi fut, bot shee wash dehn wid ih aiywaata ahn waip dehn wid ih hyaa.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Yoo neva eevn welkom mi wid wahn kis wen Ah kom een, bot shee stodi di kis mi fut dehn fahn Ah fos kom een.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Yoo neva rob mi hed wid no ail, bot shee poar perfyoom pahn mi fut dehn.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Soh Ah tel yu, shee di shoa mi soh moch lov kaa Ai fagiv ahn a ih sin dehn, ahn da mi wahn lata sin. Yu si, wahn persn weh geh wahn lee bit a sinz fagiv oanli wahn lov lee bit.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Den Jeezas seh tu di laydi, “Ah fagiv yu sin dehn.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Dehn wan weh mi-di sidong da di taybl wid ahn seh, “Da hoo hihn soh hoo kud eevn fagiv sin?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Bot Jeezas seh tu di laydi, “Sayka yu fayt, yu sayv. Goh eena pees.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.