Lucas 7

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wen Jeezas don tel di peepl dehn weh ih mi ga fi seh, ih gaahn da Kapernyam.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Wahn aafisa fahn di Roaman aami weh mi liv deh mi ga wahn servant weh ih mi oanli lov bad. Di servant mi sik ahn deh pahn daiyin.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Wen di aafisa yehr bowt Jeezas, ih sen wan ahn too a di Jooish leeda dehn fi aks Jeezas if ih ku kohn heel ih servant.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 — ausente —
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Soh Jeezas gaahn wid dehn. Bot jos bifoa ih reech di hows, di aami aafisa sen owt som a ih fren dehn fi tel ahn, “Sa, yu noh hafu kohn way eensaida mi hows. Ai noh gud nof fi yoo aana mee soh.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ah noh gud nof fi eevn kohn meet yu miself. Aal yu hafu du da seh di werd, ahn mi servant wahn geh heel.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Ai noa, kaa mee miself ga aafisa oava mee weh gi mee aadaz, an Ai ga soalja weh Ai gi aadaz tu. Ai ku tel eni wan a dehn, ‘Goh!’ ahn ih goh. An Ah ku tel wahn neks wan, ‘Kohn!’ ahn ih kohn. Ai ku tel eni wan a mai servant dehn, ‘Du soch ahn soch,’ ahn ih wahn du it.”
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Wen Jeezas yehr dis, ih mi soh sopraiz dat ih ton tu di krowd weh mi-di fala ahn, ahn seh, “Ai di tel unu, Ai neva fain nobadi wid soh moch fayt yet, noh eevn monks non a di peepl fahn Izrel!”
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Wen di aafisa fren dehn gaahn bak da di hows, dehn fain di servant gud gud-wan, don heel.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Wahn lee wail afta dat, Jeezas gaahn da wahn tong weh nayhn Nayn, ahn ih disaipl dehn ahn wahn big krowd gaahn lang wid ahn.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Az dehn mi-di kohn kloas tu di gayt a di tong, dehn mi-di bak owt wahn yong man weh mi ded. Da mi wahn wido oanli son, ahn wahn lata peepl mi-di kohn lang wid ahn fi beri ahn.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Wen di Laad si di wido, ih haat gaan owt tu ahn, ahn ih seh tu ahn, “Noh krai, Mis.”
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Den ih gaan op tu di schrecha weh dehn mi-di kehr di badi pan, ahn ih put ih han pan it. Dehn wan weh mi-di bak di schrecha stan op wan plays. Jeezas seh, “Yong man, get op!”
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Di ded man get op ahn staat tu taak! Ahn Jeezas gi ahn bak tu ih ma.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Evribadi mi fraitn. Afta dat dehn staat tu prayz Gaad ahn seh, “Wahn grayt prafit rayz op monks wi. Gaad kohn tu ih peepl dehn fi help dehn.”
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Di nyooz bowt aal weh Jeezas du spred aal oava Judeeya dischrik ahn da hoal ayrya rong deh.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Wen di man dehn gaahn da Jeezas, dehn seh, “Jan di Baptis sen wi fi aks yu if yoo da di wan weh fi kohn, er wi fi luk owt fi sohnbadi els.”
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Sayhn taim wail dehn mi deh rait deh, Jeezas heel wahn lata peepl weh mi ga aal kaina siknis ahn dizeez, ahn ih jraiv owt eevl spirit, ahn mek wahn lata blain peepl si agen.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Den ih ton tu Jan disaipl dehn ahn seh, “Goh tel Jan aal weh unu si ahn aal weh unu yehr: Blain peepl geh bak dehn sait, dehn wan weh mi kripl ku waak agen, peepl weh mi ga leprosi geh heel, ahn def peepl ku yehr agen. Ded peepl kohn bak tu laif, ahn di poa geh di Gud Nyooz preech tu dehn.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Tel ahn tu dat Gaad bles enibadi weh noh rijek mi sayka weh aal Ai di du.”
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Afta Jan mesinja dehn gaan, Jeezas ton tu di krowd ahn staat tu taak tu dehn bowt Jan. Ih seh, “Da wat egzakli unu mi gaan owt eena di dezert fi si? Wahn lang pees a graas weh di sway eena di breez?
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Bot tel mi, weh unu gaahn fi si? Wahn man jres op eena fansi kloaz? If unu waahn fain peepl weh jres op eena fansi kloaz ahn liv laik king, goh luk eena palis.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Soh, weh unu gaahn fi si? Wahn prafit? Yes, unu gaahn fi si wahn prafit fi chroo, bot Ah tel unu, Jan da moch moa dahn jos wahn aadineri prafit.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Hihn da di sayhn wan weh di Skripcha mi-di taak bowt wen ih seh,
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Ah di tel yu, owta aala di pikni weh uman eva baan, non noh deh weh grayta dan Jan; bot in spait a dat, di lees impoatant persn weh da paat a Gaad kingdom now ga moa privilij dan Jan.”
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Evribadi, eevn di taks kalekta dehn, mi agree wid how Gaad mi plan tingz, soh dehn mi mek Jan baptaiz dehn.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Bot di Farisee dehn ahn dehn wan weh teech di Laa mi rijek weh Gaad mi plan fi dehn, soh dehn neva mek Jan baptaiz dehn.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Den Jeezas aks dehn seh, “Soh, da weh Ah ku tel unu dis jenarayshan stan laik? Weh Ah ku kompyaa dehn wid?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Dehn da jos laik sohn pikni weh di sidong eena wahn poblik skwyaa di hala tu wan anada seh,
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Wen Jan di Baptis kohn, hihn neva doz jrink ahn ih mi aalwayz di faas, ahn unu seh, ‘Hihn mosi ga deeman.’
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Now di Son a Man kohn di eet ahn jrink, ahn unu seh, ‘Luk how ih kraybm ahn ih da wahn jronkad, ahn ih fren op wid di taks kalekta dehn ahn ada peepl wid bad repyutayshan.’
34 O
35 Bot dehn wan weh fala Gaad wizdom wahn proov fi bee rait eena di langa ron.”
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Wan a di Farisee invait Jeezas fi goh eet dina da ih hows, soh Jeezas gaahn tek ih plays da di taybl.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Wel, wahn laydi weh mi ga bad naym yehr seh Jeezas mi deh da di Farisee hows di eet, soh ih bring wahn ekspensiv perfyoom eena wahn batl weh mek owta alabasta stoan.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Di laydi kohn bihain Jeezas bai ih fut ahn staat tu krai ahn krai. Jeezas fut dehn geh wet op wid di laydi aiywaata, soh di laydi waip dehn aaf wid ih hyaa, ahn ih stodi mi-di kis ih fut ahn put perfyoom pahn dehn.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Wel, wen di Farisee weh mi invait Jeezas da ih hows si weh aal mi-di hapm, ih seh tu ihself, “If dis man da-mi wahn chroo chroo prafit, ih wuda mi noa weh kaina uman dis weh di toch ahn, dat shee da wahn sina.”
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Jeezas taak op ahn ansa weh ih mi-di tink. Ih seh, “Saiman, Ah ga sohnting fi tel yu.”
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Jeezas seh, “Wahn man len too peepl sohn moni; wan a dehn bowt faiv honjrid dalaz, ahn di ada wan, fifti.
41 Jesus disse:
42 Bot non a dehn kudn pay ahn bak, soh di man fagiv di too a dehn ahn kaal it aaf. Now hoo yoo tink mi lov hihn di moas afta dat?”
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Saiman ansa seh, “Ah ges di wan weh mi hoa ahn di moas moni.”
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Ih ton tu di laydi ahn seh tu Saiman, “Luk pahn dis laydi ya. Wen Ah kom eena fi yoo hows, yu neva aafa mi no waata fi wash di dos aafa mi fut, bot shee wash dehn wid ih aiywaata ahn waip dehn wid ih hyaa.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Yoo neva eevn welkom mi wid wahn kis wen Ah kom een, bot shee stodi di kis mi fut dehn fahn Ah fos kom een.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Yoo neva rob mi hed wid no ail, bot shee poar perfyoom pahn mi fut dehn.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Soh Ah tel yu, shee di shoa mi soh moch lov kaa Ai fagiv ahn a ih sin dehn, ahn da mi wahn lata sin. Yu si, wahn persn weh geh wahn lee bit a sinz fagiv oanli wahn lov lee bit.”
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Den Jeezas seh tu di laydi, “Ah fagiv yu sin dehn.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Dehn wan weh mi-di sidong da di taybl wid ahn seh, “Da hoo hihn soh hoo kud eevn fagiv sin?”
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Bot Jeezas seh tu di laydi, “Sayka yu fayt, yu sayv. Goh eena pees.”
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.