Atos 27

bwd (BWD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 E aku Fesito giveimeya ke ime ananau Itali anafafali. Itali anamelala lakaina Loma wagaine tolugaviya wagaidiya yoo seyana gimiyamiya ivewagana ‘Sisa Yana Yoo’, ada yoo-nai anatonagona anayegana Yuliyasi. Taidei kaliva-nai ani Paulo ke yogoyogodiyavo tufodi nimane isedi ke bana gina itaveyabidi.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Ada melala Adalamitia anawaka lakaina seyana wagaine ayage, waka-nai tova kabisona gina tauya gina nulukulukunau melala tufodi Eisiya anataliya wagaine. Kaduwe kaliva seyana anayegana Alisitako ime nodi ayage anau, banae kwana Tesalonaika, tainei Masedonia anafafali wagaine.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Yadayada anavelu wagaine Saidoni aluku, ada Yuliyasi ani Paulo ginuwakalikaliyena faina, giawaegena ke ginaobu ginanau tubuiyanavo gina madubodadi ada gavana wagaine givemaufo ani badi ina velena.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Kaduwe Saidoni-deya ayage-vagila ke naya itaina ada atauya aku mala aveonana faina, Saifilasi imula domone niwaniwalovine amaduga.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Tova-nai bademowa Silisiya ke Pamifiliya adiawageya adamana aku aelai Maila aluku, tainei Laisiya anafafali wagaine.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ada wadedeku-deya tolugaviya aditonagona-nai Yuliyasi ani melala Alekisanidia anawaka seyana ginuwagana ginaunau Itali wagaine, e ada waka-nai wagaine giveyagevedamama.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ada yadayada moyaina mainuwameyavo amadumadu. Yama nau-nai givita faina mala aveonana, ada bademowa aveluvedavedaubo Nidasi aku keke amafaiweya mala matane anana, faina mala lakaina wadebaimeya. Ada waka maita iviviyena ada imula anayegana Kiliti wadomone niwaniwalovine amaduga, aelai melala taliyeya anayegana Salamone aenowalilivuga.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ada taliya lilivane amadumadubala wamalameyavo ada keke ada madumadu toyogina aku avetoefaefa-mowa ke aelai seyana fafali anayegana Ebaiwaga Iwakana, tainei melala Lasea lilivane.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Ada bademowa yadayada gavaiyei avenuwaegegedi faina mala lakaina wagaine, e ada keke gida luboda anana, faina tutuya taidei anatova-nai ani kabisona ada mala yavalata yana tova gina yegemona. Taidei faina Paulo giluwageyedi toyogina, givona,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Imi moyaimi, Iya gaitana kai kana silakata aga vita kana nuwagana filoluya, ada waka ke lokoloko inakoyo ada kaduwe kai taudeyavo yawaida kana madusegedi.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Aku tolugaviya aditonagona Paulo yana vona keke gida venogale, aku bana waka anatoveimeya ke toniwaka yadi vagadona gimuliyena.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Aku kaduwe, fafali-nai wagaine aluku ani keke iwakana velemoena mala anatoveya, e ada kaliva tufona moyaidi iveimeya ke maita-moena ananau. Ada kai amafaiweya aga analuku Finikisi wagaine, wada ebaiwaga Kiliti imula wagaine. Tainei ebaiwaga-nai iwakana velemoena, faina mala anatoveya buli keke anafaiweya gina lavuga negenine.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Tova-nai bolimana gilusimisimila, ada waka anatofaisewayavo inuwanuwa vaita amafaiweya ananau Finikisi ana yegemona. E ada lomu itaina ke amaduyegemona ada Kiliti taliyeya amadubala.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Aimo keke adamadu tova manamanawena aku mala koyona ivewagana ‘yavalata toyogina’ imula-nai waina gielai.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 E, mala giela waka gikiveyabina ada keke anafaiweya tufona ginamadu lakalaka faina mala maita wadebaimeya, ada au waka iviviyena ke mala gilutunema. Paulo waka wagaine ginaunau aku au mala lakaina giyegemona.|alt="Paul on a ship in a storm" src="IB04217bgr.tif" size="col" loc="27:14-31" copy="Faadil" ref="27:15"
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Anau imula kabisona anayegana Koda domone amadumadubalawalilivuga aku dinike ibalabalalavi-ku au iselakaina.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Bademowa iselakaina ke isifona, ada kaduwe waka tauna bulava wagaidiya iutawatawanina e ada buli keke anafaiweya gina luyaweyaweli. E ayo badi waka anatofaisewa imatauta vaita waka ginatula avavalina makamakamina wagaine, tainei fafali Libiya lilivane. Taidei faina naya ililina ada anafaiweya buli waka gilutunena.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ada mala toyogina velemoena ke waka gilubwatabwatavilana, e ada yadayada anavelu wagaine lokoloko tufona isegetafutafuyau.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Yadayada anaveto wagaine waka tauna analokoloko tofaisewa taudiyavo nimadiya ivaidi isegetafutafuyau.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Ada yadayada gavaiyei keke maita kauwana o kai ailabama ada itadi ayo nuwama givemaufo-mowa vaita keke kibababala ana nuwaga.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Aku bademowa tova manamanawena kaliva keke maita aa ida kanikani, e ada Paulo matadiya gimididi givonedi, “Kalivayavo, bonaku wada nogalina. Kai Kiliti keke kadasege aku kadamiya, aga keke taidei vita-nai kada nuwaga ada lokoloko moyaina keke kada segedi.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Aku malinai gana vonemi, wana asevatu! Faina keke seyana gaito wagaimiya gina alika aku waka gagana gina luyaweyawelina.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Taidei gaalamanena, faina bogi wagaine Yaubada-nai Banae wagaine gaoduodu ada Iya yana kaliva seyana, ani yana anelose giimili gielai ada lilivakuya gimididi
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 aku givona, ‘Paulo, keke una matauta! Gilubodani aimo Sisa matane una mididi. Kaduwe Yaubada tonuwadoga faina, badi gavega waka wagaine nodi wanaunau ani moyaimi gina kibababalemi. Keke tamo gaito gina alika.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Tubuiyakuweyavo, taidei faina wana asevatu. Faina Yaubada gavetumaganena ke yana anelose givoneku mamauwe, velemoena gina yegemona.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Aku aimo seyana imula wagaine mala gina lulakaida.” Taidei anafaiweya Paulo givona.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ada wiki iluwei giavaidi aku aimo Ediliya Leyaga wagaine mala gilutunema, aku boginafa waka anatofaisewayavo ilutovonina vaita seyana taliya lilivane ayegeyegemona.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 E ada gawana anaobu itutuluvaluvana ada inuwagana foti (40) mita, ada maita-moena gialugedi inau kaduwe itutuluvaluva-vagilena ada inuwagana teti (30) mita.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Ada imatauta aenanai yama waka ginatula kabala wagaidiya faina, lomu laufuli waka muline ibatugedi ada iveoveola yadi yaubada wagaidiya vaita mala gida madulavuna.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Aku waka-nai anatofaisewa nuwanuwadi waka ina madusegena, e ada yadi seba isena evona waka mudune lomu ina batugedi, aku velemoena dinike iseobuyena leyageya.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Aku bana Paulo givona tonagona wa yana tolugaviyayavo nodi wagaidiya, givonedi, “Kai taidei kaliva-dina keke waka lakaina wagaine inamiya, aimo keke amifaiweya kibababala wana nuwaga.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Taidei anafaiweya givona faina, tolugaviya waka lakaina anadinike anabulava italagoloidi ke dinike gibe gialugena.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Ada malalavulavuga ani Paulo kaliva moyaidi gilumodovedi aa ina kanina, givonediga, “Yadayada fotini giavaina wagaidiya wa yami matauta wanuwanuwa gavana gina yegemona ayo keke tamo aa wadakani.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Taidei faina gavona vagadonemi ke maita wadakani ke wana kivetoyogimi, e ada wana kibababalemi. Faina keke tamo gaito seyana wagaimiya gina alika.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ada givona muline, tauna beledi givaina ke moyaidi matadiya givona vesiule Yaubada wagaine, ada gikiinena ke givebutu gikani.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 E ayo moyaidi iasevatu ke kaduwe aa ikani.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Ada waka-nai wagaine amayoo anatubuga tu analedi seveniti sikisi (276).
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Tova-nai moyaidi ikani bademowa adifaiweya, ivebutu witi waka wagaine ibabatugau leyageya ke waka gina meyaganina faina.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Mala gilavuna taliya iitana, aku waka anatofaisewa taliya-nai ibavuyena aku ukuna seyana iitana makamakamina, ada inuwanuwa vaita adifaiweya waka ina lakavena ukuna-nai anataliya wagaine.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Ada au lomu adibulava italagoloidi imiya leyageya, aku kuliga adibulava iyavudi. Ada waka mudune naya itaina ke waka ina maduge ina lukuwena taliya-nai wagaine.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Aku waka avavalina wagaine gitula ada muduna gifotana. Keke adifata inakaki aku ulena ani buli lakaidi iluyaweyawelina.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Aku tolugaviyayavo inuwanuwa yogoyogodiyavo ina luvealikadi e ada keke tamo gaito taliyeya gina kayovilakata ke ginaota.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Aku tolugaviya aditonagona nuwanuwana Paulo gina kibababalena faina, giawatadi evona keke ina luvealikadi. Aku giveimeya ke badi gavega adifaiweya inakayo ani inamadu velutafutafuyau ke ina kayoyalili taliyeya. Paulo ani waka anatoyage nodi ikayoyalili imula seyana anataliyeya.|alt="Paul swims to shore on Malta island" src="IB-04218psgr.tif" size="col" loc="27:42-44" copy="Faadil" ref="27:43-44"
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Aku badi gavega kayo keke ida alamane, ani ai wagaine o kai waka faiwana ina kiveyabina ke ina kayoyaliliyedi taliyeya. Ada taidei anafaiweya moyaima akayovilakata. Keke tamo gaito vita gida nuwaga aku moyaima avelubwaibwaina.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.