Atos 27
bwd (BWD) vs ACF
1 E aku Fesito giveimeya ke ime ananau Itali anafafali. Itali anamelala lakaina Loma wagaine tolugaviya wagaidiya yoo seyana gimiyamiya ivewagana ‘Sisa Yana Yoo’, ada yoo-nai anatonagona anayegana Yuliyasi. Taidei kaliva-nai ani Paulo ke yogoyogodiyavo tufodi nimane isedi ke bana gina itaveyabidi.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Ada melala Adalamitia anawaka lakaina seyana wagaine ayage, waka-nai tova kabisona gina tauya gina nulukulukunau melala tufodi Eisiya anataliya wagaine. Kaduwe kaliva seyana anayegana Alisitako ime nodi ayage anau, banae kwana Tesalonaika, tainei Masedonia anafafali wagaine.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Yadayada anavelu wagaine Saidoni aluku, ada Yuliyasi ani Paulo ginuwakalikaliyena faina, giawaegena ke ginaobu ginanau tubuiyanavo gina madubodadi ada gavana wagaine givemaufo ani badi ina velena.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Kaduwe Saidoni-deya ayage-vagila ke naya itaina ada atauya aku mala aveonana faina, Saifilasi imula domone niwaniwalovine amaduga.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tova-nai bademowa Silisiya ke Pamifiliya adiawageya adamana aku aelai Maila aluku, tainei Laisiya anafafali wagaine.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ada wadedeku-deya tolugaviya aditonagona-nai Yuliyasi ani melala Alekisanidia anawaka seyana ginuwagana ginaunau Itali wagaine, e ada waka-nai wagaine giveyagevedamama.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ada yadayada moyaina mainuwameyavo amadumadu. Yama nau-nai givita faina mala aveonana, ada bademowa aveluvedavedaubo Nidasi aku keke amafaiweya mala matane anana, faina mala lakaina wadebaimeya. Ada waka maita iviviyena ada imula anayegana Kiliti wadomone niwaniwalovine amaduga, aelai melala taliyeya anayegana Salamone aenowalilivuga.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Ada taliya lilivane amadumadubala wamalameyavo ada keke ada madumadu toyogina aku avetoefaefa-mowa ke aelai seyana fafali anayegana Ebaiwaga Iwakana, tainei melala Lasea lilivane.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Ada bademowa yadayada gavaiyei avenuwaegegedi faina mala lakaina wagaine, e ada keke gida luboda anana, faina tutuya taidei anatova-nai ani kabisona ada mala yavalata yana tova gina yegemona. Taidei faina Paulo giluwageyedi toyogina, givona,
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Imi moyaimi, Iya gaitana kai kana silakata aga vita kana nuwagana filoluya, ada waka ke lokoloko inakoyo ada kaduwe kai taudeyavo yawaida kana madusegedi.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Aku tolugaviya aditonagona Paulo yana vona keke gida venogale, aku bana waka anatoveimeya ke toniwaka yadi vagadona gimuliyena.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Aku kaduwe, fafali-nai wagaine aluku ani keke iwakana velemoena mala anatoveya, e ada kaliva tufona moyaidi iveimeya ke maita-moena ananau. Ada kai amafaiweya aga analuku Finikisi wagaine, wada ebaiwaga Kiliti imula wagaine. Tainei ebaiwaga-nai iwakana velemoena, faina mala anatoveya buli keke anafaiweya gina lavuga negenine.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tova-nai bolimana gilusimisimila, ada waka anatofaisewayavo inuwanuwa vaita amafaiweya ananau Finikisi ana yegemona. E ada lomu itaina ke amaduyegemona ada Kiliti taliyeya amadubala.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Aimo keke adamadu tova manamanawena aku mala koyona ivewagana ‘yavalata toyogina’ imula-nai waina gielai.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 E, mala giela waka gikiveyabina ada keke anafaiweya tufona ginamadu lakalaka faina mala maita wadebaimeya, ada au waka iviviyena ke mala gilutunema. Paulo waka wagaine ginaunau aku au mala lakaina giyegemona.|alt="Paul on a ship in a storm" src="IB04217bgr.tif" size="col" loc="27:14-31" copy="Faadil" ref="27:15"
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Anau imula kabisona anayegana Koda domone amadumadubalawalilivuga aku dinike ibalabalalavi-ku au iselakaina.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Bademowa iselakaina ke isifona, ada kaduwe waka tauna bulava wagaidiya iutawatawanina e ada buli keke anafaiweya gina luyaweyaweli. E ayo badi waka anatofaisewa imatauta vaita waka ginatula avavalina makamakamina wagaine, tainei fafali Libiya lilivane. Taidei faina naya ililina ada anafaiweya buli waka gilutunena.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ada mala toyogina velemoena ke waka gilubwatabwatavilana, e ada yadayada anavelu wagaine lokoloko tufona isegetafutafuyau.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Yadayada anaveto wagaine waka tauna analokoloko tofaisewa taudiyavo nimadiya ivaidi isegetafutafuyau.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ada yadayada gavaiyei keke maita kauwana o kai ailabama ada itadi ayo nuwama givemaufo-mowa vaita keke kibababala ana nuwaga.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Aku bademowa tova manamanawena kaliva keke maita aa ida kanikani, e ada Paulo matadiya gimididi givonedi, “Kalivayavo, bonaku wada nogalina. Kai Kiliti keke kadasege aku kadamiya, aga keke taidei vita-nai kada nuwaga ada lokoloko moyaina keke kada segedi.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Aku malinai gana vonemi, wana asevatu! Faina keke seyana gaito wagaimiya gina alika aku waka gagana gina luyaweyawelina.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Taidei gaalamanena, faina bogi wagaine Yaubada-nai Banae wagaine gaoduodu ada Iya yana kaliva seyana, ani yana anelose giimili gielai ada lilivakuya gimididi
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 aku givona, ‘Paulo, keke una matauta! Gilubodani aimo Sisa matane una mididi. Kaduwe Yaubada tonuwadoga faina, badi gavega waka wagaine nodi wanaunau ani moyaimi gina kibababalemi. Keke tamo gaito gina alika.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tubuiyakuweyavo, taidei faina wana asevatu. Faina Yaubada gavetumaganena ke yana anelose givoneku mamauwe, velemoena gina yegemona.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Aku aimo seyana imula wagaine mala gina lulakaida.” Taidei anafaiweya Paulo givona.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ada wiki iluwei giavaidi aku aimo Ediliya Leyaga wagaine mala gilutunema, aku boginafa waka anatofaisewayavo ilutovonina vaita seyana taliya lilivane ayegeyegemona.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 E ada gawana anaobu itutuluvaluvana ada inuwagana foti (40) mita, ada maita-moena gialugedi inau kaduwe itutuluvaluva-vagilena ada inuwagana teti (30) mita.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ada imatauta aenanai yama waka ginatula kabala wagaidiya faina, lomu laufuli waka muline ibatugedi ada iveoveola yadi yaubada wagaidiya vaita mala gida madulavuna.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Aku waka-nai anatofaisewa nuwanuwadi waka ina madusegena, e ada yadi seba isena evona waka mudune lomu ina batugedi, aku velemoena dinike iseobuyena leyageya.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Aku bana Paulo givona tonagona wa yana tolugaviyayavo nodi wagaidiya, givonedi, “Kai taidei kaliva-dina keke waka lakaina wagaine inamiya, aimo keke amifaiweya kibababala wana nuwaga.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Taidei anafaiweya givona faina, tolugaviya waka lakaina anadinike anabulava italagoloidi ke dinike gibe gialugena.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Ada malalavulavuga ani Paulo kaliva moyaidi gilumodovedi aa ina kanina, givonediga, “Yadayada fotini giavaina wagaidiya wa yami matauta wanuwanuwa gavana gina yegemona ayo keke tamo aa wadakani.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Taidei faina gavona vagadonemi ke maita wadakani ke wana kivetoyogimi, e ada wana kibababalemi. Faina keke tamo gaito seyana wagaimiya gina alika.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ada givona muline, tauna beledi givaina ke moyaidi matadiya givona vesiule Yaubada wagaine, ada gikiinena ke givebutu gikani.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 E ayo moyaidi iasevatu ke kaduwe aa ikani.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ada waka-nai wagaine amayoo anatubuga tu analedi seveniti sikisi (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Tova-nai moyaidi ikani bademowa adifaiweya, ivebutu witi waka wagaine ibabatugau leyageya ke waka gina meyaganina faina.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mala gilavuna taliya iitana, aku waka anatofaisewa taliya-nai ibavuyena aku ukuna seyana iitana makamakamina, ada inuwanuwa vaita adifaiweya waka ina lakavena ukuna-nai anataliya wagaine.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ada au lomu adibulava italagoloidi imiya leyageya, aku kuliga adibulava iyavudi. Ada waka mudune naya itaina ke waka ina maduge ina lukuwena taliya-nai wagaine.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aku waka avavalina wagaine gitula ada muduna gifotana. Keke adifata inakaki aku ulena ani buli lakaidi iluyaweyawelina.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Aku tolugaviyayavo inuwanuwa yogoyogodiyavo ina luvealikadi e ada keke tamo gaito taliyeya gina kayovilakata ke ginaota.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Aku tolugaviya aditonagona nuwanuwana Paulo gina kibababalena faina, giawatadi evona keke ina luvealikadi. Aku giveimeya ke badi gavega adifaiweya inakayo ani inamadu velutafutafuyau ke ina kayoyalili taliyeya. Paulo ani waka anatoyage nodi ikayoyalili imula seyana anataliyeya.|alt="Paul swims to shore on Malta island" src="IB-04218psgr.tif" size="col" loc="27:42-44" copy="Faadil" ref="27:43-44"
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Aku badi gavega kayo keke ida alamane, ani ai wagaine o kai waka faiwana ina kiveyabina ke ina kayoyaliliyedi taliyeya. Ada taidei anafaiweya moyaima akayovilakata. Keke tamo gaito vita gida nuwaga aku moyaima avelubwaibwaina.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.