Atos 27
bwd (BWD) vs ARA
1 E aku Fesito giveimeya ke ime ananau Itali anafafali. Itali anamelala lakaina Loma wagaine tolugaviya wagaidiya yoo seyana gimiyamiya ivewagana ‘Sisa Yana Yoo’, ada yoo-nai anatonagona anayegana Yuliyasi. Taidei kaliva-nai ani Paulo ke yogoyogodiyavo tufodi nimane isedi ke bana gina itaveyabidi.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ada melala Adalamitia anawaka lakaina seyana wagaine ayage, waka-nai tova kabisona gina tauya gina nulukulukunau melala tufodi Eisiya anataliya wagaine. Kaduwe kaliva seyana anayegana Alisitako ime nodi ayage anau, banae kwana Tesalonaika, tainei Masedonia anafafali wagaine.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Yadayada anavelu wagaine Saidoni aluku, ada Yuliyasi ani Paulo ginuwakalikaliyena faina, giawaegena ke ginaobu ginanau tubuiyanavo gina madubodadi ada gavana wagaine givemaufo ani badi ina velena.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Kaduwe Saidoni-deya ayage-vagila ke naya itaina ada atauya aku mala aveonana faina, Saifilasi imula domone niwaniwalovine amaduga.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Tova-nai bademowa Silisiya ke Pamifiliya adiawageya adamana aku aelai Maila aluku, tainei Laisiya anafafali wagaine.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ada wadedeku-deya tolugaviya aditonagona-nai Yuliyasi ani melala Alekisanidia anawaka seyana ginuwagana ginaunau Itali wagaine, e ada waka-nai wagaine giveyagevedamama.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ada yadayada moyaina mainuwameyavo amadumadu. Yama nau-nai givita faina mala aveonana, ada bademowa aveluvedavedaubo Nidasi aku keke amafaiweya mala matane anana, faina mala lakaina wadebaimeya. Ada waka maita iviviyena ada imula anayegana Kiliti wadomone niwaniwalovine amaduga, aelai melala taliyeya anayegana Salamone aenowalilivuga.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Ada taliya lilivane amadumadubala wamalameyavo ada keke ada madumadu toyogina aku avetoefaefa-mowa ke aelai seyana fafali anayegana Ebaiwaga Iwakana, tainei melala Lasea lilivane.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ada bademowa yadayada gavaiyei avenuwaegegedi faina mala lakaina wagaine, e ada keke gida luboda anana, faina tutuya taidei anatova-nai ani kabisona ada mala yavalata yana tova gina yegemona. Taidei faina Paulo giluwageyedi toyogina, givona,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Imi moyaimi, Iya gaitana kai kana silakata aga vita kana nuwagana filoluya, ada waka ke lokoloko inakoyo ada kaduwe kai taudeyavo yawaida kana madusegedi.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Aku tolugaviya aditonagona Paulo yana vona keke gida venogale, aku bana waka anatoveimeya ke toniwaka yadi vagadona gimuliyena.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Aku kaduwe, fafali-nai wagaine aluku ani keke iwakana velemoena mala anatoveya, e ada kaliva tufona moyaidi iveimeya ke maita-moena ananau. Ada kai amafaiweya aga analuku Finikisi wagaine, wada ebaiwaga Kiliti imula wagaine. Tainei ebaiwaga-nai iwakana velemoena, faina mala anatoveya buli keke anafaiweya gina lavuga negenine.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tova-nai bolimana gilusimisimila, ada waka anatofaisewayavo inuwanuwa vaita amafaiweya ananau Finikisi ana yegemona. E ada lomu itaina ke amaduyegemona ada Kiliti taliyeya amadubala.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Aimo keke adamadu tova manamanawena aku mala koyona ivewagana ‘yavalata toyogina’ imula-nai waina gielai.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 E, mala giela waka gikiveyabina ada keke anafaiweya tufona ginamadu lakalaka faina mala maita wadebaimeya, ada au waka iviviyena ke mala gilutunema. Paulo waka wagaine ginaunau aku au mala lakaina giyegemona.|alt="Paul on a ship in a storm" src="IB04217bgr.tif" size="col" loc="27:14-31" copy="Faadil" ref="27:15"
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Anau imula kabisona anayegana Koda domone amadumadubalawalilivuga aku dinike ibalabalalavi-ku au iselakaina.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Bademowa iselakaina ke isifona, ada kaduwe waka tauna bulava wagaidiya iutawatawanina e ada buli keke anafaiweya gina luyaweyaweli. E ayo badi waka anatofaisewa imatauta vaita waka ginatula avavalina makamakamina wagaine, tainei fafali Libiya lilivane. Taidei faina naya ililina ada anafaiweya buli waka gilutunena.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Ada mala toyogina velemoena ke waka gilubwatabwatavilana, e ada yadayada anavelu wagaine lokoloko tufona isegetafutafuyau.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Yadayada anaveto wagaine waka tauna analokoloko tofaisewa taudiyavo nimadiya ivaidi isegetafutafuyau.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ada yadayada gavaiyei keke maita kauwana o kai ailabama ada itadi ayo nuwama givemaufo-mowa vaita keke kibababala ana nuwaga.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Aku bademowa tova manamanawena kaliva keke maita aa ida kanikani, e ada Paulo matadiya gimididi givonedi, “Kalivayavo, bonaku wada nogalina. Kai Kiliti keke kadasege aku kadamiya, aga keke taidei vita-nai kada nuwaga ada lokoloko moyaina keke kada segedi.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Aku malinai gana vonemi, wana asevatu! Faina keke seyana gaito wagaimiya gina alika aku waka gagana gina luyaweyawelina.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Taidei gaalamanena, faina bogi wagaine Yaubada-nai Banae wagaine gaoduodu ada Iya yana kaliva seyana, ani yana anelose giimili gielai ada lilivakuya gimididi
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 aku givona, ‘Paulo, keke una matauta! Gilubodani aimo Sisa matane una mididi. Kaduwe Yaubada tonuwadoga faina, badi gavega waka wagaine nodi wanaunau ani moyaimi gina kibababalemi. Keke tamo gaito gina alika.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tubuiyakuweyavo, taidei faina wana asevatu. Faina Yaubada gavetumaganena ke yana anelose givoneku mamauwe, velemoena gina yegemona.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Aku aimo seyana imula wagaine mala gina lulakaida.” Taidei anafaiweya Paulo givona.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ada wiki iluwei giavaidi aku aimo Ediliya Leyaga wagaine mala gilutunema, aku boginafa waka anatofaisewayavo ilutovonina vaita seyana taliya lilivane ayegeyegemona.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 E ada gawana anaobu itutuluvaluvana ada inuwagana foti (40) mita, ada maita-moena gialugedi inau kaduwe itutuluvaluva-vagilena ada inuwagana teti (30) mita.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ada imatauta aenanai yama waka ginatula kabala wagaidiya faina, lomu laufuli waka muline ibatugedi ada iveoveola yadi yaubada wagaidiya vaita mala gida madulavuna.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Aku waka-nai anatofaisewa nuwanuwadi waka ina madusegena, e ada yadi seba isena evona waka mudune lomu ina batugedi, aku velemoena dinike iseobuyena leyageya.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Aku bana Paulo givona tonagona wa yana tolugaviyayavo nodi wagaidiya, givonedi, “Kai taidei kaliva-dina keke waka lakaina wagaine inamiya, aimo keke amifaiweya kibababala wana nuwaga.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Taidei anafaiweya givona faina, tolugaviya waka lakaina anadinike anabulava italagoloidi ke dinike gibe gialugena.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ada malalavulavuga ani Paulo kaliva moyaidi gilumodovedi aa ina kanina, givonediga, “Yadayada fotini giavaina wagaidiya wa yami matauta wanuwanuwa gavana gina yegemona ayo keke tamo aa wadakani.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Taidei faina gavona vagadonemi ke maita wadakani ke wana kivetoyogimi, e ada wana kibababalemi. Faina keke tamo gaito seyana wagaimiya gina alika.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ada givona muline, tauna beledi givaina ke moyaidi matadiya givona vesiule Yaubada wagaine, ada gikiinena ke givebutu gikani.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 E ayo moyaidi iasevatu ke kaduwe aa ikani.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ada waka-nai wagaine amayoo anatubuga tu analedi seveniti sikisi (276).
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Tova-nai moyaidi ikani bademowa adifaiweya, ivebutu witi waka wagaine ibabatugau leyageya ke waka gina meyaganina faina.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mala gilavuna taliya iitana, aku waka anatofaisewa taliya-nai ibavuyena aku ukuna seyana iitana makamakamina, ada inuwanuwa vaita adifaiweya waka ina lakavena ukuna-nai anataliya wagaine.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ada au lomu adibulava italagoloidi imiya leyageya, aku kuliga adibulava iyavudi. Ada waka mudune naya itaina ke waka ina maduge ina lukuwena taliya-nai wagaine.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aku waka avavalina wagaine gitula ada muduna gifotana. Keke adifata inakaki aku ulena ani buli lakaidi iluyaweyawelina.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Aku tolugaviyayavo inuwanuwa yogoyogodiyavo ina luvealikadi e ada keke tamo gaito taliyeya gina kayovilakata ke ginaota.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Aku tolugaviya aditonagona nuwanuwana Paulo gina kibababalena faina, giawatadi evona keke ina luvealikadi. Aku giveimeya ke badi gavega adifaiweya inakayo ani inamadu velutafutafuyau ke ina kayoyalili taliyeya. Paulo ani waka anatoyage nodi ikayoyalili imula seyana anataliyeya.|alt="Paul swims to shore on Malta island" src="IB-04218psgr.tif" size="col" loc="27:42-44" copy="Faadil" ref="27:43-44"
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Aku badi gavega kayo keke ida alamane, ani ai wagaine o kai waka faiwana ina kiveyabina ke ina kayoyaliliyedi taliyeya. Ada taidei anafaiweya moyaima akayovilakata. Keke tamo gaito vita gida nuwaga aku moyaima avelubwaibwaina.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.