Marcos 5

bvw (BVW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kǝ chandǝndǝ suhwaɗa kǝ hachahai Garasinawecha.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Kǝ tǝrtǝ Yǝso haya hur kommbawal, thlaakǝ nifa le nak tǝ ɓǝɓi shemeɗa, mbǝt shok tǝ'en mbǝt thlohmurcha ɓakna mbǝɗa Yǝso.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nifǝkǝn kwatmurcha naka mbǝt shoktǝ'en, nifǝsi la mbǝllakkǝ kǝnnanduwa chika tǝ chalalochiwa.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Kǝthlǝm kurɓafichǝ kǝnnandǝ harchi'en tǝ sarǝchi'en tǝ chalalocha, nat tǝkichu ɗǝɗahaǝn chalalo tǝkkǝnnaɗa sarǝ'en. Nga nifǝsi tǝ alchitafa la mbǝlakkǝ kǝssandǝhiwa
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Nda fiɗikta tǝ fara la nakna kwat murchǝ tǝ ɗar shohlacha kǝnna nata tit ka'ǝn, paɗ kǝnna ɓursa ndǝ fat'enaɗi tǝ ngwicha.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Kǝ natǝn Yǝso langnga, paakǝnsi tǝ rahta ɗǝkna hǝmta mbanitǝkǝn.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Hwakǝn tǝ alchit tǝ kapat ɓurata ndakǝnwa: "Mǝ natu sǝtsa nji, Yǝso hweya Fara le nak mwanchin? A humuɗi tǝ Fara, mǝ fǝrinǝ pwanchiuwa.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Mbukǝn kichu kǝthlǝm nda Yǝso wa: "Chukisshafata nifiya sokǝn ɓǝɓi shemeɗa."
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Ndǝkǝn sahandǝ Yǝso wa: "Thlǝmmuwa kǝni?" A ngǝmmanwa: "Thlǝmnǝwa terchin, kǝthlǝm nakani oi."
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 A hwanaǝn Yǝso tǝ ndatwa: "Mǝ rǝkinǝ kanda mbǝnniyuwa."
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Kǝthlǝm mbǝnniyu kapat chaɓa katuchisi naka hǝrimtǝ nduk tǝ shohlata.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ɓǝɓi shemechiyu hwanangnduwa: "Kǝ malaǝn kanda kǝ yimnda hur katuchiyu."
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 A ngǝmmang na kandǝsi. Thlaakǝ ɓǝɓi shemechiyu chekndakish, yimkǝnnda hur katuchiyu, katuchiyu shee ndǝ aru kumchit chap (2,000), a rah kǝnda ka hǝhhatta hur hawurta, tǝkkǝndǝhi nat ahur ama.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Kǝ nat fa hǝrǝm katuchiyu kichu, rah kǝnda ka mbuta hǝmta, tǝ han hǝmchikǝn chek nofchakish ka nat i sǝkka.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Kǝ ɓatnda thlǝmmat Yǝso, nak ndǝ nifi nak soh tǝ ɓǝɓi shemecha fǝyu, ɗas tǝ njelecha fa mǝlla hur iɗi'en thlaakǝnnda lechik nda.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Fichile sǝt fichi ǝnnat kǝnna hwaniteng na ndǝyu, ndǝkǝn chekandǝndǝ ɗwaachik kǝnna kanda, i kǝs kǝ lǝ ɓǝɓi shemeɗiyu tǝ katuchiyu.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Thlaakǝ nofchikǝn hwanang ndǝ Yǝso kǝ mallǝn thlet hǝmteng nandǝ hi.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Kǝ nat Yǝso yimta kommbawal, nifi soh nak tǝ ɓǝɓi shemeɗi fiiyu hwanaǝn Yǝso wa nan ɗǝtkakǝn.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Nat tǝ kichu Yǝso ngǝmmawusuwa, ndaǝnwa ɗu huri kǝ mbǝɗa fahchuwa, kǝ mbwa'angna kanda witǝ pǝktat ichi sutǝ Lǝmwanda tǝ haɗi haɗandufa.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Thlaakǝ nifiyu pǝɗakǝn ɗǝk na nata mbu i sandǝ ficha Dikafolis sakkǝtkǝn hǝmchǝ kum witǝ pǝktat i chi sandǝ Yǝso. Uf nofcha pǝɗang ǝnnatkǝn kandǝ fa.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Yim kǝ Yǝso hur kommbawal chaǝn kǝ mi chicheng le, ɓak nofchi oiya kǝtwurangndǝhi mǝllan paɗ mǝlla mi chicheng hawurkǝn.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Yunǝsǝ ǝrta naka kapat nifa a mbǝt humta Yahudawechihi, thlǝmkǝn wa Yayirus. Kǝ natǝn Yǝso himkǝnhi mbanitǝkǝn,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 nakna hwanandǝ ka'ǝn tǝ ndatwa: "Hwe'engna le nak nguɗeh, kǝ nuhhweya mǝlla miya murta, nja hwanuta tama kǝ ɗǝnna tǝkaharfa kǝthlǝm kǝ kǝnkaɗi."
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Pǝɗak Yǝso tǝndi, kuwurkǝ nofchi kandǝ oi nangnda njekkathlǝndi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nuhnifǝssa mbǝnniyu hurak kum ngǝrǝnsǝ chap tǝ hafat thlǝrfwara fa.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 A sheetǝ pwanchǝ oi a hara fafǝr hamɓǝɓecha, tuɓwaɗǝ i nak sǝ'en nat, chika tǝ kichu mbǝsutǝ sǝmmǝchitwa hafatkǝn nakǝn kǝmban kǝmban.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Kǝ sǝktǝn kussheng Yǝso, ɗǝkǝn tǝ ɗifitǝkǝn tǝ hur terǝ nofchiyu tǝka'ǝn hara njela'enfa.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Nak na yarǝwa: "Matǝkaɗi hara njela'enfa ni kǝndaɗi"
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Chatkichuyu thlarkǝ thlǝrfwarkǝn hi, sǝkkǝnsa fat'enwa kinaɗi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Chatkichuyu sǝkkǝ Yǝso cheɗ alchǝta kishsha fat'en, tǝɓɓǝrkǝn hi hur terǝ nofcha ndakǝnwa: "Wun tǝkang hara njele'engnǝ fa?"
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ngǝmang kimshechi'en wa: "Sa nat nofchǝ njekthlǝnjekthla, kanna ndatwa, wun tǝkukǝ harfa?"
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kǝlak Yǝso hi kǝthlǝm kǝ nan ndu wun tǝkang harfa.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nuhiyu kǝ sǝntǝn i sǝka fat'en lechikǝn, ɓakna mbǝsndi kopkǝnhi mbwaǝn nat kitchit i'sǝka.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ndaǝnwa: "Hwe'engna, fǝrkitchiɗeku kǝnuɗaɗi. Pǝɗu ngwalngwal, kinhafaɗekuɗi."
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Mǝlla ɗar shunda chat ɓak funa mbǝɗa Yayirus kapat nifa ndangnduwa: "Hwe'eku teppa miri! mǝ sǝk natu ɓahandǝ Malɗǝm paɗi?"
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Nattǝ kicchu Yǝso ɗufutǝ i'nda i nannda mbutuwa, ndangna kapat nifǝkǝnwa: "Mǝlechinuwa, so kǝn fǝru kit ndak."
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malautǝ, chikka wun kǝ kurǝn ndǝwa tǝrkǝn Bitrus tǝ Yakubu tǝ Yohanna hwamman Yakubu.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kǝ saatǝnda hura'a Yayirus kapat nifa, nak Yǝso nofcha kanda tita funa hwata.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Yimkǝnna hurikǝn, ndangnakandǝwa: "Kǝthlǝm mǝ natuni tita kǝ nuni nata hwata? Nuhhwaniya mǝruwa, tǝnakasaɓweni."
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nangnda masanda masǝ njirfata. Chaǝn nofchi kisha hurikǝn nat, akǝn shin hwankǝn tǝ mankǝn, tǝ kimshechi'en fichile naka thlǝmmatkǝn, yimkǝnnda mbǝɗi nat nuhhwaniyu.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kǝskǝn har'en ndaǝnwa: "Talita kumi." (sakǝtkǝnwa: "Hannuhhweya, ndakiwa thla'u").
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Chat kichuyu thlaakǝ nuhhwaniyu nakna witahi. (hurat'en kumngǝrǝnsǝ chap). Nofchi naka mbǝnniyu pǝɗang ǝnatkǝnkandǝfa.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Kahang Yǝso thlǝmmachengnandǝ tǝ ndatwa mǝ sǝni nifǝ isǝkyawa, fǝramǝn ɗǝsǝmtǝ kǝ sǝmǝn.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.