Marcos 5
bvw (BVW) vs ACF
1 Kǝ chandǝndǝ suhwaɗa kǝ hachahai Garasinawecha.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Kǝ tǝrtǝ Yǝso haya hur kommbawal, thlaakǝ nifa le nak tǝ ɓǝɓi shemeɗa, mbǝt shok tǝ'en mbǝt thlohmurcha ɓakna mbǝɗa Yǝso.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Nifǝkǝn kwatmurcha naka mbǝt shoktǝ'en, nifǝsi la mbǝllakkǝ kǝnnanduwa chika tǝ chalalochiwa.
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Kǝthlǝm kurɓafichǝ kǝnnandǝ harchi'en tǝ sarǝchi'en tǝ chalalocha, nat tǝkichu ɗǝɗahaǝn chalalo tǝkkǝnnaɗa sarǝ'en. Nga nifǝsi tǝ alchitafa la mbǝlakkǝ kǝssandǝhiwa
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Nda fiɗikta tǝ fara la nakna kwat murchǝ tǝ ɗar shohlacha kǝnna nata tit ka'ǝn, paɗ kǝnna ɓursa ndǝ fat'enaɗi tǝ ngwicha.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Kǝ natǝn Yǝso langnga, paakǝnsi tǝ rahta ɗǝkna hǝmta mbanitǝkǝn.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Hwakǝn tǝ alchit tǝ kapat ɓurata ndakǝnwa: "Mǝ natu sǝtsa nji, Yǝso hweya Fara le nak mwanchin? A humuɗi tǝ Fara, mǝ fǝrinǝ pwanchiuwa.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Mbukǝn kichu kǝthlǝm nda Yǝso wa: "Chukisshafata nifiya sokǝn ɓǝɓi shemeɗa."
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Ndǝkǝn sahandǝ Yǝso wa: "Thlǝmmuwa kǝni?" A ngǝmmanwa: "Thlǝmnǝwa terchin, kǝthlǝm nakani oi."
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A hwanaǝn Yǝso tǝ ndatwa: "Mǝ rǝkinǝ kanda mbǝnniyuwa."
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Kǝthlǝm mbǝnniyu kapat chaɓa katuchisi naka hǝrimtǝ nduk tǝ shohlata.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ɓǝɓi shemechiyu hwanangnduwa: "Kǝ malaǝn kanda kǝ yimnda hur katuchiyu."
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 A ngǝmmang na kandǝsi. Thlaakǝ ɓǝɓi shemechiyu chekndakish, yimkǝnnda hur katuchiyu, katuchiyu shee ndǝ aru kumchit chap (2,000), a rah kǝnda ka hǝhhatta hur hawurta, tǝkkǝndǝhi nat ahur ama.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Kǝ nat fa hǝrǝm katuchiyu kichu, rah kǝnda ka mbuta hǝmta, tǝ han hǝmchikǝn chek nofchakish ka nat i sǝkka.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Kǝ ɓatnda thlǝmmat Yǝso, nak ndǝ nifi nak soh tǝ ɓǝɓi shemecha fǝyu, ɗas tǝ njelecha fa mǝlla hur iɗi'en thlaakǝnnda lechik nda.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Fichile sǝt fichi ǝnnat kǝnna hwaniteng na ndǝyu, ndǝkǝn chekandǝndǝ ɗwaachik kǝnna kanda, i kǝs kǝ lǝ ɓǝɓi shemeɗiyu tǝ katuchiyu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Thlaakǝ nofchikǝn hwanang ndǝ Yǝso kǝ mallǝn thlet hǝmteng nandǝ hi.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 Kǝ nat Yǝso yimta kommbawal, nifi soh nak tǝ ɓǝɓi shemeɗi fiiyu hwanaǝn Yǝso wa nan ɗǝtkakǝn.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nat tǝ kichu Yǝso ngǝmmawusuwa, ndaǝnwa ɗu huri kǝ mbǝɗa fahchuwa, kǝ mbwa'angna kanda witǝ pǝktat ichi sutǝ Lǝmwanda tǝ haɗi haɗandufa.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Thlaakǝ nifiyu pǝɗakǝn ɗǝk na nata mbu i sandǝ ficha Dikafolis sakkǝtkǝn hǝmchǝ kum witǝ pǝktat i chi sandǝ Yǝso. Uf nofcha pǝɗang ǝnnatkǝn kandǝ fa.
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Yim kǝ Yǝso hur kommbawal chaǝn kǝ mi chicheng le, ɓak nofchi oiya kǝtwurangndǝhi mǝllan paɗ mǝlla mi chicheng hawurkǝn.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yunǝsǝ ǝrta naka kapat nifa a mbǝt humta Yahudawechihi, thlǝmkǝn wa Yayirus. Kǝ natǝn Yǝso himkǝnhi mbanitǝkǝn,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 nakna hwanandǝ ka'ǝn tǝ ndatwa: "Hwe'engna le nak nguɗeh, kǝ nuhhweya mǝlla miya murta, nja hwanuta tama kǝ ɗǝnna tǝkaharfa kǝthlǝm kǝ kǝnkaɗi."
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 Pǝɗak Yǝso tǝndi, kuwurkǝ nofchi kandǝ oi nangnda njekkathlǝndi.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nuhnifǝssa mbǝnniyu hurak kum ngǝrǝnsǝ chap tǝ hafat thlǝrfwara fa.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 A sheetǝ pwanchǝ oi a hara fafǝr hamɓǝɓecha, tuɓwaɗǝ i nak sǝ'en nat, chika tǝ kichu mbǝsutǝ sǝmmǝchitwa hafatkǝn nakǝn kǝmban kǝmban.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Kǝ sǝktǝn kussheng Yǝso, ɗǝkǝn tǝ ɗifitǝkǝn tǝ hur terǝ nofchiyu tǝka'ǝn hara njela'enfa.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Nak na yarǝwa: "Matǝkaɗi hara njela'enfa ni kǝndaɗi"
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Chatkichuyu thlarkǝ thlǝrfwarkǝn hi, sǝkkǝnsa fat'enwa kinaɗi.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Chatkichuyu sǝkkǝ Yǝso cheɗ alchǝta kishsha fat'en, tǝɓɓǝrkǝn hi hur terǝ nofcha ndakǝnwa: "Wun tǝkang hara njele'engnǝ fa?"
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ngǝmang kimshechi'en wa: "Sa nat nofchǝ njekthlǝnjekthla, kanna ndatwa, wun tǝkukǝ harfa?"
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Kǝlak Yǝso hi kǝthlǝm kǝ nan ndu wun tǝkang harfa.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Nuhiyu kǝ sǝntǝn i sǝka fat'en lechikǝn, ɓakna mbǝsndi kopkǝnhi mbwaǝn nat kitchit i'sǝka.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ndaǝnwa: "Hwe'engna, fǝrkitchiɗeku kǝnuɗaɗi. Pǝɗu ngwalngwal, kinhafaɗekuɗi."
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Mǝlla ɗar shunda chat ɓak funa mbǝɗa Yayirus kapat nifa ndangnduwa: "Hwe'eku teppa miri! mǝ sǝk natu ɓahandǝ Malɗǝm paɗi?"
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Nattǝ kicchu Yǝso ɗufutǝ i'nda i nannda mbutuwa, ndangna kapat nifǝkǝnwa: "Mǝlechinuwa, so kǝn fǝru kit ndak."
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malautǝ, chikka wun kǝ kurǝn ndǝwa tǝrkǝn Bitrus tǝ Yakubu tǝ Yohanna hwamman Yakubu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Kǝ saatǝnda hura'a Yayirus kapat nifa, nak Yǝso nofcha kanda tita funa hwata.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Yimkǝnna hurikǝn, ndangnakandǝwa: "Kǝthlǝm mǝ natuni tita kǝ nuni nata hwata? Nuhhwaniya mǝruwa, tǝnakasaɓweni."
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nangnda masanda masǝ njirfata. Chaǝn nofchi kisha hurikǝn nat, akǝn shin hwankǝn tǝ mankǝn, tǝ kimshechi'en fichile naka thlǝmmatkǝn, yimkǝnnda mbǝɗi nat nuhhwaniyu.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Kǝskǝn har'en ndaǝnwa: "Talita kumi." (sakǝtkǝnwa: "Hannuhhweya, ndakiwa thla'u").
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Chat kichuyu thlaakǝ nuhhwaniyu nakna witahi. (hurat'en kumngǝrǝnsǝ chap). Nofchi naka mbǝnniyu pǝɗang ǝnatkǝnkandǝfa.
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Kahang Yǝso thlǝmmachengnandǝ tǝ ndatwa mǝ sǝni nifǝ isǝkyawa, fǝramǝn ɗǝsǝmtǝ kǝ sǝmǝn.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.