Marcos 5
bvw (BVW) vs ARA
1 Kǝ chandǝndǝ suhwaɗa kǝ hachahai Garasinawecha.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kǝ tǝrtǝ Yǝso haya hur kommbawal, thlaakǝ nifa le nak tǝ ɓǝɓi shemeɗa, mbǝt shok tǝ'en mbǝt thlohmurcha ɓakna mbǝɗa Yǝso.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Nifǝkǝn kwatmurcha naka mbǝt shoktǝ'en, nifǝsi la mbǝllakkǝ kǝnnanduwa chika tǝ chalalochiwa.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Kǝthlǝm kurɓafichǝ kǝnnandǝ harchi'en tǝ sarǝchi'en tǝ chalalocha, nat tǝkichu ɗǝɗahaǝn chalalo tǝkkǝnnaɗa sarǝ'en. Nga nifǝsi tǝ alchitafa la mbǝlakkǝ kǝssandǝhiwa
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Nda fiɗikta tǝ fara la nakna kwat murchǝ tǝ ɗar shohlacha kǝnna nata tit ka'ǝn, paɗ kǝnna ɓursa ndǝ fat'enaɗi tǝ ngwicha.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Kǝ natǝn Yǝso langnga, paakǝnsi tǝ rahta ɗǝkna hǝmta mbanitǝkǝn.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Hwakǝn tǝ alchit tǝ kapat ɓurata ndakǝnwa: "Mǝ natu sǝtsa nji, Yǝso hweya Fara le nak mwanchin? A humuɗi tǝ Fara, mǝ fǝrinǝ pwanchiuwa.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Mbukǝn kichu kǝthlǝm nda Yǝso wa: "Chukisshafata nifiya sokǝn ɓǝɓi shemeɗa."
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ndǝkǝn sahandǝ Yǝso wa: "Thlǝmmuwa kǝni?" A ngǝmmanwa: "Thlǝmnǝwa terchin, kǝthlǝm nakani oi."
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A hwanaǝn Yǝso tǝ ndatwa: "Mǝ rǝkinǝ kanda mbǝnniyuwa."
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Kǝthlǝm mbǝnniyu kapat chaɓa katuchisi naka hǝrimtǝ nduk tǝ shohlata.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Ɓǝɓi shemechiyu hwanangnduwa: "Kǝ malaǝn kanda kǝ yimnda hur katuchiyu."
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 A ngǝmmang na kandǝsi. Thlaakǝ ɓǝɓi shemechiyu chekndakish, yimkǝnnda hur katuchiyu, katuchiyu shee ndǝ aru kumchit chap (2,000), a rah kǝnda ka hǝhhatta hur hawurta, tǝkkǝndǝhi nat ahur ama.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Kǝ nat fa hǝrǝm katuchiyu kichu, rah kǝnda ka mbuta hǝmta, tǝ han hǝmchikǝn chek nofchakish ka nat i sǝkka.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Kǝ ɓatnda thlǝmmat Yǝso, nak ndǝ nifi nak soh tǝ ɓǝɓi shemecha fǝyu, ɗas tǝ njelecha fa mǝlla hur iɗi'en thlaakǝnnda lechik nda.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Fichile sǝt fichi ǝnnat kǝnna hwaniteng na ndǝyu, ndǝkǝn chekandǝndǝ ɗwaachik kǝnna kanda, i kǝs kǝ lǝ ɓǝɓi shemeɗiyu tǝ katuchiyu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Thlaakǝ nofchikǝn hwanang ndǝ Yǝso kǝ mallǝn thlet hǝmteng nandǝ hi.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Kǝ nat Yǝso yimta kommbawal, nifi soh nak tǝ ɓǝɓi shemeɗi fiiyu hwanaǝn Yǝso wa nan ɗǝtkakǝn.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nat tǝ kichu Yǝso ngǝmmawusuwa, ndaǝnwa ɗu huri kǝ mbǝɗa fahchuwa, kǝ mbwa'angna kanda witǝ pǝktat ichi sutǝ Lǝmwanda tǝ haɗi haɗandufa.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Thlaakǝ nifiyu pǝɗakǝn ɗǝk na nata mbu i sandǝ ficha Dikafolis sakkǝtkǝn hǝmchǝ kum witǝ pǝktat i chi sandǝ Yǝso. Uf nofcha pǝɗang ǝnnatkǝn kandǝ fa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Yim kǝ Yǝso hur kommbawal chaǝn kǝ mi chicheng le, ɓak nofchi oiya kǝtwurangndǝhi mǝllan paɗ mǝlla mi chicheng hawurkǝn.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Yunǝsǝ ǝrta naka kapat nifa a mbǝt humta Yahudawechihi, thlǝmkǝn wa Yayirus. Kǝ natǝn Yǝso himkǝnhi mbanitǝkǝn,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 nakna hwanandǝ ka'ǝn tǝ ndatwa: "Hwe'engna le nak nguɗeh, kǝ nuhhweya mǝlla miya murta, nja hwanuta tama kǝ ɗǝnna tǝkaharfa kǝthlǝm kǝ kǝnkaɗi."
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Pǝɗak Yǝso tǝndi, kuwurkǝ nofchi kandǝ oi nangnda njekkathlǝndi.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Nuhnifǝssa mbǝnniyu hurak kum ngǝrǝnsǝ chap tǝ hafat thlǝrfwara fa.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 A sheetǝ pwanchǝ oi a hara fafǝr hamɓǝɓecha, tuɓwaɗǝ i nak sǝ'en nat, chika tǝ kichu mbǝsutǝ sǝmmǝchitwa hafatkǝn nakǝn kǝmban kǝmban.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Kǝ sǝktǝn kussheng Yǝso, ɗǝkǝn tǝ ɗifitǝkǝn tǝ hur terǝ nofchiyu tǝka'ǝn hara njela'enfa.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Nak na yarǝwa: "Matǝkaɗi hara njela'enfa ni kǝndaɗi"
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Chatkichuyu thlarkǝ thlǝrfwarkǝn hi, sǝkkǝnsa fat'enwa kinaɗi.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Chatkichuyu sǝkkǝ Yǝso cheɗ alchǝta kishsha fat'en, tǝɓɓǝrkǝn hi hur terǝ nofcha ndakǝnwa: "Wun tǝkang hara njele'engnǝ fa?"
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ngǝmang kimshechi'en wa: "Sa nat nofchǝ njekthlǝnjekthla, kanna ndatwa, wun tǝkukǝ harfa?"
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Kǝlak Yǝso hi kǝthlǝm kǝ nan ndu wun tǝkang harfa.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Nuhiyu kǝ sǝntǝn i sǝka fat'en lechikǝn, ɓakna mbǝsndi kopkǝnhi mbwaǝn nat kitchit i'sǝka.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ndaǝnwa: "Hwe'engna, fǝrkitchiɗeku kǝnuɗaɗi. Pǝɗu ngwalngwal, kinhafaɗekuɗi."
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Mǝlla ɗar shunda chat ɓak funa mbǝɗa Yayirus kapat nifa ndangnduwa: "Hwe'eku teppa miri! mǝ sǝk natu ɓahandǝ Malɗǝm paɗi?"
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Nattǝ kicchu Yǝso ɗufutǝ i'nda i nannda mbutuwa, ndangna kapat nifǝkǝnwa: "Mǝlechinuwa, so kǝn fǝru kit ndak."
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malautǝ, chikka wun kǝ kurǝn ndǝwa tǝrkǝn Bitrus tǝ Yakubu tǝ Yohanna hwamman Yakubu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Kǝ saatǝnda hura'a Yayirus kapat nifa, nak Yǝso nofcha kanda tita funa hwata.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Yimkǝnna hurikǝn, ndangnakandǝwa: "Kǝthlǝm mǝ natuni tita kǝ nuni nata hwata? Nuhhwaniya mǝruwa, tǝnakasaɓweni."
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Nangnda masanda masǝ njirfata. Chaǝn nofchi kisha hurikǝn nat, akǝn shin hwankǝn tǝ mankǝn, tǝ kimshechi'en fichile naka thlǝmmatkǝn, yimkǝnnda mbǝɗi nat nuhhwaniyu.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Kǝskǝn har'en ndaǝnwa: "Talita kumi." (sakǝtkǝnwa: "Hannuhhweya, ndakiwa thla'u").
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Chat kichuyu thlaakǝ nuhhwaniyu nakna witahi. (hurat'en kumngǝrǝnsǝ chap). Nofchi naka mbǝnniyu pǝɗang ǝnatkǝnkandǝfa.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Kahang Yǝso thlǝmmachengnandǝ tǝ ndatwa mǝ sǝni nifǝ isǝkyawa, fǝramǝn ɗǝsǝmtǝ kǝ sǝmǝn.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.