Atos 22

bvw (BVW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 "Hanmanchina tǝ shinchina sǝkamnji, kǝ mbwa'ayikuni isǝka kǝthlǝm kǝ cheɗayikuniwa suwuni'ǝnwa."
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Kǝ sǝktǝndǝndǝ shunaɗǝkandǝ tǝ mi Ibraniyanci, ngaskǝndǝ ɓa.
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 "Njang lǝ Yahudawat naki, ngǝtkǝfichinja Tarsus, a hachahai Kilikiya. Nat tǝkichu mwanki hǝmmǝɗiya, paɗ sakikǝfichǝ changkathar tǝ mbǝɗa Gamaniel, le sakikǝ ichǝhar uf kǝ ɗar sakta kakechengnǝm. Lǝ sǝrǝhki kuwur Fara, nda i uffuni lǝ sutuni a ɓukweya.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Ɓahhaɗi fa kuwur mbanda Yǝso, paɗ lanaki ɓǝllandǝkanda, lanaki kǝnandǝ nofcha nda hishcha tǝ nishcha, la muhki kanda hur pursuna.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Kapat pǝrist tǝ pǝktat fasakmicha, tǝ fa hǝmmbanicha, na sheta kǝ ɗarna. Mbǝɗengnandǝ thlitti ɗelwer kǝ mbǝɗa fahchinǝm Yahudawecha, thlaaki pǝɗakǝ kǝ Dimaska, kǝ thlǝm kǝ hari fichile naka mbǝnniyu, kǝ ɓitǝkanda Urshelima a kǝnnda, ɓah nanda fǝraa pwane kanda.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 "Nja ɗar pǝɗata, kǝ saati nduk tǝ Dimaska, kana hur fara sata, chatkichuyu ɓak ɗwachita afshi, finikǝn.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Hǝmkǝnhi kǝ hachahaya sǝkki ɓurata ɗitǝwa: 'Shawulu, Shawulu, i'mi natu fǝri pwancha?'
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Njang paɗ ngǝmayiwa, sokǝn wuni, Lǝmwanda?' Ndǝkǝn ɗitǝnwa: "Njang Yǝso Lǝnazaratta, le natu fǝra pwancha.
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Paɗ fichǝle naka thlǝmmatna, neɗɗi ɗwaachikkǝn, nattǝkichu sukundǝ ɓurata lenaka shundǝ tǝ njiuwa.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Ndakiwa, mǝnati sǝtta Lǝmwanda?" Ndǝkǝn ɗitǝ Lǝmwanduwa, thla'u kǝ yimna Dimaska, a mbǝnniyu nat ficha mbu'u i tahsandǝ fichǝhi kǝ sǝnna.
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Kǝ hullandi nat mbǝta kǝthlǝm ɗwaachit hwaɗiyu, thlaakǝ fichile natani mbǝt ǝrtǝyu kǝskǝndǝ harengna, saaki kǝ Dimaska:
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 "Yunǝsi nat thlǝmkǝnwa Hananiya, la kuwur Farǝ nakǝn nda iyarandǝ kus hi, lela shunang Yahudawecha nat kǝ sǝkndǝndi fichile nak tǝ sokta mbǝnniyu.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Ɓakna mbǝsnji, thlarkǝn nduk tǝ nji ndikǝnwa: "Shawulu hwanya thlu natmbǝɗeku." Chatkichuyu naki nat mbǝta nakindi.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Ndakǝnwa: "Tǝɗ Fara kakechengnǝmsa kǝthlǝm kǝ sǝnnǝ sakti'en, kǝ nana lǝ kachita kǝ sǝknǝ shunda mi'en.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Kǝthlǝm kǝ sǝnna lǝ sheta'en kǝ mbǝɗa nofchǝ nat kǝ ɗar i'natu, tǝ'i'sǝktu.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Nakǝnya mǝnatu puta? thla'u, kǝ sukǝ fichǝ baptisma kǝthlǝm kǝ sapang fichǝ ɓǝɓifaɗekuɗi, tǝ mbǝɗa at thlǝmkǝn."
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 "Kǝ ngǝrandi'ina Urshelima, naki hwanda a kapat hura'a Fara, ɓak ǝn nda sǝnnata mbǝsnji.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Naki Lǝmwanda, nangna nditǝwa: "Suleɗleɗ kǝ chenakisha Urshelima, kǝthlǝm ngunda thlǝt sheta e'ku kǝ ɗarnǝwa."
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Njang paɗ ndakiwa: "Lǝmwanda, kandang tǝ inchengnanda a shinnda i sǝka kǝtǝn humta Yahudawechǝhi, a kǝnnaɗi fichile fǝrkǝkit kǝmbǝɗeku, paɗ a tǝppaɗi kanda.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Kǝ thlǝrandǝ fichǝ fwara Istifanusa ɗi, lǝ sheta ti e'kuyu, njang ma njang kitta mbǝnniyu, nja kuwur i sǝt ficha, nja pu njelecha fichilehar ɓǝlangyu."
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ndikǝnwa: "Thla'u puɗu, ni thlǝnsa langna kǝ mbǝɗa punofcha."
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Terǝ nofchǝkǝn naknda kathlǝmata Bulus, ɓakna mbu shuniniyu, mǝlla ɗar mbu'ichiniyu, thla'ang ndǝ hwata kanda ndatwa: "Ɓǝllamǝn! Sakamǝn witǝ nifihiya tǝkishita, kamusi kǝ nan tǝ shisshingtǝwa!"
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Naknda hwata nak nda muhandǝ ɗǝsupchengnandaɗi, naknda thla'andǝ tǝnnata,
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Kǝthlǝm ndǝkǝn Lǝmbanita fathlǝrhwata shuwunkǝn tǝ ndatwa, kǝ ɗa fichǝ tǝ Bulus kǝ mbǝɗi la soktǝ fathlǝrhwata, kǝthlǝm kǝ tǝpangnda kǝ sǝnndǝ isǝk nat nofcha hwanda kicheya.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Kǝ kǝnnandǝnda kǝthlǝm kǝ tǝppangnda, ndang Bulussa kapat lǝthlǝrhwatkǝnna Roma lenak kit nduktǝndi: "Awi, hur kus keekesi kǝ sangnǝ ǝn ndu kǝ tǝpang ficha nifi naka hanhura'a Romawecha nga tǝ sang fichǝ kitasǝwowa?"
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Kǝ sǝktǝ kapat lǝthlǝrhwata Roma kichu, ɗǝkna mbǝs lǝmbanikǝn ndaǝnwa: "Mǝnatu yarǝsǝta? Nifiya hwan Roma nakǝn."
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Ɓak kapat nanda mbǝs Bulus ndaǝnwa: "Mbu'i'tǝn kit, sokǝn hwan hachahai Roma wa?" Ndang Bulus, "Ə."
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Ngǝmmang kapat lǝthlǝrhwatkǝnwa: "njang tǝ hanɗǝɓǝltǝ oi mbǝsti nata hwanhǝmta. Ndang Buluswa: "Njang ɗǝkǝn ngǝttǝfichǝ nji."
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Fichile naka yarǝ tawasǝndi chatkichuyu mbahkǝndǝ ɗifi'in. Kapat lǝthlǝrhwatkǝn kǝsǝntǝnwa Bulus lǝ hwan hachahai Roma nakǝn lechǝkǝn, paɗ teppa kǝnnaɗa.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Kǝ wentǝ mbǝtta, ɓak kapat lǝthlǝrhwatakǝn yahkǝnsa sǝn kachit i sǝk ɓat Yahudawecha muhhanhar Bulus, ɓakna kwasandǝhi, mbukǝn tǝ kapat ɓurat ndatwa, i sǝka pǝrischa tǝ fasakmicha kǝ ngomndǝhi. Ɓakǝn tǝ Bulus kǝ thlarnka mbanitǝnanda.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.