Atos 12
bvw (BVW) vs VC
1 Nda mbǝt kicheeya, Hiridus kutura tǝrkaatǝn fǝrra ɓahta funǝ fafǝrkit a mbǝt ngǝlhwanita.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ɓǝllaǝn Yakubu hwanman Yohanna tǝ thlohta
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Kǝ natǝn ǝnatkǝn mbǝnaɗa Yahudawechǝ fa, thlaakǝn kǝssaǝn Bitrus paɗ, sǝk i'niyu a thlahmbǝt chohhǝm sǝmɗǝsǝmta le nguchit mehndǝsa fi'en.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Kǝ kǝsandǝn muhkǝnnda pursuna, fǝrangna fathlǝrhwecha har, fathlǝrhwechǝ fwaɗa fwaɗa sakkǝn fwaɗa, tǝ yarǝwa ma mbir chohhǝmkǝnhi kana ɓattǝnda mbanitǝ nofcha.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Kuɓlang fichǝ Bitrus kǝ hur pursuna, nak fangǝlhwanicha hwananǝndǝ Farǝ tǝkit kǝ ɗarkǝn.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 A fiɗikiniyu manat Hiridussa chandǝ Bitrussa kish, mǝla saɓweni a thlerǝ fa thlǝrhwechǝ chap. A kǝnandǝ tǝ chalaluchǝ chap. Fa thlǝrhwatkǝn kanda ɗar tor kiikit a mimbang pursuna.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Chatkichuyu, ɓak mala'ika Lǝmwanda thlarǝ nduktǝndi, yimkǝ ɗwachita hurkǝttǝnkǝn. Tǝkang mala'ika tǝkǝn harra Bitrus fa mumi thla'a'ǝn, ndaǝnwa: "Thla'u leɗleɗ." Chalaluchi har'enyu kwaskǝndǝhi chuthla.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ndǝkǝn ndandǝ mala'ika tiiyuwa: "Kǝnan ɗǝ kǝndeku kan ndiichin, kǝ panǝ pahǝmcheku." Sǝkǝn kichuyu. Ndang mala'ikawa: "Suppu ndǝ supteku fa kǝ kuwurnǝnji."
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Chekna kissha pursuna tǝkǝn nakna kuwur mala'ika tǝkǝn. Ichini natyu sǝnuwa kitwa, naǝnhiwa ǝnnda sǝnnata natna hurkǝn.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Kǝ pǝɗandǝnda fa pumbǝtkǝnhar i tǝrkakǝn tǝ'i chapatǝkǝn saakǝnda mimbangngi sǝtfichi tǝ tǝpassa lela chetfichi chat kǝ hurhura'a, inangna kandǝsǝ ichitkǝn. Chekndakish naknda wita hurmbakǝn, chatkichuyu mala'ika tǝkǝn malkǝnndǝhi.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Kǝ ɓat Bitrussa ndǝ kǝ hur'indi'en, ndakǝnwa: "Nakǝnya sǝntiwa tǝ kit Lǝmwandǝ thlǝngkǝ mala'ika'en, kǝ ɓa hǝrkǝta a hara Hiridus tǝ ɓǝɓi sakta Yahudawecha."
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Kǝ mbǝsandǝn kichu, pǝɗakna hura'a Maryamu, man Yohanna la atfichiwa Markus, mbǝɗi humtǝ nofchǝhi oi kanda hwanda.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Kǝ fuɗandǝ Bitrus mimbangkǝn, ɓak hwanhura'a kish kǝ nuhhweya nat thlǝmkǝnwa Roda, kǝthlǝm kǝ nan ndu wuni.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Kǝ mbǝssandǝn kǝ ɓurata Bitrus, ngǝraǝn'in kǝ huri inawutǝ mimbangkǝnhiwa, kǝthlǝm mbǝnfata, ndangna nofchiiyuwa: "Bitrus kita mimbangnga."
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ndangndǝwa: "Tǝrru luwurcha!" Mǝlan paɗ nakna nata ɗahanda kandǝ'in wa mǝlan. Ndǝkǝn ndatndǝwa: "Nakna nat kǝ mala'ika'en."
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Bitrus paɗ nakna nata fuɗandǝ mimbangngiyu. Kǝ inaandǝndǝ mimbangkǝnhi nakndǝ kǝ mǝlan, pǝɗang ǝn kandǝfa.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Mǝlan paɗ thla'aǝn hara kanda kǝ ngasndǝɓa, mbwa'angna kandǝ chayi chandǝ Lǝmwanda kissha pursuna. Ndakǝnwa: "Kǝ mbwa'anguni Yakubu tǝ tahhǝt hwanmancha ichini sǝk natyu." Pǝɗakna mbǝt somǝn.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Wendambǝta, nga hwan thlahur'indi thlaaka hurɗifitǝ fa thlǝrhwechiyuwa kǝ ɗar i kǝskǝ Bitrus.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Kǝ kat Hiridus ndi mbǝssawuwa, nakna tawasǝ kitchitkǝnna mbǝɗa fa pukǝnhar. Fǝrkǝn mi tǝ ndatwa kǝ mbǝllangfichi kanda. Ɗiffitǝkǝn thlaakǝ Hiridus a Yahudiya pǝɗakna Kaisariya, sokkǝnna mbǝnniyu kǝ farǝyuna.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Nakǝnya shiɓhura Hiridussa ɗi tǝ nofcha Taya tǝ Sidon. Nak nofchini kichuyu ɓaknda mbǝɗ'en, ɗiffitǝ kahhandǝ hur'inda Bilastus le nak mwanchina hura'a kutura, kǝthlǝm kǝ mbǝsndǝ sok yuyurchita paɗ la mbǝskǝndǝ ndǝsǝmta a furta Hiridus tǝkǝn.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 A farǝle fari tahsandǝ fichihi kǝmtǝ tǝ kutura, pak Hiridus njeli kuturichit'en, sokkǝna mbǝt sok kuturichita shunaǝn nofcha.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Nofchi humkǝyu hwaknda ndatwa: "Leya nga ɓurata nifǝwa, ɓurata lura."
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Chatkichuyu tǝpkǝ mala'ika Lǝmwandǝ Hiridus hi, kǝthlǝm fǝrautǝ mwanda Farǝ wa. Mbǝnniyu cha'ang hwacha Hiridus mǝrkǝn.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 A nak shunda Fara nata fandǝhi chika tǝteni, nakna ndǝta mban nak fa fǝrkitta chekta.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Kǝ tǝɓwandǝ nda Barnabas tǝ Shawulu i natnda sǝta a Urshelima, ngǝrangndǝ'in kǝ Antakiya, tahkǝndǝ Yohanna in la atfichiwa Markus.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.