Lucas 19
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 След това влезе Исус в Ерихон, и заминуваше си.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 И ето человек на име Закхей който беше началник на митарите, и той бе богат.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 И искаше да види Исуса кой е; но не можеше от народа, защото беше низък на възраст.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 И завтече се на напред, та възлезе на една черница за да го види; понеже през онзи път щеше да мине.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 И като дойде на това место, Исус погледна, виде го, и рече му: Закхее, слез скоро; защото днес требва да остана в твоята къща.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 И прибърза та слезе, и прие го с радост.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 И като видеха това всички, помъмряха и казваха че при грешен человек влезе да преседи.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 А Закхей застана и рече Господу: Господи, ето, половината от имота си давам на сиромасите; и ако съм обидил некого в нещо с клевета, въздавам четверократно.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Рече му Исус: Днес стана спасение на този дом; защото и той е син Авраамов.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Понеже Син Человечески дойде да потърси и да спаси погиналото.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 И те като слушаха това, приложи та рече и една притча, защото беше близу до Ерусалим, и те имаха на ума си че царството Божие щеше тутакси да се яви.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 И рече: Человек некой си благороден отиде в страна далечна да приеме за себе си царство и да се върне.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 И повика десет от слугите си, и даде им десет мнаси, и рече им: Търгувайте докле дойда.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 А гражданите негови ненавиждаха го, и изпратиха след него посланици да кажат: Не щем тогова да царува над нас.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 И като взе царството и се върна, рече да му повикат онези слуги на които даде среброто, да узнае кой какво е припечелил.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 И дойде първият и рече: Господи, твоята мнаса придоби десет мнаси.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 И рече му: Добре рабе добри: понеже на най-малкото се показа верен, имай власт над десет града.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 И дойде вторият и каза: Господи, твоята мнаса стори пет мнаси.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Рече и на тогова: Бъди и ти владетел над пет града.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Дойде и друг, и рече: Господи, ето твоята мнаса, която имах скътана в кърпа;
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 защото се боех от тебе; понеже си строг человек; вземаш което не си положил, и жънеш което не си сеял.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 И казва му: От устата ти ще те съдя, рабе лукави. Знаел си че съм человек строг, и вземам което не съм положил, и жъна което не съм сеял;
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 и защо не даде среброто ми на лихваря, така щото аз като си дойдех щех да го прибера с лихвата?
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 И рече на предстоящите: Вземете от него мнасата, и дайте я на тогози който има десетте мнаси;
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 (и рекоха му: Господи, той има десет мнаси;)
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 защото ви казвам, че всекиму който има ще му се даде; а от тогоз който нема, и това що има, ще се отнеме от него.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 А моите врагове, онези които ме не рачиха да се въцаря над тех, доведете ги тука и посечете ги пред мене.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 И това като изрече Исус, отиваше напред и възлезваше в Ерусалим.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 И когато наближи до Витфагия и Витания, КЪ гората която се казваше Елеон, проводи двама от учениците си,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 и рече им: Идете в срещното село: в което щом влезвате ще намерите ждребе вързано, на което никой человек не е никога възседал: отвържете го и го доведете.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 И ако ви попита некой: Защо го отвързвате? така ще му кажете: Защото требва на Господа.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 И отидоха проводените и намериха както им рече.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 И когато отвързваха ждребето, рекоха им стопаните му: Защо отвързвате ждребето?
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 А те рекоха: На Господа требва.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 И доведоха го при Исуса: и като наметаха дрехите си на ждребето, възкачиха Исуса.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 И в отиването му постилаха дрехите си по пътя.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 И когато вече наближаваше до превалата на Елеонската гора, наченаха всичкото множество на учениците да се радват и да славословят Бога велегласно за всите чудеса що беха видели;
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 и казваха: Благословен царът който иде в името Господне: мир на небето и слава във вишних!
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 И некои от Фарисеите между народа рекоха му: Учителю, запрети на учениците си.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 И отговори и рече им: Казвам ви че ако те млъкнат, то каменете ще извикат.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 И като наближи та виде градът, плака за него,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 и казваше: Да бе знаел и ти, поне в този твой ден това което е за мира ти! но сега вече се скри от твоите очи.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Защото ще дойдат върх тебе дни, и твоите неприятели ще направят окоп около тебе, и ще те обсадят, и от всекъде ще те утеснят
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 и съсипят тебе и чадата ти в тебе, и нема да оставят в тебе камик на камик; защото не си разумел времето на посещението си.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 И като влезе в храма, начна да изпажда тези които продаваха и купуваха;
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 и казваше им: Писано е: «Домът ми е дом за молитва: а вие го направихте пещера разбойническа.»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 И поучаваше всеки ден в храма; а първосвещениците и книжниците и първите от народа искаха да го погубят;
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 и не намерваха какво да сторят; понеже всичкият народ беше прилепнал при него да го слуша.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.