Lucas 19
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs BKJ
BKJ BKJ
1 След това влезе Исус в Ерихон, и заминуваше си.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 И ето человек на име Закхей който беше началник на митарите, и той бе богат.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 И искаше да види Исуса кой е; но не можеше от народа, защото беше низък на възраст.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 И завтече се на напред, та възлезе на една черница за да го види; понеже през онзи път щеше да мине.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 И като дойде на това место, Исус погледна, виде го, и рече му: Закхее, слез скоро; защото днес требва да остана в твоята къща.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 И прибърза та слезе, и прие го с радост.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 И като видеха това всички, помъмряха и казваха че при грешен человек влезе да преседи.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 А Закхей застана и рече Господу: Господи, ето, половината от имота си давам на сиромасите; и ако съм обидил некого в нещо с клевета, въздавам четверократно.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Рече му Исус: Днес стана спасение на този дом; защото и той е син Авраамов.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Понеже Син Человечески дойде да потърси и да спаси погиналото.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 И те като слушаха това, приложи та рече и една притча, защото беше близу до Ерусалим, и те имаха на ума си че царството Божие щеше тутакси да се яви.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 И рече: Человек некой си благороден отиде в страна далечна да приеме за себе си царство и да се върне.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 И повика десет от слугите си, и даде им десет мнаси, и рече им: Търгувайте докле дойда.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 А гражданите негови ненавиждаха го, и изпратиха след него посланици да кажат: Не щем тогова да царува над нас.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 И като взе царството и се върна, рече да му повикат онези слуги на които даде среброто, да узнае кой какво е припечелил.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 И дойде първият и рече: Господи, твоята мнаса придоби десет мнаси.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 И рече му: Добре рабе добри: понеже на най-малкото се показа верен, имай власт над десет града.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 И дойде вторият и каза: Господи, твоята мнаса стори пет мнаси.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Рече и на тогова: Бъди и ти владетел над пет града.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Дойде и друг, и рече: Господи, ето твоята мнаса, която имах скътана в кърпа;
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 защото се боех от тебе; понеже си строг человек; вземаш което не си положил, и жънеш което не си сеял.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 И казва му: От устата ти ще те съдя, рабе лукави. Знаел си че съм человек строг, и вземам което не съм положил, и жъна което не съм сеял;
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 и защо не даде среброто ми на лихваря, така щото аз като си дойдех щех да го прибера с лихвата?
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 И рече на предстоящите: Вземете от него мнасата, и дайте я на тогози който има десетте мнаси;
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 (и рекоха му: Господи, той има десет мнаси;)
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 защото ви казвам, че всекиму който има ще му се даде; а от тогоз който нема, и това що има, ще се отнеме от него.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 А моите врагове, онези които ме не рачиха да се въцаря над тех, доведете ги тука и посечете ги пред мене.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 И това като изрече Исус, отиваше напред и възлезваше в Ерусалим.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 И когато наближи до Витфагия и Витания, КЪ гората която се казваше Елеон, проводи двама от учениците си,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 и рече им: Идете в срещното село: в което щом влезвате ще намерите ждребе вързано, на което никой человек не е никога възседал: отвържете го и го доведете.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 И ако ви попита некой: Защо го отвързвате? така ще му кажете: Защото требва на Господа.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 И отидоха проводените и намериха както им рече.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 И когато отвързваха ждребето, рекоха им стопаните му: Защо отвързвате ждребето?
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 А те рекоха: На Господа требва.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 И доведоха го при Исуса: и като наметаха дрехите си на ждребето, възкачиха Исуса.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 И в отиването му постилаха дрехите си по пътя.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 И когато вече наближаваше до превалата на Елеонската гора, наченаха всичкото множество на учениците да се радват и да славословят Бога велегласно за всите чудеса що беха видели;
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 и казваха: Благословен царът който иде в името Господне: мир на небето и слава във вишних!
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 И некои от Фарисеите между народа рекоха му: Учителю, запрети на учениците си.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 И отговори и рече им: Казвам ви че ако те млъкнат, то каменете ще извикат.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 И като наближи та виде градът, плака за него,
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 и казваше: Да бе знаел и ти, поне в този твой ден това което е за мира ти! но сега вече се скри от твоите очи.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Защото ще дойдат върх тебе дни, и твоите неприятели ще направят окоп около тебе, и ще те обсадят, и от всекъде ще те утеснят
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 и съсипят тебе и чадата ти в тебе, и нема да оставят в тебе камик на камик; защото не си разумел времето на посещението си.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 И като влезе в храма, начна да изпажда тези които продаваха и купуваха;
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 и казваше им: Писано е: «Домът ми е дом за молитва: а вие го направихте пещера разбойническа.»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 И поучаваше всеки ден в храма; а първосвещениците и книжниците и първите от народа искаха да го погубят;
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 и не намерваха какво да сторят; понеже всичкият народ беше прилепнал при него да го слуша.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.