Lucas 19

bswl (BSWL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesuusa taɂiyyaarkko katamaa tos tabere esene roore seetaa gire.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Mege zakkoosa kaɂamamere ibaaddo koo ese gire, k'arat'a okukkuyisareewun woyichchana dureessanaye.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Usuna Yesuusa kaɂamamare eekiyo din dootaa gire, ayesuun goɂameen Jifu tagababbantti mankkolleete maraan, gosa moggankko kakkeeyi usu din lakkodaanddeere.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Yesuusa hassu raanne rooraa mankkogire maraan, usu din horehaye tiiyyegure odaa tooyi gutii korate.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Yesuusana ese banɂe geegure, t'ok'k'i amere «Zakkoosa, hittaari ani minkkaayi hayin dootisara saami dagi» ame.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Usuna saame dagegure Yesuusa geggelooyi k'op'ate min geesate.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ese kagire ibaaddona hikka deegure, «Hikki ibaaddoti min kac'ubbaalessa tos marttina aamin tabe!» amaa dubbana gumggumaano haggaɂabe.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zakkoosa ade kee aalleegure Goottanne «Goottaa, ani taɂabo durumma dubbakko mina hiyyeessawun sisinara. Maayyokona t'araayi kasaamero gollee, ambba afar yeli usuun abbaabinara» ame.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Yesuusana abbaabere, «Hikki ibaaddoti ade taɂabraame sannii mankkollee maraan, hittaari fayyinna usuna hikka minuun leera.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Aalanttina ere kaɂibaaddo kakkoonɂemeetera kabayero dootinna fayyisiinya» ame.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Gosana hikka maalaa giraan, Yesuusa masuussaa ayeesano horeddee, aalanttina Iyyerusaalemi tos gabbalamanona ibaaddoon wononnati kawaa kagabbalamero aani lee mankkomute maraanya.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Yesuusana haa ame, «Shuumi koo mege kawononnati atayire abbaabayin ul kaɂeer seete.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Ohandaareen orrokko tomon uumere t'agaraa tomon isoon sisegure, ‹Abbaabayi ani taaɂemeeroo hikka maragade daddalayen› » ame.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 «Ulkkeessakki ibaaddo goɂameen usu mankkodiide maraan, ‹Hikki ibaaddoti noo gutii goggoreediro lakkodootatanno› ameeren usu debee ohandaareen fareen.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «Halleewo kuwaarre hikki shuumiti reede ulkkeessa abbaabate, aanɂi ohanddaareenɂi usu kasisero maragade daddaleeren eeggitakki worɂe helateeraan malabiin iso uumsise.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 «Ohandaareenkko kahoree gabbalamere ‹Goottakkee, ati iin tasissette t'agaraakko t'agaraa tomon worɂe helamissisera› » ame.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 «Goottanna, ‹Ati kaɂabddantte kahanddaattakki› Goɂidan felttetta, ‹Kooko kic'c'arkkii kaɂabddantte leete mankkomutte maraan, katamaal tomonnii gutii odonnati kuun sisamera› » ame.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 «Kallamikkina gabbalamegure, ‹Goottakkee, ati iin tasissette t'agaraakko t'agaraa ken worɂe helamissetta› ame.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 «Goottakkeessana ‹kuun ade katamaal kenni gutii odonnati sisamera› » ame.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «Kakkalee kahandaarena gabbalamere haa ame, ‹Goottakkee, hoc'ooyi mammare kaye ani kaɂadallayisera maragadekka hikkima.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Ati kakkaannon gitto kaɂataatto, kawut'annon gitto kamat'araatto, kaɂantte kaɂiisoon ibaaddoti mankkolleete maraan ani ku abssayera.›
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 «Goottanna haa ame, ‹Ati kameellan kahandaatta haafura kaayiwa ani ku firddinara. Kakkaannon giro kaɂatataro kawut'annon giro kamat'arataro kaɂame kaɂiisoon ibaaddoti laanokkee goɂaddeessette,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Emeeyire maragadekkee worɂene wota goggoɂataroon kafelataro ibaaddon muun sisiwaatte?›
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 «Goottakeessana, esee oɂaalleraanne ‹T'agaraa usukko aataddene t'agaraa tomon kaɂaboon sisa ame.›
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Isona ‹Gootta, usu t'agaraa tomon aba› ameen.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 «Yesuusa haa ame, ‹Ani isinuun haa amara, kaɂaboon dubba adamara. Kallikkikko goɂameen aankki kagirawa ataminara.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Ayesuun goɂame ani isoo gutii goggoreedonkko odootateeran hassu diinajjoolkkee hittarraa keenadeene in hore enɂaa ame.› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Yesuusa hikka ayeese abbaabatere Iyyerusaalemi tos bin horehaye sesseetaa gire.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Zayitii kabeyaara gaa takkoɂalataro wodamii ogiraan, Beetefaage tonssa kabittaaniya maaman tos kakkogabbalamare goorata, usukko oɂagaalssatareenkko lamanne haa ame fare.
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 «Isin horee kagiro maaman seeyeen, eserraanna tabaa giraan maayyona suure takkohamas'iinoon giro tademeeree darmmee shaantte tagitto helnnattaan, furaddeen hittarraa keena.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Maayyona ‹Muun furattaan?› Ami isin gohoosate ‹Goottawun dootisatta ama.› »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ofarameerenna seeteerene usu goggosegeerekki malee lee heleen.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Kaminee ibaaddona darmmee tademeer isin furaa giranttii deengureen, isone «Darmmee muun furattaan?» ameen.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Isona «Goottawun dootisatta» ameen.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Esekkona darmmee tademeer Yesuusa tos keenen, sarssi kakkisoo gutii yayeengurene Yesuusana darmmeeyi gutii hamas's'iiseen.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Ibaaddona usu kakkoseetaro raadii sarssikkisoo yaa gire.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Zayitii kabeyaara gaa takkoɂalataro wodamikko metegamatto kageesaro raa tos kakkogabbalamareen goorata tooto aaloo onjiin olleeren usukko oɂagaalssatareen kaddeeraan baasa dubbaa geggelaataa yaayetisoo t'ok'k'iseen haa amaa Waa galataano haggaɂabeen.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 «Mege kagoottayi kaɂemeetara wono kasommaasameya!» «Nogodda Daruurii, kabaja guuntte Waawuun halleeto!»
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Gosa orroo kagire kookkoo ibaaddo kafarasaawi Yesuusane, «Kaɂagaalssisatto, kukko oɂagaalssataran c'alɂi goggoɂaminaawun lakkohadisattoya?» ameen.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Yesuusana, «Ani isinne haa amara» «Iso c'alɂi goɂameen eɂemoolnna iyyirowa» ame.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yesuusana Iyyerusaalemi tos kakkogabbalamare goorata katamaa deegure oote.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Haa ame, «Kuun nogodda kalleero meyya ati hittaari addeesi gittewa! Gidda goɂameen ilttaakko golatera.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Diinajjolkka ku maraamure mina mina maraamurisi ooti kayigure tabanokkaanna biyaanokkaa tiri kakkoyaadisira goorata emeeyinara.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Te kunna ootittaayi orroo kagiro yiiskkaa errene wota lelledinaraan, eɂemokko kafelamera gimbbe dubba diigaminara, Waa ku fayyiisin kakkoɂemetero goorata ati lakkoɂaddeessetto.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Esekko abbaabatere Yesuusa k'ulluukki min kaɂebi tabere odaddalatareen esekko beese.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Adena « ‹Min kakki k'ulluukki min kaɂebi linnara› amame mas'aafa k'ulluukkii s'aafamera isin goɂameen ‹Laga kashitta› yelatteen» ame.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Yesuusa arggetto k'ulluukki min kaɂebii agaalssisaa gire. Tuuk'aamokokki woyichchana kamuse seera oɂagaalssisareen, kakkaleenna Ayihuudin horehayeen ofelareen Yesuusa lagadin dootaa gireen.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ayesuun goɂameen gosa dubba agaalssisanokkeessayi boojaame mankkogire maraan felin amaa kaɂemeeteren isoon ekkaatana waate.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.