Lucas 16
bswl (BSWL) vs ARIB
1 Yesuusa usukko oɂagaalssataranne haa ame, «Dureessakki ibaaddoti koo hadara kaɂabo ibaaddoti koo abanaaye, hikki odo hadara dureessatikonɂi urrawo darɂaanokkokki odu hikka dureessati geete.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Haanssun dureessati odo hadaraa uumsisigure, ‹Hikki ani kamaalara meyya? Goortta ati iin odo hadaraa liin mankkodaanddeennon maraan, ati obariisatte urrawoɂootti kakkotootaminaraan mazggaba iin haggasisi› ame.
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 «Hadara kaɂabanaayekkina wodanatteessa haa ame, ‹Goottakakki ani hadara mankkoɂabokko indagisinara amara, otayiin hunna lakkoɂabo; ebaatano ade in mulliisara, haanssun misi yella?
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ani hadara mankkoɂabokko kaɂiggilssame gollee ibaaddo minkakkisooyi in goggok'op'aroo ani kayelnnaro kasowa.›
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 «Haanssun tagootta anza kaɂabo ibaaddo mete metee uumegure, kahoraarjjee ibaaddotina ‹Goottakkeetti anza eeggitatti abtta?› ame.
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 « ‹Usuna, zayitii toossa bool aba ame.› Hadara kaɂabanaayekkina kawulii worak'atakkaa hikkima ata, saami hamas's'iidde ‹Toossa konttom ami s'aafi ame.›
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 «Esekkona kakkaleenne, ‹Atidde miyyaa abtta?› ame. Usuna, ‹Guul konttom darggammaa aba ame.› Hadara kaɂabanaayekkina, ‹taɂamɂaaye dabdaabbettaa ahɂaay guul afarttam› ami s'aafi ame.
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 «Goottakeessana ammano kakkoonhank'atero hadara kaɂabo k'arummatteessawun saadise, hikkina ibaaddo kawaakko rooreen hikka alamikokki ibaaddo barisano oɂalamii k'aroolee laano tusara.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Haanssun ani isinuun haa amara, hikka alamikokki maragade kakkogudate goorata jiruu jiroommakki min atamano goggogirroon, hikka maragadee isin ogeelataraan isiɂoottisinuun ekkaasayen.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 «Ayees kic'c'arikkiin kaɂabddame kallee kanjiinkkinna abddamara, ayees kic'c'arkki kaɂabddamoon kanjiinkkinna lakkoɂabddamaro.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Goortta, hikka alamikotti durummaa isin goɂammanamoon, tarummi durumma ayyoyya hadara ami isinuun kasisinara?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kakkalee ibaaddokotti durummaa isin oɂammanamoon golleeten, tattisin talleetetto durummaa ayyoyya isinuun kasisinara?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Kooyikkii Goottaa lama handdayin kadanddeera maayyona diyyii lakkogiro, koo diidegure kakkalee geelaatara, goorttun kooyi gabbalamara, kakkaleenna ade tuffatara. Kawaanna kamaragade diyyii liin lakkodootisaro.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Maragade kageelaatare ibaaddo kafarasaawi hikka dubba maalere Yesuusaan k'ac'c'ifate.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Usuna isone haa ame, «Isin ibaaddo hore isiɂoottisin k'ulloolee oyelattaanttaan, Waa goɂameen wodanatattisin kasa. Ibaaddo dollee kakkabajaame, waayi hore kattuffameya.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Seera kamusenna kahegeroolkokki mas'aafanna taa Yaannisa geeroo segaamaa gire. Esekko abbaabatere ade wononnati kawaa kageggeloo lallabaaminara, ibaaddo dubba eserraa tabin lellaaminara.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Ayesuun goɂameen seerakko eeggano koo iyaanokko daruurnna ulnna gorooreen ene leera.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 «Ooritteessa keelkki ame beesegure takkalee kaɂatatara dubba sharmmut'aara, entterkkona tabeetetto kaɂatatara sharmmut'aara.»
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Adena Yesuusa haa ame, «Heela buraaburre awɂallokki sarssi kasarsatere arggetto barsano oɂidanɂiinna geggelooyi kagire dureessakki ibaaddoti koo gire.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Eseenna, meegga maar dubba kakkoɂeelttette Alaazari kaɂamamare hiyyeessati koo usu dureessakki ibaaddotikokki gooc'aa horee keenen kaaren.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Dureessakki ibaaddotikotti dugudkko taɂiyaatto orroontti aamin halchchaa gire, keroornna emeetegure meeggatatteessa hellefataa gire.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 «Hikki hiyyeessati goye, erggichchaalnna Abraame tos geesen. Dureessakki ibaaddotina ade goye k'amalame.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Bowwa orroonna abboosaama giraan t'ok'k'i amere ebbaa Abraame dee, Alaazarina dollee kaɂabatero dee.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Usuna, ‹Aabbokki Abraame, nenɂeyisana, ani hikka lac'aa mankkoɂabboosamaro maraan, Alaazari fertteessatti birt'ee beke dinire errebkkee ambbal goggoyelloo maganne fari amaa iyyee.›
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «Abraamena ade usune haa ame, ‹Unnukkee, ati girikkaa kaɂuleetii kaɂidan kooko goggoɂatattettoo, Alaazarina ade kameellan kooko kaɂatatero shaadi, gidda ade usu hittanii goggeelaaro ati adde abboosa gutii gitta.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Hikka dubbakko hittakko isin tos roorin odootataran odanddeenon laano, aanttinne ogiraanna adeen no tos goggonak'oonkko, noyyenna isin t'eɂee laga kaɂatii gira.›
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 «Usuna haa ame, ‹Aabbokkee Abraame, goortta Alaazari Aabbokkeekki min goggofartton ani ku ebaatara.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Abbilaal kenno iin mankkogitto maraan, isona hitta taɂabboosa banɂe tos goggoɂemennoonkko seeyire iso haɂaddeesiso.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 «Abraame ade, ‹Isoon kamusena kahegeroolkokki mas'aafajjol esee giraan isona hamaaleen› ame.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 « ‹Usuna, Aabbokki Abraame lakkohaayyo;› odo koo goyikko kiigure seetewa c'ubbokko gula galareenwa ame.
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 «Abraamena ‹Kamusena kahegerookokki mas'aafajjol ommaaloon golleen, odo koo goyikko kiigure goseetena lakkoɂammannaan ame.› »
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.