Atos 27
bswl (BSWL) vs NVT
1 Noo It'aaliyaa tos goggoseennon kakkomurttessamere goorata P'awuloosana kakkalee min kashaanoo kagire ibaaddo kaɂawugist'osa kajereenee ibaaddo orroo kagire Yuulyoosa kaɂamamare kabooloo woyichchatiwun siseen.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Isiyaayi labu giri abe obaalnne kaseetaro kaɂadiraamit'iyoni markkafaa tabnenne duudaanne; Teselonk'ee kagire kamek'edooniya ibaaddoti Arst'irokoosina noonne wota gire.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Tallami arri Sidoona tos gene, Yuulyoosa P'awuloosaan kaɂidankki mankkolleere maraan usu ogeelataraan tos seetere kadootisaro gargaarssa goggoyellawun isoon feɂi sise.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Esekko keennenne irggado foffol mankkokeyaa gire maraan tak'op'irosi oddola eeloo tabnenne markafa duudaatano horeddenne.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Kilik'iyana P'infiliya enemarnne duudaanne kakkorooranne goorata kaliik'iya ulii tagitto Mura taɂamamatto katamaa tos geenne.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Esee kabooloo woyichchati It'aaliyaa kaseeyinnare kaɂiskindira markafa helegure usu markafaa no goggotabnnon yele.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Arri tammooggan laalaan duudaattaa abboosa kaɂatiitii K'enddoosi taɂamamatto katamaa geenne; irggado no horddi goggoseennonkko mankkotire maraan tasilmoona katamaakotti bood enemarnne roornnenne tak'ert'eesi oddola eeloo yelanenne seenne.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Abboosa kaɂatiitii giri giri abnenne kakkorooranne goorata talaasiya katamaa dollee tagitto, «Taɂidantti obaa» taɂamamatto banɂe geenne.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Duudaataa arri tamooggan mankkorooritetto maraanna kaɂagabuu goorata mankkoroore maraan hassu goorata beke orroo duudaatano kameellan mankkollee maraan P'awuloosa ibaaddo haa amaa seerise;
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 «Isin ibaaddo! Hittakko horenbbaan duudaatanokkaani danoo kaɂabo laano iin mutara; sidanee gutiinna markafaa gutii kaalaal anlleennon giraan neefo taɂibaaddoo gutii taɂatii danoonna bayi ginnara.»
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Kabooloo woyichchati goɂame gorssa kap'awuloosakko suure markafa kaɂajajaarana odo markafa kaɂayeesaran ayees maalaa gire.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Hasse obaa bat't'eessa roorissayiin mankko ekkaatanawaatte maraan gama kahori ibaaddo «Horddi duudaayin kadanddeenno golleene mina taɂelee iyaannena mina tahegelee iyaanne tagitta obaa Fink'k'e taɂamamatto tak'ert'eesi obaa geennenne bat't'essa esee roorssanna» ameen k'ofa keenen.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Abaraanttii tallogodoo ambbal basaa giraan kakkodiyaaren goorata iso goggohedatereeni kalleero aani isoon leere marc'c'o keeseengureen duudaayin keen; markkafa takkoɂaallerokko keengureene tak'ert'eesi oddola tonsse giri giri abateen rooreen.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ayesuun goɂameen haɂadallaannooni, «Iyurakuloon kaɂamamare irggado» taɂatii ambbalne wota oddolaatikko keegure beke keesse emeete.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Markkafana ambbali foffol shafi seeyin mankkowaatemaraan c'alɂi aminnenne ambbalii shafamaa seenne.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 K'eda taɂamamatto tic'c'artti oddola eeloo yelanne seetaa giraan abboosa kaɂatiitii markkafane wota taggitte wolaboti abnenne haasin daanddeene.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Markkafa oduudaren wolabo markkafa tos giiteen koriseengurene markkafaa wodaro mareen; markkafa Surttisi taɂamamatto c'eekamasttotti banɂee goggoɂoyinonkko abssatereen sharaa dagiseerene ambbalii shafamaa seeteen.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Irggado ataataa mankkoseete maraan tallami arrii markkafaa kac'aanamero huu orrokko kookkoo beke orddeesen lugudano haggaɂabeen.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Taseedi arri huu kamarkkafa genettisooyi aateen beke orro shashafeen;
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Arri tanjjiin aritina barraajja mankkomutanawaaten maraan ambbalnna ataataa mankkoseette maraan goortta hesiin noo lakkodaanddaanno aminnenne ajubbaanne.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Ibaaddo babo koonna haɂaamoonii tanjjiin arri adallaate; haanssun P'awuloosa isoo orroo aalleere haa ame; «Isin ibaaddo! Ani isinuun kaɂamare isin maaligittenwa K'ert'eesikko kiiwaattenwa hitti miirɂana bayi dubba isin lakkogiyaare.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Giddanna markkafa kaalaalya kamiirɂaminara kuwaarre isinkko maayyo gutiinna miirɂa lakkogeeto; haanssun allamandde arooɂabssatteen ame ani isin gorssaara.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ani kakkeessa kakkonlleerana ani kahedoyisatara Hedo kafarera erggichchati hemeenkka iyyee dollee aalleere,
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 ‹P'awuloosa! Arooɂabssatte! Karroomi wonolaalkokki wono horee ati aallin dootisara! Hikkima! Kuunne wota kasesseetaro dubba Waa kuun amire iso goyikko haasirowa› ame iin segeera.
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Haanssun isin ibaaddo allamandde! Waa hikka iin kasegeero kafelnnaro laano ani ammanara.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Golleenna ambbal oddola too tos geesii no shafinatta.»
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Hemeen tatomonkko afarrii beke oɂadiriyaayi giridii ambbalii shafamaa seetaa giraan hemeen t'eɂe markkafa oduudatareen baga kageeran aani lee.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Haanssun eɂemo wodaroo shiyeereen bekee lugudi kakkoderaan goorata hisil siddootam lee; abaraan gac'c'imeeren wodaro abbaab kakkolugudiraan goorata hisil lootam gumbbi laano deen.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Markkafakkaani bagaa girii kagiro eɂemoo goggobasamoonkko abssatereen markkafakko haarre markkafa kakkoɂaallisaraan marc'c'o afar beke orro lugudeen; esekko abbaabaterene ul goggobariroo ebaatano haggaɂabeen.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Markkafa oduudatareen markkafa lugudi iisi bin mankkodootereen maraan markkafaa mina tahoreenne marc'c'o kalugudaraan aani leereen markkafa gutii tagitte wolabo beke orroo lugudeen.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Hassu goorata P'awuloosa kabooloo woyichchatinena wotaadaralnne, «Hikki ibaaddo markafa kaduudatara markkafaa gutii adabayi gohamas's'inoon isin hesiin lakkodaanddeetan» ame.
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Haanssun wotaadaral wolabo kaɂabero wodaro gooseren goggofelk'itoo iiseen.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Ul barin kakkoɂabbaabatare goorata dubba babo goggoɂaamiroo P'awuloosa ebaate; «Isin koonna kaami ilkkii haɂabooni arooɂadallatteenkko hittaari arri tatomonkko afaritta.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Haannuun babo goggoɂaanttaanun ani ebaatara; hikkina isinuun hunna sisirowa; koonna miirɂa isin lakkogeeto» ame.
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Hikkana ame abbaabatere babo keesere dubbaa hore Waa galateere ebisate aamano haggaɂabe.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Hassu goorata dubbana ataateeren babo aameen.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Markkafaa orroo oginne noo raattoo lama boolennee todobaatamkko lenne.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Dubbana aame kakkobararare goorata takkaantette darggammaa beke orro lugudeerene markkafa fuffudaayiseen.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Ul kakkobaraare goorata takkogeeraan banɂe lakkoɂaddeeseeran; ayesuun goɂameen baga giridii c'eekamasttotti eeloo girano deen; isoon godaanddaame markkafa esene baga beesin hedeen.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Markkafa takkoɂaallisareen marc'c'o bekee orroo fureen gafareen; usu goratawa kashankkala wodarool fureen; sharaa mina taɂambbalee tos t'ok'k'iserene baga bin seeteen.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ayesuun goɂameen markkafa eɂemo wota basamere muki ame horekko hegelddee k'amalamere kaɂaaɂinoon lee; mina tahaarenne ade gaashimallokko kakkeeyi eɂebano haggaɂabe.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Oshaameeraankko koonna girisi bi goggobeenonkko wotaadaral iso dubba lagadin hede.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Kabooloo woyichchati goɂameen P'awuloosa haasin mankkodootere maraan k'ofattisoo lakkoɂatatere; duuddowa giriso kakkasa t'ayi markkafakko beke orro iɂigure girisi baga goggobeeron ajajee.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Oheseereen adeen kaɂeɂebero markkafaa gutii hamas's'ireen goggobeerawun ajajee; hikka garaayi dubbana nogoddaa baga been.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.