Atos 27
bswl (BSWL) vs ARA
1 Noo It'aaliyaa tos goggoseennon kakkomurttessamere goorata P'awuloosana kakkalee min kashaanoo kagire ibaaddo kaɂawugist'osa kajereenee ibaaddo orroo kagire Yuulyoosa kaɂamamare kabooloo woyichchatiwun siseen.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Isiyaayi labu giri abe obaalnne kaseetaro kaɂadiraamit'iyoni markkafaa tabnenne duudaanne; Teselonk'ee kagire kamek'edooniya ibaaddoti Arst'irokoosina noonne wota gire.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Tallami arri Sidoona tos gene, Yuulyoosa P'awuloosaan kaɂidankki mankkolleere maraan usu ogeelataraan tos seetere kadootisaro gargaarssa goggoyellawun isoon feɂi sise.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Esekko keennenne irggado foffol mankkokeyaa gire maraan tak'op'irosi oddola eeloo tabnenne markafa duudaatano horeddenne.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Kilik'iyana P'infiliya enemarnne duudaanne kakkorooranne goorata kaliik'iya ulii tagitto Mura taɂamamatto katamaa tos geenne.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Esee kabooloo woyichchati It'aaliyaa kaseeyinnare kaɂiskindira markafa helegure usu markafaa no goggotabnnon yele.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Arri tammooggan laalaan duudaattaa abboosa kaɂatiitii K'enddoosi taɂamamatto katamaa geenne; irggado no horddi goggoseennonkko mankkotire maraan tasilmoona katamaakotti bood enemarnne roornnenne tak'ert'eesi oddola eeloo yelanenne seenne.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Abboosa kaɂatiitii giri giri abnenne kakkorooranne goorata talaasiya katamaa dollee tagitto, «Taɂidantti obaa» taɂamamatto banɂe geenne.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Duudaataa arri tamooggan mankkorooritetto maraanna kaɂagabuu goorata mankkoroore maraan hassu goorata beke orroo duudaatano kameellan mankkollee maraan P'awuloosa ibaaddo haa amaa seerise;
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 «Isin ibaaddo! Hittakko horenbbaan duudaatanokkaani danoo kaɂabo laano iin mutara; sidanee gutiinna markafaa gutii kaalaal anlleennon giraan neefo taɂibaaddoo gutii taɂatii danoonna bayi ginnara.»
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Kabooloo woyichchati goɂame gorssa kap'awuloosakko suure markafa kaɂajajaarana odo markafa kaɂayeesaran ayees maalaa gire.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Hasse obaa bat't'eessa roorissayiin mankko ekkaatanawaatte maraan gama kahori ibaaddo «Horddi duudaayin kadanddeenno golleene mina taɂelee iyaannena mina tahegelee iyaanne tagitta obaa Fink'k'e taɂamamatto tak'ert'eesi obaa geennenne bat't'essa esee roorssanna» ameen k'ofa keenen.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Abaraanttii tallogodoo ambbal basaa giraan kakkodiyaaren goorata iso goggohedatereeni kalleero aani isoon leere marc'c'o keeseengureen duudaayin keen; markkafa takkoɂaallerokko keengureene tak'ert'eesi oddola tonsse giri giri abateen rooreen.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ayesuun goɂameen haɂadallaannooni, «Iyurakuloon kaɂamamare irggado» taɂatii ambbalne wota oddolaatikko keegure beke keesse emeete.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Markkafana ambbali foffol shafi seeyin mankkowaatemaraan c'alɂi aminnenne ambbalii shafamaa seenne.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 K'eda taɂamamatto tic'c'artti oddola eeloo yelanne seetaa giraan abboosa kaɂatiitii markkafane wota taggitte wolaboti abnenne haasin daanddeene.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Markkafa oduudaren wolabo markkafa tos giiteen koriseengurene markkafaa wodaro mareen; markkafa Surttisi taɂamamatto c'eekamasttotti banɂee goggoɂoyinonkko abssatereen sharaa dagiseerene ambbalii shafamaa seeteen.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Irggado ataataa mankkoseete maraan tallami arrii markkafaa kac'aanamero huu orrokko kookkoo beke orddeesen lugudano haggaɂabeen.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Taseedi arri huu kamarkkafa genettisooyi aateen beke orro shashafeen;
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Arri tanjjiin aritina barraajja mankkomutanawaaten maraan ambbalnna ataataa mankkoseette maraan goortta hesiin noo lakkodaanddaanno aminnenne ajubbaanne.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ibaaddo babo koonna haɂaamoonii tanjjiin arri adallaate; haanssun P'awuloosa isoo orroo aalleere haa ame; «Isin ibaaddo! Ani isinuun kaɂamare isin maaligittenwa K'ert'eesikko kiiwaattenwa hitti miirɂana bayi dubba isin lakkogiyaare.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Giddanna markkafa kaalaalya kamiirɂaminara kuwaarre isinkko maayyo gutiinna miirɂa lakkogeeto; haanssun allamandde arooɂabssatteen ame ani isin gorssaara.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Ani kakkeessa kakkonlleerana ani kahedoyisatara Hedo kafarera erggichchati hemeenkka iyyee dollee aalleere,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‹P'awuloosa! Arooɂabssatte! Karroomi wonolaalkokki wono horee ati aallin dootisara! Hikkima! Kuunne wota kasesseetaro dubba Waa kuun amire iso goyikko haasirowa› ame iin segeera.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Haanssun isin ibaaddo allamandde! Waa hikka iin kasegeero kafelnnaro laano ani ammanara.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Golleenna ambbal oddola too tos geesii no shafinatta.»
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Hemeen tatomonkko afarrii beke oɂadiriyaayi giridii ambbalii shafamaa seetaa giraan hemeen t'eɂe markkafa oduudatareen baga kageeran aani lee.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Haanssun eɂemo wodaroo shiyeereen bekee lugudi kakkoderaan goorata hisil siddootam lee; abaraan gac'c'imeeren wodaro abbaab kakkolugudiraan goorata hisil lootam gumbbi laano deen.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Markkafakkaani bagaa girii kagiro eɂemoo goggobasamoonkko abssatereen markkafakko haarre markkafa kakkoɂaallisaraan marc'c'o afar beke orro lugudeen; esekko abbaabaterene ul goggobariroo ebaatano haggaɂabeen.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Markkafa oduudatareen markkafa lugudi iisi bin mankkodootereen maraan markkafaa mina tahoreenne marc'c'o kalugudaraan aani leereen markkafa gutii tagitte wolabo beke orroo lugudeen.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Hassu goorata P'awuloosa kabooloo woyichchatinena wotaadaralnne, «Hikki ibaaddo markafa kaduudatara markkafaa gutii adabayi gohamas's'inoon isin hesiin lakkodaanddeetan» ame.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Haanssun wotaadaral wolabo kaɂabero wodaro gooseren goggofelk'itoo iiseen.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ul barin kakkoɂabbaabatare goorata dubba babo goggoɂaamiroo P'awuloosa ebaate; «Isin koonna kaami ilkkii haɂabooni arooɂadallatteenkko hittaari arri tatomonkko afaritta.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Haannuun babo goggoɂaanttaanun ani ebaatara; hikkina isinuun hunna sisirowa; koonna miirɂa isin lakkogeeto» ame.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Hikkana ame abbaabatere babo keesere dubbaa hore Waa galateere ebisate aamano haggaɂabe.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Hassu goorata dubbana ataateeren babo aameen.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Markkafaa orroo oginne noo raattoo lama boolennee todobaatamkko lenne.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Dubbana aame kakkobararare goorata takkaantette darggammaa beke orro lugudeerene markkafa fuffudaayiseen.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ul kakkobaraare goorata takkogeeraan banɂe lakkoɂaddeeseeran; ayesuun goɂameen baga giridii c'eekamasttotti eeloo girano deen; isoon godaanddaame markkafa esene baga beesin hedeen.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Markkafa takkoɂaallisareen marc'c'o bekee orroo fureen gafareen; usu goratawa kashankkala wodarool fureen; sharaa mina taɂambbalee tos t'ok'k'iserene baga bin seeteen.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ayesuun goɂameen markkafa eɂemo wota basamere muki ame horekko hegelddee k'amalamere kaɂaaɂinoon lee; mina tahaarenne ade gaashimallokko kakkeeyi eɂebano haggaɂabe.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Oshaameeraankko koonna girisi bi goggobeenonkko wotaadaral iso dubba lagadin hede.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Kabooloo woyichchati goɂameen P'awuloosa haasin mankkodootere maraan k'ofattisoo lakkoɂatatere; duuddowa giriso kakkasa t'ayi markkafakko beke orro iɂigure girisi baga goggobeeron ajajee.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Oheseereen adeen kaɂeɂebero markkafaa gutii hamas's'ireen goggobeerawun ajajee; hikka garaayi dubbana nogoddaa baga been.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.