Atos 27

bswl (BSWL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Noo It'aaliyaa tos goggoseennon kakkomurttessamere goorata P'awuloosana kakkalee min kashaanoo kagire ibaaddo kaɂawugist'osa kajereenee ibaaddo orroo kagire Yuulyoosa kaɂamamare kabooloo woyichchatiwun siseen.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Isiyaayi labu giri abe obaalnne kaseetaro kaɂadiraamit'iyoni markkafaa tabnenne duudaanne; Teselonk'ee kagire kamek'edooniya ibaaddoti Arst'irokoosina noonne wota gire.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Tallami arri Sidoona tos gene, Yuulyoosa P'awuloosaan kaɂidankki mankkolleere maraan usu ogeelataraan tos seetere kadootisaro gargaarssa goggoyellawun isoon feɂi sise.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Esekko keennenne irggado foffol mankkokeyaa gire maraan tak'op'irosi oddola eeloo tabnenne markafa duudaatano horeddenne.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Kilik'iyana P'infiliya enemarnne duudaanne kakkorooranne goorata kaliik'iya ulii tagitto Mura taɂamamatto katamaa tos geenne.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Esee kabooloo woyichchati It'aaliyaa kaseeyinnare kaɂiskindira markafa helegure usu markafaa no goggotabnnon yele.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Arri tammooggan laalaan duudaattaa abboosa kaɂatiitii K'enddoosi taɂamamatto katamaa geenne; irggado no horddi goggoseennonkko mankkotire maraan tasilmoona katamaakotti bood enemarnne roornnenne tak'ert'eesi oddola eeloo yelanenne seenne.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Abboosa kaɂatiitii giri giri abnenne kakkorooranne goorata talaasiya katamaa dollee tagitto, «Taɂidantti obaa» taɂamamatto banɂe geenne.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Duudaataa arri tamooggan mankkorooritetto maraanna kaɂagabuu goorata mankkoroore maraan hassu goorata beke orroo duudaatano kameellan mankkollee maraan P'awuloosa ibaaddo haa amaa seerise;
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 «Isin ibaaddo! Hittakko horenbbaan duudaatanokkaani danoo kaɂabo laano iin mutara; sidanee gutiinna markafaa gutii kaalaal anlleennon giraan neefo taɂibaaddoo gutii taɂatii danoonna bayi ginnara.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Kabooloo woyichchati goɂame gorssa kap'awuloosakko suure markafa kaɂajajaarana odo markafa kaɂayeesaran ayees maalaa gire.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Hasse obaa bat't'eessa roorissayiin mankko ekkaatanawaatte maraan gama kahori ibaaddo «Horddi duudaayin kadanddeenno golleene mina taɂelee iyaannena mina tahegelee iyaanne tagitta obaa Fink'k'e taɂamamatto tak'ert'eesi obaa geennenne bat't'essa esee roorssanna» ameen k'ofa keenen.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Abaraanttii tallogodoo ambbal basaa giraan kakkodiyaaren goorata iso goggohedatereeni kalleero aani isoon leere marc'c'o keeseengureen duudaayin keen; markkafa takkoɂaallerokko keengureene tak'ert'eesi oddola tonsse giri giri abateen rooreen.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ayesuun goɂameen haɂadallaannooni, «Iyurakuloon kaɂamamare irggado» taɂatii ambbalne wota oddolaatikko keegure beke keesse emeete.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Markkafana ambbali foffol shafi seeyin mankkowaatemaraan c'alɂi aminnenne ambbalii shafamaa seenne.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 K'eda taɂamamatto tic'c'artti oddola eeloo yelanne seetaa giraan abboosa kaɂatiitii markkafane wota taggitte wolaboti abnenne haasin daanddeene.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Markkafa oduudaren wolabo markkafa tos giiteen koriseengurene markkafaa wodaro mareen; markkafa Surttisi taɂamamatto c'eekamasttotti banɂee goggoɂoyinonkko abssatereen sharaa dagiseerene ambbalii shafamaa seeteen.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Irggado ataataa mankkoseete maraan tallami arrii markkafaa kac'aanamero huu orrokko kookkoo beke orddeesen lugudano haggaɂabeen.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Taseedi arri huu kamarkkafa genettisooyi aateen beke orro shashafeen;
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Arri tanjjiin aritina barraajja mankkomutanawaaten maraan ambbalnna ataataa mankkoseette maraan goortta hesiin noo lakkodaanddaanno aminnenne ajubbaanne.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Ibaaddo babo koonna haɂaamoonii tanjjiin arri adallaate; haanssun P'awuloosa isoo orroo aalleere haa ame; «Isin ibaaddo! Ani isinuun kaɂamare isin maaligittenwa K'ert'eesikko kiiwaattenwa hitti miirɂana bayi dubba isin lakkogiyaare.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Giddanna markkafa kaalaalya kamiirɂaminara kuwaarre isinkko maayyo gutiinna miirɂa lakkogeeto; haanssun allamandde arooɂabssatteen ame ani isin gorssaara.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ani kakkeessa kakkonlleerana ani kahedoyisatara Hedo kafarera erggichchati hemeenkka iyyee dollee aalleere,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‹P'awuloosa! Arooɂabssatte! Karroomi wonolaalkokki wono horee ati aallin dootisara! Hikkima! Kuunne wota kasesseetaro dubba Waa kuun amire iso goyikko haasirowa› ame iin segeera.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Haanssun isin ibaaddo allamandde! Waa hikka iin kasegeero kafelnnaro laano ani ammanara.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Golleenna ambbal oddola too tos geesii no shafinatta.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Hemeen tatomonkko afarrii beke oɂadiriyaayi giridii ambbalii shafamaa seetaa giraan hemeen t'eɂe markkafa oduudatareen baga kageeran aani lee.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Haanssun eɂemo wodaroo shiyeereen bekee lugudi kakkoderaan goorata hisil siddootam lee; abaraan gac'c'imeeren wodaro abbaab kakkolugudiraan goorata hisil lootam gumbbi laano deen.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Markkafakkaani bagaa girii kagiro eɂemoo goggobasamoonkko abssatereen markkafakko haarre markkafa kakkoɂaallisaraan marc'c'o afar beke orro lugudeen; esekko abbaabaterene ul goggobariroo ebaatano haggaɂabeen.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Markkafa oduudatareen markkafa lugudi iisi bin mankkodootereen maraan markkafaa mina tahoreenne marc'c'o kalugudaraan aani leereen markkafa gutii tagitte wolabo beke orroo lugudeen.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Hassu goorata P'awuloosa kabooloo woyichchatinena wotaadaralnne, «Hikki ibaaddo markafa kaduudatara markkafaa gutii adabayi gohamas's'inoon isin hesiin lakkodaanddeetan» ame.
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Haanssun wotaadaral wolabo kaɂabero wodaro gooseren goggofelk'itoo iiseen.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Ul barin kakkoɂabbaabatare goorata dubba babo goggoɂaamiroo P'awuloosa ebaate; «Isin koonna kaami ilkkii haɂabooni arooɂadallatteenkko hittaari arri tatomonkko afaritta.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Haannuun babo goggoɂaanttaanun ani ebaatara; hikkina isinuun hunna sisirowa; koonna miirɂa isin lakkogeeto» ame.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Hikkana ame abbaabatere babo keesere dubbaa hore Waa galateere ebisate aamano haggaɂabe.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Hassu goorata dubbana ataateeren babo aameen.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Markkafaa orroo oginne noo raattoo lama boolennee todobaatamkko lenne.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Dubbana aame kakkobararare goorata takkaantette darggammaa beke orro lugudeerene markkafa fuffudaayiseen.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ul kakkobaraare goorata takkogeeraan banɂe lakkoɂaddeeseeran; ayesuun goɂameen baga giridii c'eekamasttotti eeloo girano deen; isoon godaanddaame markkafa esene baga beesin hedeen.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Markkafa takkoɂaallisareen marc'c'o bekee orroo fureen gafareen; usu goratawa kashankkala wodarool fureen; sharaa mina taɂambbalee tos t'ok'k'iserene baga bin seeteen.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ayesuun goɂameen markkafa eɂemo wota basamere muki ame horekko hegelddee k'amalamere kaɂaaɂinoon lee; mina tahaarenne ade gaashimallokko kakkeeyi eɂebano haggaɂabe.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Oshaameeraankko koonna girisi bi goggobeenonkko wotaadaral iso dubba lagadin hede.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Kabooloo woyichchati goɂameen P'awuloosa haasin mankkodootere maraan k'ofattisoo lakkoɂatatere; duuddowa giriso kakkasa t'ayi markkafakko beke orro iɂigure girisi baga goggobeeron ajajee.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Oheseereen adeen kaɂeɂebero markkafaa gutii hamas's'ireen goggobeerawun ajajee; hikka garaayi dubbana nogoddaa baga been.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.