Lucas 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Yê-su pha tâng mpứng dĩ vil Yê-ri-cô.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ỡt tâng vil ki bữn manoaq samiang, ramứh Sachê. Án sốt máh cũai parỗm práq thễq, cớp án sốc hỡ.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Án yoc ễ hữm Yê-su la noau. Ma án la cũai dễn. Ngkíq án tỡ bữn hữm Yê-su, yuaq cũai clứng catáng chíq án.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ngkíq án lúh pỡq nhũang máh cũai clứng. Chơ án chỗn tâng nỡm lavoah yoc ễ hữm Yê-su pỡq pha cheq aluang ki.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Bo Yê-su toâq pỡ ntốq nỡm aluang ki, án tapoang achỗn, cớp án atỡng Sachê neq: “Sachê ơi! Mới sễng chái, yuaq tangái nâi cứq cóq ỡt dống mới.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ngkíq Sachê sễng toâp, cớp án roap chỗm Yê-su bũi hỡr lứq.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Máh cũai ca hữm ngkíq, alới bubéq-bubưp neq: “Cũai tamoi nâi pỡq pỡ dống cũai lôih.”
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Ma Sachê tayứng yáng moat nheq tữh cũai ki cớp án atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Máh mun cứq, cứq ĩt tadĩ chuai máh cũai cadĩt. Cớp khân bữn cũai aléq cứq khoiq lôp án muoi pún, sanua cứq culáh loah án pỗn pún.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Yê-su atỡng án neq: “Tangái nâi Yiang Sursĩ lứq chuai amoong dống sũ nâi, yuaq anhia la tễ tŏ́ng toiq A-praham machớng hếq tê.
9 Então Jesus disse:
10 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, toâq pỡ nâi yoc ễ chuaq cớp chuai amoong máh cũai khoiq clŏ́c rana.”
10 Porque o
11 Moâm ki, Yê-su atỡng toâq parnai sacâm sĩa chóq cũai ca khoiq sâng án pai ngkíq. Án khoiq cheq ễ toâq vil Yaru-salem chơ, cớp máh cũai chanchớm khoiq cheq ễ toâq chơ tangái Yiang Sursĩ táq sốt tâng cruang alới.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ngkíq Yê-su pai neq: “Bữn manoaq cũai sốt pỡq chu cruang canŏ́h, cớp ễq máh cũai sốt tâng cruang ki chóh án cỡt puo tâng cruang án bữm. Vớt ki án ễ chu loah pỡ cruang án.
12 Então Jesus disse:
13 Nhũang án ễ pỡq, án arô muoi chít náq cũai táq ranáq án. Án yỗn muoi noaq muoi nễn práq, cớp án patâp neq: ‘Anhia táq nŏ́q yỗn práq nâi cỡt lơi toau toâq tangái cứq chu loah.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Máh cũai proai tâng cruang án, alới kêt án cớp tỡ ễq án cỡt puo alới. Ngkíq alới ớn noau pỡq atỡng cũai sốt toâr lứq ca ễ chóh án cỡt puo neq: ‘Hếq tỡ ễq cũai nâi cỡt sốt hếq.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Ma cũai ki bữn cỡt puo, chơ án chu loah pỡ cruang án. Án arô máh cũai táq ranáq án ca khoiq roap práq, yoc ễ dáng maléq sa‑ữi alới bữn lơi tễ práq ki.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Cũai toâq nhũang pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi muoi chít nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Cũai sốt ki pai neq: ‘O lứq mới táq! Mới la cũai o táq ranáq cứq! Yuaq mới táq o cớp bĩaq práq nâi, ngkíq cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt tâng muoi chít vil.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi sỡng nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Cứq ễ chóh mới cỡt sốt tâng sỡng vil.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Cớp bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Nâi la práq nễn ncháu khoiq yỗn cứq. Cứq cayớm dŏq práq nâi tâng aroâiq.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Cứq ngcŏh ncháu, yuaq cứq dáng ncháu pasếq lứq práq ncháu. Ncháu tỡ bữn táq, ma ncháu ễ ĩt. Ncháu tỡ bữn choat, ma ncháu ễ sot.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Mới la cũai loâi lứq táq ranáq cứq! Parnai mới tếq loah mới bữm. Mới khoiq dáng chơ cứq pasếq lứq práq cứq. Cớp mới dáng cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q mới tỡ yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ, toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp lơi hỡ.’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Vớt ki, cũai sốt ki atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: ‘Ĩt loah muoi nễn práq ki tễ án. Chơ yỗn pỡ cũai ca bữn muoi chít nễn.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Ma máh cũai ki atỡng cũai sốt ki neq: ‘Ncháu ơi! Cũai ki khoiq bữn muoi chít nễn chơ!’
25 Eles responderam:
26 Ma cũai sốt ki ta‑ỡi alới neq: ‘Án ca bữn sa‑ữi, cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, cứq yỗn án ŏ́q loâng.
26 — E o patrão disse:
27 Ma máh alới ca tỡ ễq cứq cỡt puo alới, dững alới pỡ nâi cớp cachĩt nheq alới yáng moat cứq!’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pỡq carlíq máh cũai ca pỡq pỡ vil Yaru-salem.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Tữ cheq án ễ toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani, pỡ ntốq dũal O‑li‑vê, án ớn bar náq tỗp rien tễ án pỡq nhũang.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Án patâp alới ki neq: “Anhia pỡq chu vil ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia lứq ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah. Noau khoiq chŏ́q dŏq án pỡ ntốq ki. Anhia leh án cớp dững án chu cứq.
30 com a seguinte ordem:
31 Khân noau blớh anhia: ‘Nŏ́q anhia leh aséh nâi?’ chơ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái ễ mian aséh nâi.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Chơ alới bar náq ki pỡq, cớp alới hữm samoât Yê-su khoiq atỡng alới.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Bo alới leh aséh con ki, cũai ndỡm aséh ki blớh alới neq: “Nŏ́q anhia leh aséh nâi?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Alới ta‑ỡi án neq: “Ncháu hái ễ mian aséh nâi.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Chơ alới dững achu aséh dễn ki yỗn Yê-su. Moâm ki alới ĩt tampâc alới sữn tâng cloong aséh ki. Chơ alới apỗng Yê-su chỗn tacu tâng aséh ki.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Bo Yê-su pỡq, noau sữn tampâc tâng rana yỗn án pỡq.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Tữ án pỡq cheq ễ toâq vil Yaru-salem, pỡ ntốq rana sễng tễ dũal O‑li‑vê, bữn clứng cũai ca rien tễ án triau cupo. Alới sa‑ỡn cớp khễn Yiang Sursĩ casang lứq, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Alới pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ apŏ́ng ŏ́c bốn yỗn puo nâi, án ca toâq pỡ nâi cỗ Yiang Sursĩ ớn. Sễq ŏ́c ien khễ toâq tâng paloŏng cớp santoiq khễn toâq pỡ Yiang Sursĩ.”
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Tâng cũai clứng ki bữn dếh cũai Pha-rasi hỡ. Alới pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Cóq thâi sưoq máh cũai rien tễ thâi chỗi yỗn alới triau cupo noâng.”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân máh cũai nâi tỡ bữn triau cupo ngkíq, cứq atỡng anhia samoât lứq, Yiang Sursĩ lứq yỗn tamáu ễn triau cupo.”
40 Jesus respondeu:
41 Tữ Yê-su cheq ễ toâq vil Yaru-salem, án tapoang chu vil ki, chơ án nhiam.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Cớp án pai neq: “Tangái nâi cứq yoc lứq máh anhia ca ỡt tâng vil nâi dáng, cóq anhia táq nŏ́q yỗn têq ỡt ien khễ. Ma sanua, ŏ́c nâi anhia tỡ têq sâng.
42 e disse:
43 Nỡ‑ra toâq máh tangái cũai par‑ũal anhia ễ puon cutễq lavíng mpễr vil anhia, cớp alới tỡ yỗn anhia loŏh tễ vil. Alới ễ catáng dũ rana.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Alới ễ cachĩt dũ náq anhia cớp talốh nheq vil anhia. Alới tỡ yỗn muoi ramứh ntrớu tâng vil anhia noâng plot, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái Yiang Sursĩ khoiq toâq ễ chuai amoong anhia!”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Yê-su mut tâng Dống Sang Toâr, chơ án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq chỡng tâng ki.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
46 Ele lhes disse:
47 Cu rangái Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr. Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt canŏ́h, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ma alới tỡ dáng nŏ́q ễ táq yỗn cachĩt Yê-su, yuaq nheq máh cũai ễ tamứng níc santoiq án atỡng.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.