Lucas 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 Yê-su pha tâng mpứng dĩ vil Yê-ri-cô.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ỡt tâng vil ki bữn manoaq samiang, ramứh Sachê. Án sốt máh cũai parỗm práq thễq, cớp án sốc hỡ.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Án yoc ễ hữm Yê-su la noau. Ma án la cũai dễn. Ngkíq án tỡ bữn hữm Yê-su, yuaq cũai clứng catáng chíq án.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ngkíq án lúh pỡq nhũang máh cũai clứng. Chơ án chỗn tâng nỡm lavoah yoc ễ hữm Yê-su pỡq pha cheq aluang ki.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Bo Yê-su toâq pỡ ntốq nỡm aluang ki, án tapoang achỗn, cớp án atỡng Sachê neq: “Sachê ơi! Mới sễng chái, yuaq tangái nâi cứq cóq ỡt dống mới.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Ngkíq Sachê sễng toâp, cớp án roap chỗm Yê-su bũi hỡr lứq.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Máh cũai ca hữm ngkíq, alới bubéq-bubưp neq: “Cũai tamoi nâi pỡq pỡ dống cũai lôih.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Ma Sachê tayứng yáng moat nheq tữh cũai ki cớp án atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Máh mun cứq, cứq ĩt tadĩ chuai máh cũai cadĩt. Cớp khân bữn cũai aléq cứq khoiq lôp án muoi pún, sanua cứq culáh loah án pỗn pún.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yê-su atỡng án neq: “Tangái nâi Yiang Sursĩ lứq chuai amoong dống sũ nâi, yuaq anhia la tễ tŏ́ng toiq A-praham machớng hếq tê.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, toâq pỡ nâi yoc ễ chuaq cớp chuai amoong máh cũai khoiq clŏ́c rana.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Moâm ki, Yê-su atỡng toâq parnai sacâm sĩa chóq cũai ca khoiq sâng án pai ngkíq. Án khoiq cheq ễ toâq vil Yaru-salem chơ, cớp máh cũai chanchớm khoiq cheq ễ toâq chơ tangái Yiang Sursĩ táq sốt tâng cruang alới.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ngkíq Yê-su pai neq: “Bữn manoaq cũai sốt pỡq chu cruang canŏ́h, cớp ễq máh cũai sốt tâng cruang ki chóh án cỡt puo tâng cruang án bữm. Vớt ki án ễ chu loah pỡ cruang án.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Nhũang án ễ pỡq, án arô muoi chít náq cũai táq ranáq án. Án yỗn muoi noaq muoi nễn práq, cớp án patâp neq: ‘Anhia táq nŏ́q yỗn práq nâi cỡt lơi toau toâq tangái cứq chu loah.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Máh cũai proai tâng cruang án, alới kêt án cớp tỡ ễq án cỡt puo alới. Ngkíq alới ớn noau pỡq atỡng cũai sốt toâr lứq ca ễ chóh án cỡt puo neq: ‘Hếq tỡ ễq cũai nâi cỡt sốt hếq.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ma cũai ki bữn cỡt puo, chơ án chu loah pỡ cruang án. Án arô máh cũai táq ranáq án ca khoiq roap práq, yoc ễ dáng maléq sa‑ữi alới bữn lơi tễ práq ki.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Cũai toâq nhũang pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi muoi chít nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Cũai sốt ki pai neq: ‘O lứq mới táq! Mới la cũai o táq ranáq cứq! Yuaq mới táq o cớp bĩaq práq nâi, ngkíq cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt tâng muoi chít vil.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi sỡng nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Cứq ễ chóh mới cỡt sốt tâng sỡng vil.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 Cớp bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Nâi la práq nễn ncháu khoiq yỗn cứq. Cứq cayớm dŏq práq nâi tâng aroâiq.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Cứq ngcŏh ncháu, yuaq cứq dáng ncháu pasếq lứq práq ncháu. Ncháu tỡ bữn táq, ma ncháu ễ ĩt. Ncháu tỡ bữn choat, ma ncháu ễ sot.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Mới la cũai loâi lứq táq ranáq cứq! Parnai mới tếq loah mới bữm. Mới khoiq dáng chơ cứq pasếq lứq práq cứq. Cớp mới dáng cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q mới tỡ yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ, toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp lơi hỡ.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Vớt ki, cũai sốt ki atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: ‘Ĩt loah muoi nễn práq ki tễ án. Chơ yỗn pỡ cũai ca bữn muoi chít nễn.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Ma máh cũai ki atỡng cũai sốt ki neq: ‘Ncháu ơi! Cũai ki khoiq bữn muoi chít nễn chơ!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Ma cũai sốt ki ta‑ỡi alới neq: ‘Án ca bữn sa‑ữi, cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, cứq yỗn án ŏ́q loâng.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Ma máh alới ca tỡ ễq cứq cỡt puo alới, dững alới pỡ nâi cớp cachĩt nheq alới yáng moat cứq!’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pỡq carlíq máh cũai ca pỡq pỡ vil Yaru-salem.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Tữ cheq án ễ toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani, pỡ ntốq dũal O‑li‑vê, án ớn bar náq tỗp rien tễ án pỡq nhũang.
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Án patâp alới ki neq: “Anhia pỡq chu vil ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia lứq ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah. Noau khoiq chŏ́q dŏq án pỡ ntốq ki. Anhia leh án cớp dững án chu cứq.
30 dizendo-lhes:
31 Khân noau blớh anhia: ‘Nŏ́q anhia leh aséh nâi?’ chơ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái ễ mian aséh nâi.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Chơ alới bar náq ki pỡq, cớp alới hữm samoât Yê-su khoiq atỡng alới.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Bo alới leh aséh con ki, cũai ndỡm aséh ki blớh alới neq: “Nŏ́q anhia leh aséh nâi?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Alới ta‑ỡi án neq: “Ncháu hái ễ mian aséh nâi.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Chơ alới dững achu aséh dễn ki yỗn Yê-su. Moâm ki alới ĩt tampâc alới sữn tâng cloong aséh ki. Chơ alới apỗng Yê-su chỗn tacu tâng aséh ki.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Bo Yê-su pỡq, noau sữn tampâc tâng rana yỗn án pỡq.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Tữ án pỡq cheq ễ toâq vil Yaru-salem, pỡ ntốq rana sễng tễ dũal O‑li‑vê, bữn clứng cũai ca rien tễ án triau cupo. Alới sa‑ỡn cớp khễn Yiang Sursĩ casang lứq, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Alới pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ apŏ́ng ŏ́c bốn yỗn puo nâi, án ca toâq pỡ nâi cỗ Yiang Sursĩ ớn. Sễq ŏ́c ien khễ toâq tâng paloŏng cớp santoiq khễn toâq pỡ Yiang Sursĩ.”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Tâng cũai clứng ki bữn dếh cũai Pha-rasi hỡ. Alới pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Cóq thâi sưoq máh cũai rien tễ thâi chỗi yỗn alới triau cupo noâng.”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân máh cũai nâi tỡ bữn triau cupo ngkíq, cứq atỡng anhia samoât lứq, Yiang Sursĩ lứq yỗn tamáu ễn triau cupo.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Tữ Yê-su cheq ễ toâq vil Yaru-salem, án tapoang chu vil ki, chơ án nhiam.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Cớp án pai neq: “Tangái nâi cứq yoc lứq máh anhia ca ỡt tâng vil nâi dáng, cóq anhia táq nŏ́q yỗn têq ỡt ien khễ. Ma sanua, ŏ́c nâi anhia tỡ têq sâng.
42 dizendo:
43 Nỡ‑ra toâq máh tangái cũai par‑ũal anhia ễ puon cutễq lavíng mpễr vil anhia, cớp alới tỡ yỗn anhia loŏh tễ vil. Alới ễ catáng dũ rana.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Alới ễ cachĩt dũ náq anhia cớp talốh nheq vil anhia. Alới tỡ yỗn muoi ramứh ntrớu tâng vil anhia noâng plot, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái Yiang Sursĩ khoiq toâq ễ chuai amoong anhia!”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Yê-su mut tâng Dống Sang Toâr, chơ án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq chỡng tâng ki.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
46 dizendo-lhes:
47 Cu rangái Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr. Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt canŏ́h, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ma alới tỡ dáng nŏ́q ễ táq yỗn cachĩt Yê-su, yuaq nheq máh cũai ễ tamứng níc santoiq án atỡng.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.