Lucas 19
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Yê-su pha tâng mpứng dĩ vil Yê-ri-cô.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ỡt tâng vil ki bữn manoaq samiang, ramứh Sachê. Án sốt máh cũai parỗm práq thễq, cớp án sốc hỡ.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 Án yoc ễ hữm Yê-su la noau. Ma án la cũai dễn. Ngkíq án tỡ bữn hữm Yê-su, yuaq cũai clứng catáng chíq án.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Ngkíq án lúh pỡq nhũang máh cũai clứng. Chơ án chỗn tâng nỡm lavoah yoc ễ hữm Yê-su pỡq pha cheq aluang ki.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 Bo Yê-su toâq pỡ ntốq nỡm aluang ki, án tapoang achỗn, cớp án atỡng Sachê neq: “Sachê ơi! Mới sễng chái, yuaq tangái nâi cứq cóq ỡt dống mới.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 Ngkíq Sachê sễng toâp, cớp án roap chỗm Yê-su bũi hỡr lứq.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Máh cũai ca hữm ngkíq, alới bubéq-bubưp neq: “Cũai tamoi nâi pỡq pỡ dống cũai lôih.”
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 Ma Sachê tayứng yáng moat nheq tữh cũai ki cớp án atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Máh mun cứq, cứq ĩt tadĩ chuai máh cũai cadĩt. Cớp khân bữn cũai aléq cứq khoiq lôp án muoi pún, sanua cứq culáh loah án pỗn pún.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 Yê-su atỡng án neq: “Tangái nâi Yiang Sursĩ lứq chuai amoong dống sũ nâi, yuaq anhia la tễ tŏ́ng toiq A-praham machớng hếq tê.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, toâq pỡ nâi yoc ễ chuaq cớp chuai amoong máh cũai khoiq clŏ́c rana.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Moâm ki, Yê-su atỡng toâq parnai sacâm sĩa chóq cũai ca khoiq sâng án pai ngkíq. Án khoiq cheq ễ toâq vil Yaru-salem chơ, cớp máh cũai chanchớm khoiq cheq ễ toâq chơ tangái Yiang Sursĩ táq sốt tâng cruang alới.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Ngkíq Yê-su pai neq: “Bữn manoaq cũai sốt pỡq chu cruang canŏ́h, cớp ễq máh cũai sốt tâng cruang ki chóh án cỡt puo tâng cruang án bữm. Vớt ki án ễ chu loah pỡ cruang án.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Nhũang án ễ pỡq, án arô muoi chít náq cũai táq ranáq án. Án yỗn muoi noaq muoi nễn práq, cớp án patâp neq: ‘Anhia táq nŏ́q yỗn práq nâi cỡt lơi toau toâq tangái cứq chu loah.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Máh cũai proai tâng cruang án, alới kêt án cớp tỡ ễq án cỡt puo alới. Ngkíq alới ớn noau pỡq atỡng cũai sốt toâr lứq ca ễ chóh án cỡt puo neq: ‘Hếq tỡ ễq cũai nâi cỡt sốt hếq.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ma cũai ki bữn cỡt puo, chơ án chu loah pỡ cruang án. Án arô máh cũai táq ranáq án ca khoiq roap práq, yoc ễ dáng maléq sa‑ữi alới bữn lơi tễ práq ki.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Cũai toâq nhũang pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi muoi chít nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Cũai sốt ki pai neq: ‘O lứq mới táq! Mới la cũai o táq ranáq cứq! Yuaq mới táq o cớp bĩaq práq nâi, ngkíq cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt tâng muoi chít vil.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi sỡng nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Cứq ễ chóh mới cỡt sốt tâng sỡng vil.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Cớp bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Nâi la práq nễn ncháu khoiq yỗn cứq. Cứq cayớm dŏq práq nâi tâng aroâiq.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Cứq ngcŏh ncháu, yuaq cứq dáng ncháu pasếq lứq práq ncháu. Ncháu tỡ bữn táq, ma ncháu ễ ĩt. Ncháu tỡ bữn choat, ma ncháu ễ sot.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Mới la cũai loâi lứq táq ranáq cứq! Parnai mới tếq loah mới bữm. Mới khoiq dáng chơ cứq pasếq lứq práq cứq. Cớp mới dáng cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q mới tỡ yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ, toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp lơi hỡ.’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Vớt ki, cũai sốt ki atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: ‘Ĩt loah muoi nễn práq ki tễ án. Chơ yỗn pỡ cũai ca bữn muoi chít nễn.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Ma máh cũai ki atỡng cũai sốt ki neq: ‘Ncháu ơi! Cũai ki khoiq bữn muoi chít nễn chơ!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Ma cũai sốt ki ta‑ỡi alới neq: ‘Án ca bữn sa‑ữi, cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, cứq yỗn án ŏ́q loâng.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Ma máh alới ca tỡ ễq cứq cỡt puo alới, dững alới pỡ nâi cớp cachĩt nheq alới yáng moat cứq!’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pỡq carlíq máh cũai ca pỡq pỡ vil Yaru-salem.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Tữ cheq án ễ toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani, pỡ ntốq dũal O‑li‑vê, án ớn bar náq tỗp rien tễ án pỡq nhũang.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Án patâp alới ki neq: “Anhia pỡq chu vil ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia lứq ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah. Noau khoiq chŏ́q dŏq án pỡ ntốq ki. Anhia leh án cớp dững án chu cứq.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Khân noau blớh anhia: ‘Nŏ́q anhia leh aséh nâi?’ chơ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái ễ mian aséh nâi.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Chơ alới bar náq ki pỡq, cớp alới hữm samoât Yê-su khoiq atỡng alới.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Bo alới leh aséh con ki, cũai ndỡm aséh ki blớh alới neq: “Nŏ́q anhia leh aséh nâi?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Alới ta‑ỡi án neq: “Ncháu hái ễ mian aséh nâi.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Chơ alới dững achu aséh dễn ki yỗn Yê-su. Moâm ki alới ĩt tampâc alới sữn tâng cloong aséh ki. Chơ alới apỗng Yê-su chỗn tacu tâng aséh ki.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Bo Yê-su pỡq, noau sữn tampâc tâng rana yỗn án pỡq.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Tữ án pỡq cheq ễ toâq vil Yaru-salem, pỡ ntốq rana sễng tễ dũal O‑li‑vê, bữn clứng cũai ca rien tễ án triau cupo. Alới sa‑ỡn cớp khễn Yiang Sursĩ casang lứq, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 Alới pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ apŏ́ng ŏ́c bốn yỗn puo nâi, án ca toâq pỡ nâi cỗ Yiang Sursĩ ớn. Sễq ŏ́c ien khễ toâq tâng paloŏng cớp santoiq khễn toâq pỡ Yiang Sursĩ.”
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tâng cũai clứng ki bữn dếh cũai Pha-rasi hỡ. Alới pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Cóq thâi sưoq máh cũai rien tễ thâi chỗi yỗn alới triau cupo noâng.”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân máh cũai nâi tỡ bữn triau cupo ngkíq, cứq atỡng anhia samoât lứq, Yiang Sursĩ lứq yỗn tamáu ễn triau cupo.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Tữ Yê-su cheq ễ toâq vil Yaru-salem, án tapoang chu vil ki, chơ án nhiam.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Cớp án pai neq: “Tangái nâi cứq yoc lứq máh anhia ca ỡt tâng vil nâi dáng, cóq anhia táq nŏ́q yỗn têq ỡt ien khễ. Ma sanua, ŏ́c nâi anhia tỡ têq sâng.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Nỡ‑ra toâq máh tangái cũai par‑ũal anhia ễ puon cutễq lavíng mpễr vil anhia, cớp alới tỡ yỗn anhia loŏh tễ vil. Alới ễ catáng dũ rana.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Alới ễ cachĩt dũ náq anhia cớp talốh nheq vil anhia. Alới tỡ yỗn muoi ramứh ntrớu tâng vil anhia noâng plot, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái Yiang Sursĩ khoiq toâq ễ chuai amoong anhia!”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yê-su mut tâng Dống Sang Toâr, chơ án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq chỡng tâng ki.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Cu rangái Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr. Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt canŏ́h, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ma alới tỡ dáng nŏ́q ễ táq yỗn cachĩt Yê-su, yuaq nheq máh cũai ễ tamứng níc santoiq án atỡng.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.