Lucas 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yê-su pha tâng mpứng dĩ vil Yê-ri-cô.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ỡt tâng vil ki bữn manoaq samiang, ramứh Sachê. Án sốt máh cũai parỗm práq thễq, cớp án sốc hỡ.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Án yoc ễ hữm Yê-su la noau. Ma án la cũai dễn. Ngkíq án tỡ bữn hữm Yê-su, yuaq cũai clứng catáng chíq án.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ngkíq án lúh pỡq nhũang máh cũai clứng. Chơ án chỗn tâng nỡm lavoah yoc ễ hữm Yê-su pỡq pha cheq aluang ki.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Bo Yê-su toâq pỡ ntốq nỡm aluang ki, án tapoang achỗn, cớp án atỡng Sachê neq: “Sachê ơi! Mới sễng chái, yuaq tangái nâi cứq cóq ỡt dống mới.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ngkíq Sachê sễng toâp, cớp án roap chỗm Yê-su bũi hỡr lứq.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Máh cũai ca hữm ngkíq, alới bubéq-bubưp neq: “Cũai tamoi nâi pỡq pỡ dống cũai lôih.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Ma Sachê tayứng yáng moat nheq tữh cũai ki cớp án atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Máh mun cứq, cứq ĩt tadĩ chuai máh cũai cadĩt. Cớp khân bữn cũai aléq cứq khoiq lôp án muoi pún, sanua cứq culáh loah án pỗn pún.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Yê-su atỡng án neq: “Tangái nâi Yiang Sursĩ lứq chuai amoong dống sũ nâi, yuaq anhia la tễ tŏ́ng toiq A-praham machớng hếq tê.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, toâq pỡ nâi yoc ễ chuaq cớp chuai amoong máh cũai khoiq clŏ́c rana.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Moâm ki, Yê-su atỡng toâq parnai sacâm sĩa chóq cũai ca khoiq sâng án pai ngkíq. Án khoiq cheq ễ toâq vil Yaru-salem chơ, cớp máh cũai chanchớm khoiq cheq ễ toâq chơ tangái Yiang Sursĩ táq sốt tâng cruang alới.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ngkíq Yê-su pai neq: “Bữn manoaq cũai sốt pỡq chu cruang canŏ́h, cớp ễq máh cũai sốt tâng cruang ki chóh án cỡt puo tâng cruang án bữm. Vớt ki án ễ chu loah pỡ cruang án.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Nhũang án ễ pỡq, án arô muoi chít náq cũai táq ranáq án. Án yỗn muoi noaq muoi nễn práq, cớp án patâp neq: ‘Anhia táq nŏ́q yỗn práq nâi cỡt lơi toau toâq tangái cứq chu loah.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Máh cũai proai tâng cruang án, alới kêt án cớp tỡ ễq án cỡt puo alới. Ngkíq alới ớn noau pỡq atỡng cũai sốt toâr lứq ca ễ chóh án cỡt puo neq: ‘Hếq tỡ ễq cũai nâi cỡt sốt hếq.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Ma cũai ki bữn cỡt puo, chơ án chu loah pỡ cruang án. Án arô máh cũai táq ranáq án ca khoiq roap práq, yoc ễ dáng maléq sa‑ữi alới bữn lơi tễ práq ki.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Cũai toâq nhũang pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi muoi chít nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Cũai sốt ki pai neq: ‘O lứq mới táq! Mới la cũai o táq ranáq cứq! Yuaq mới táq o cớp bĩaq práq nâi, ngkíq cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt tâng muoi chít vil.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi sỡng nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Cứq ễ chóh mới cỡt sốt tâng sỡng vil.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Cớp bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Nâi la práq nễn ncháu khoiq yỗn cứq. Cứq cayớm dŏq práq nâi tâng aroâiq.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Cứq ngcŏh ncháu, yuaq cứq dáng ncháu pasếq lứq práq ncháu. Ncháu tỡ bữn táq, ma ncháu ễ ĩt. Ncháu tỡ bữn choat, ma ncháu ễ sot.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Mới la cũai loâi lứq táq ranáq cứq! Parnai mới tếq loah mới bữm. Mới khoiq dáng chơ cứq pasếq lứq práq cứq. Cớp mới dáng cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q mới tỡ yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ, toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp lơi hỡ.’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Vớt ki, cũai sốt ki atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: ‘Ĩt loah muoi nễn práq ki tễ án. Chơ yỗn pỡ cũai ca bữn muoi chít nễn.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ma máh cũai ki atỡng cũai sốt ki neq: ‘Ncháu ơi! Cũai ki khoiq bữn muoi chít nễn chơ!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Ma cũai sốt ki ta‑ỡi alới neq: ‘Án ca bữn sa‑ữi, cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, cứq yỗn án ŏ́q loâng.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Ma máh alới ca tỡ ễq cứq cỡt puo alới, dững alới pỡ nâi cớp cachĩt nheq alới yáng moat cứq!’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pỡq carlíq máh cũai ca pỡq pỡ vil Yaru-salem.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Tữ cheq án ễ toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani, pỡ ntốq dũal O‑li‑vê, án ớn bar náq tỗp rien tễ án pỡq nhũang.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Án patâp alới ki neq: “Anhia pỡq chu vil ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia lứq ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah. Noau khoiq chŏ́q dŏq án pỡ ntốq ki. Anhia leh án cớp dững án chu cứq.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Khân noau blớh anhia: ‘Nŏ́q anhia leh aséh nâi?’ chơ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái ễ mian aséh nâi.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Chơ alới bar náq ki pỡq, cớp alới hữm samoât Yê-su khoiq atỡng alới.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Bo alới leh aséh con ki, cũai ndỡm aséh ki blớh alới neq: “Nŏ́q anhia leh aséh nâi?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Alới ta‑ỡi án neq: “Ncháu hái ễ mian aséh nâi.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Chơ alới dững achu aséh dễn ki yỗn Yê-su. Moâm ki alới ĩt tampâc alới sữn tâng cloong aséh ki. Chơ alới apỗng Yê-su chỗn tacu tâng aséh ki.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Bo Yê-su pỡq, noau sữn tampâc tâng rana yỗn án pỡq.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Tữ án pỡq cheq ễ toâq vil Yaru-salem, pỡ ntốq rana sễng tễ dũal O‑li‑vê, bữn clứng cũai ca rien tễ án triau cupo. Alới sa‑ỡn cớp khễn Yiang Sursĩ casang lứq, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 Alới pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ apŏ́ng ŏ́c bốn yỗn puo nâi, án ca toâq pỡ nâi cỗ Yiang Sursĩ ớn. Sễq ŏ́c ien khễ toâq tâng paloŏng cớp santoiq khễn toâq pỡ Yiang Sursĩ.”
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Tâng cũai clứng ki bữn dếh cũai Pha-rasi hỡ. Alới pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Cóq thâi sưoq máh cũai rien tễ thâi chỗi yỗn alới triau cupo noâng.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân máh cũai nâi tỡ bữn triau cupo ngkíq, cứq atỡng anhia samoât lứq, Yiang Sursĩ lứq yỗn tamáu ễn triau cupo.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Tữ Yê-su cheq ễ toâq vil Yaru-salem, án tapoang chu vil ki, chơ án nhiam.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Cớp án pai neq: “Tangái nâi cứq yoc lứq máh anhia ca ỡt tâng vil nâi dáng, cóq anhia táq nŏ́q yỗn têq ỡt ien khễ. Ma sanua, ŏ́c nâi anhia tỡ têq sâng.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Nỡ‑ra toâq máh tangái cũai par‑ũal anhia ễ puon cutễq lavíng mpễr vil anhia, cớp alới tỡ yỗn anhia loŏh tễ vil. Alới ễ catáng dũ rana.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Alới ễ cachĩt dũ náq anhia cớp talốh nheq vil anhia. Alới tỡ yỗn muoi ramứh ntrớu tâng vil anhia noâng plot, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái Yiang Sursĩ khoiq toâq ễ chuai amoong anhia!”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Yê-su mut tâng Dống Sang Toâr, chơ án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq chỡng tâng ki.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Cu rangái Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr. Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt canŏ́h, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ma alới tỡ dáng nŏ́q ễ táq yỗn cachĩt Yê-su, yuaq nheq máh cũai ễ tamứng níc santoiq án atỡng.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.