Lucas 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yê-su pha tâng mpứng dĩ vil Yê-ri-cô.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Ỡt tâng vil ki bữn manoaq samiang, ramứh Sachê. Án sốt máh cũai parỗm práq thễq, cớp án sốc hỡ.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Án yoc ễ hữm Yê-su la noau. Ma án la cũai dễn. Ngkíq án tỡ bữn hữm Yê-su, yuaq cũai clứng catáng chíq án.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Ngkíq án lúh pỡq nhũang máh cũai clứng. Chơ án chỗn tâng nỡm lavoah yoc ễ hữm Yê-su pỡq pha cheq aluang ki.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Bo Yê-su toâq pỡ ntốq nỡm aluang ki, án tapoang achỗn, cớp án atỡng Sachê neq: “Sachê ơi! Mới sễng chái, yuaq tangái nâi cứq cóq ỡt dống mới.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Ngkíq Sachê sễng toâp, cớp án roap chỗm Yê-su bũi hỡr lứq.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Máh cũai ca hữm ngkíq, alới bubéq-bubưp neq: “Cũai tamoi nâi pỡq pỡ dống cũai lôih.”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Ma Sachê tayứng yáng moat nheq tữh cũai ki cớp án atỡng Yê-su neq: “Ncháu ơi! Máh mun cứq, cứq ĩt tadĩ chuai máh cũai cadĩt. Cớp khân bữn cũai aléq cứq khoiq lôp án muoi pún, sanua cứq culáh loah án pỗn pún.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Yê-su atỡng án neq: “Tangái nâi Yiang Sursĩ lứq chuai amoong dống sũ nâi, yuaq anhia la tễ tŏ́ng toiq A-praham machớng hếq tê.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Cứq, Con Yiang Cỡt Cũai, toâq pỡ nâi yoc ễ chuaq cớp chuai amoong máh cũai khoiq clŏ́c rana.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Moâm ki, Yê-su atỡng toâq parnai sacâm sĩa chóq cũai ca khoiq sâng án pai ngkíq. Án khoiq cheq ễ toâq vil Yaru-salem chơ, cớp máh cũai chanchớm khoiq cheq ễ toâq chơ tangái Yiang Sursĩ táq sốt tâng cruang alới.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ngkíq Yê-su pai neq: “Bữn manoaq cũai sốt pỡq chu cruang canŏ́h, cớp ễq máh cũai sốt tâng cruang ki chóh án cỡt puo tâng cruang án bữm. Vớt ki án ễ chu loah pỡ cruang án.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Nhũang án ễ pỡq, án arô muoi chít náq cũai táq ranáq án. Án yỗn muoi noaq muoi nễn práq, cớp án patâp neq: ‘Anhia táq nŏ́q yỗn práq nâi cỡt lơi toau toâq tangái cứq chu loah.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Máh cũai proai tâng cruang án, alới kêt án cớp tỡ ễq án cỡt puo alới. Ngkíq alới ớn noau pỡq atỡng cũai sốt toâr lứq ca ễ chóh án cỡt puo neq: ‘Hếq tỡ ễq cũai nâi cỡt sốt hếq.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Ma cũai ki bữn cỡt puo, chơ án chu loah pỡ cruang án. Án arô máh cũai táq ranáq án ca khoiq roap práq, yoc ễ dáng maléq sa‑ữi alới bữn lơi tễ práq ki.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Cũai toâq nhũang pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi muoi chít nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Cũai sốt ki pai neq: ‘O lứq mới táq! Mới la cũai o táq ranáq cứq! Yuaq mới táq o cớp bĩaq práq nâi, ngkíq cứq ễ chóh mới yỗn cỡt sốt tâng muoi chít vil.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq bữn lơi sỡng nễn tễ muoi nễn ncháu khoiq yỗn cứq.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Cứq ễ chóh mới cỡt sốt tâng sỡng vil.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Cớp bữn manoaq ễn toâq cớp pai neq: ‘Ncháu ơi! Nâi la práq nễn ncháu khoiq yỗn cứq. Cứq cayớm dŏq práq nâi tâng aroâiq.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Cứq ngcŏh ncháu, yuaq cứq dáng ncháu pasếq lứq práq ncháu. Ncháu tỡ bữn táq, ma ncháu ễ ĩt. Ncháu tỡ bữn choat, ma ncháu ễ sot.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Cũai sốt ki pai chóq án neq: ‘Mới la cũai loâi lứq táq ranáq cứq! Parnai mới tếq loah mới bữm. Mới khoiq dáng chơ cứq pasếq lứq práq cứq. Cớp mới dáng cứq tỡ bữn táq, ma cứq ĩt. Cứq tỡ bữn choat, ma cứq sot.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Khân ngkíq, cỗ nŏ́q mới tỡ yỗn cũai canŏ́h voaq práq cứq. Chơ, toâq tangái cứq chu loah, cứq bữn práq ki cớp lơi hỡ.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Vớt ki, cũai sốt ki atỡng máh cũai ỡt mpễr ki neq: ‘Ĩt loah muoi nễn práq ki tễ án. Chơ yỗn pỡ cũai ca bữn muoi chít nễn.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ma máh cũai ki atỡng cũai sốt ki neq: ‘Ncháu ơi! Cũai ki khoiq bữn muoi chít nễn chơ!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Ma cũai sốt ki ta‑ỡi alới neq: ‘Án ca bữn sa‑ữi, cứq yỗn án bữn sa‑ữi lứq ễn. Ma án ca tỡ bữn bữn ntrớu, cứq yỗn án ŏ́q loâng.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ma máh alới ca tỡ ễq cứq cỡt puo alới, dững alới pỡ nâi cớp cachĩt nheq alới yáng moat cứq!’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Moâm Yê-su pai ngkíq, án pỡq carlíq máh cũai ca pỡq pỡ vil Yaru-salem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Tữ cheq án ễ toâq vil Bê-phayê cớp vil Bê-thani, pỡ ntốq dũal O‑li‑vê, án ớn bar náq tỗp rien tễ án pỡq nhũang.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Án patâp alới ki neq: “Anhia pỡq chu vil ki. Bo anhia toâq ramŏ́h vil, anhia lứq ramóh muoi lám aséh dễn con ca tỡ bữn noau ỡt yũah. Noau khoiq chŏ́q dŏq án pỡ ntốq ki. Anhia leh án cớp dững án chu cứq.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Khân noau blớh anhia: ‘Nŏ́q anhia leh aséh nâi?’ chơ anhia ta‑ỡi neq: ‘Ncháu hái ễ mian aséh nâi.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Chơ alới bar náq ki pỡq, cớp alới hữm samoât Yê-su khoiq atỡng alới.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Bo alới leh aséh con ki, cũai ndỡm aséh ki blớh alới neq: “Nŏ́q anhia leh aséh nâi?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Alới ta‑ỡi án neq: “Ncháu hái ễ mian aséh nâi.”
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Chơ alới dững achu aséh dễn ki yỗn Yê-su. Moâm ki alới ĩt tampâc alới sữn tâng cloong aséh ki. Chơ alới apỗng Yê-su chỗn tacu tâng aséh ki.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Bo Yê-su pỡq, noau sữn tampâc tâng rana yỗn án pỡq.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Tữ án pỡq cheq ễ toâq vil Yaru-salem, pỡ ntốq rana sễng tễ dũal O‑li‑vê, bữn clứng cũai ca rien tễ án triau cupo. Alới sa‑ỡn cớp khễn Yiang Sursĩ casang lứq, yuaq alới khoiq hữm máh ranáq salễh.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Alới pai neq: “Sễq Yiang Sursĩ apŏ́ng ŏ́c bốn yỗn puo nâi, án ca toâq pỡ nâi cỗ Yiang Sursĩ ớn. Sễq ŏ́c ien khễ toâq tâng paloŏng cớp santoiq khễn toâq pỡ Yiang Sursĩ.”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Tâng cũai clứng ki bữn dếh cũai Pha-rasi hỡ. Alới pai chóq Yê-su neq: “Thâi ơi! Cóq thâi sưoq máh cũai rien tễ thâi chỗi yỗn alới triau cupo noâng.”
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ma Yê-su ta‑ỡi alới neq: “Khân máh cũai nâi tỡ bữn triau cupo ngkíq, cứq atỡng anhia samoât lứq, Yiang Sursĩ lứq yỗn tamáu ễn triau cupo.”
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Tữ Yê-su cheq ễ toâq vil Yaru-salem, án tapoang chu vil ki, chơ án nhiam.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Cớp án pai neq: “Tangái nâi cứq yoc lứq máh anhia ca ỡt tâng vil nâi dáng, cóq anhia táq nŏ́q yỗn têq ỡt ien khễ. Ma sanua, ŏ́c nâi anhia tỡ têq sâng.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Nỡ‑ra toâq máh tangái cũai par‑ũal anhia ễ puon cutễq lavíng mpễr vil anhia, cớp alới tỡ yỗn anhia loŏh tễ vil. Alới ễ catáng dũ rana.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Alới ễ cachĩt dũ náq anhia cớp talốh nheq vil anhia. Alới tỡ yỗn muoi ramứh ntrớu tâng vil anhia noâng plot, yuaq anhia tỡ bữn dáng tangái Yiang Sursĩ khoiq toâq ễ chuai amoong anhia!”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Yê-su mut tâng Dống Sang Toâr, chơ án tuih aloŏh nheq máh cũai chếq chỡng tâng ki.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Án atỡng alới neq: “Tâng tâm saráq Yiang Sursĩ tễ mbŏ́q, án khoiq pai neq:
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Cu rangái Yê-su atỡng tâng Dống Sang Toâr. Máh cũai sốt tỗp tễng rit sang Yiang Sursĩ, máh cũai yống rit, cớp máh cũai sốt canŏ́h, alới chuaq ngê ễ cachĩt Yê-su.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ma alới tỡ dáng nŏ́q ễ táq yỗn cachĩt Yê-su, yuaq nheq máh cũai ễ tamứng níc santoiq án atỡng.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.