Lucas 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bữn muoi Tangái Rlu, Yê-su pỡq cha muoi pêl tâng dống manoaq cũai sốt tâng tỗp Pha-rasi. Máh cũai ỡt ngki nhêng níc chu Yê-su.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Bữn manoaq samiang a‑ĩ u-áih toâq pỡ Yê-su.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Yê-su blớh máh cũai atỡng phễp rit cớp máh cũai Pha-rasi neq: “Puai rit hái, têq hái táq bán cũai a‑ĩ tâng Tangái Rlu tỡ?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ma alới ỡt ravưl sâng, tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu. Ngkíq Yê-su tếc cũai a‑ĩ ki, cớp án táq bán. Chơ Yê-su ớn án chu.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Moâm ki Yê-su atỡng neq: “Khân bữn manoaq tễ anhia ma bữn con samiang tỡ la ntroŏq ma sapứl tâng dỡq parníq tâng Tangái Rlu, anhia lứq âc achỗn bo ki toâp, pĩeiq tỡ?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ma alới tỡ bữn ta‑ỡi Yê-su ntrớu tễ ŏ́c ki.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Yê-su hữm bữn máh cũai tamoi rưoh ntốq tacu coah pỡng. Ngkíq án atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Toâq noau mơi anhia pỡq côl, anhia chỗi chuaq ntốq tacu coah pỡng. Cŏh lơ bữn manoaq toâr hỡn tễ anhia toâq tê.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ngkíq cũai ca mơi anhia toâq cớp pai neq: ‘Anhia priang ntốq yỗn cũai nâi tacu.’ Ŏ́c ki táq yỗn anhia sâng casiet, cớp anhia cóq pỡq tacu coah pưn ễn.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Ma khân noau mơi anhia, o lứq la anhia ỡt coah pưn. Chơ án ca mơi anhia toâq cớp atỡng anhia neq: ‘Ai ơi! Sễq ai chỗn tacu coah pỡng.’ Ngkíq án ca mơi anhia yám noap anhia yáng moat máh tamoi.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Yuaq cũai aléq ma achỗn tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt cacớt. Ma cũai aléq asễng tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt toâr.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Moâm ki Yê-su atỡng cũai ca mơi án neq: “Bo léq mới ễ táq muoi pêl cha bũi, tâng tarưp tỡ la tabữ, mới chỗi mơi yớu, tỡ la sễm ai, tỡ la cũai sốc tâng vil mới toâq. Cŏh lơ alới ễ mơi loah mới tê, chơ culáh dỡq tễ mới khoiq mơi alới.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Ma toâq mới táq muoi pêl cha bũi, cóq mới mơi máh cũai cadĩt, máh cũai ralĩh, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Chơ mới bữn ŏ́c bốn sa‑ữi, yuaq cũai ki ŏ́q ntrớu ễ culáh yỗn mới. Lứq Yiang Sursĩ toâp culáh cóng mới tang alới tâng tangái cũai tanoang o tamoong loah tễ cuchĩt.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Bữn manoaq tacu cha ntốq ki sâng Yê-su atỡng ngkíq, chơ án pai chóq Yê-su neq: “Bốn lứq alới ca cha sana tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ma Yê-su atỡng án neq: “Bữn manoaq samiang táq muoi pêl bũi, cớp án mơi clứng cũai toâq cha.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Toâq ngư cha, án ớn ranễng án pỡq coâiq máh cũai khoiq án mơi neq: ‘Anhia toâq cha! Khoiq moâm chơ hếq tễng sana!’
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Ma máh cũai án khoiq mơi, ariang pai alới bữn muoi mứt tỡ ễq pỡq. Bữn manoaq tễ tỗp alới pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng muoi tâm cutễq dŏq táq sarái. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng salĩq!’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng sỡng cáp ntroŏq. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng chim ntroŏq.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Cớp bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq mbỡiq ĩt lacuoi. Ngkíq cứq tỡ têq pỡq.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Chơ ranễng ki chu atỡng loah ncháu án máh santoiq alới pai. Ncháu ki sâng ũan lứq, chơ án ớn ranễng án neq: ‘Mới pỡq chái chu máh rana dũ ravéh tâng vil, cớp pỡq coâiq máh cũai cadĩt, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat, yỗn alới pỡq pỡ nâi.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Chơ ranễng ki chu, cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq khoiq táq samoât ncháu ớn, ma tâng dống ncháu noâng la‑a.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Chơ ncháu ki ớn ranễng án neq: ‘Mới loŏh tễ vil, pỡq chu rana put cớp dũ ravéh cớt hỡ. Khân mới ramóh cũai aléq, yỗn mới cucốh cucũoi mơi cũai ki toâq, dŏq táq yỗn tadát dống cứq.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Ma máh cũai cứq khoiq mơi tễ nhũang, ki tỡ va manoaq têq toâq cha bũi tâng dống cứq.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Bữn clứng cũai pỡq parnơi cớp Yê-su. Chơ án píh nhêng chu alới cớp atỡng alới neq:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Khân cũai aléq yoc ễ puai ngê cứq, ma cũai ki ayooq mpiq mpoaq án, tỡ la con lacuoi án, tỡ la sễm ai sễm ỡi án, tỡ la án ayooq rangứh án bữm hỡn tễ án ayooq cứq, cũai ki tỡ têq puai ngê cứq.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cũai aléq ma tỡ bữn ĩt dỗl bữm aluang sangcáng án bữm, cớp tỡ bữn puai cứq lứq samoât, cũai ki tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Khân bữn manoaq tễ anhia ma yoc ễ táq muoi lám dống toâr, dâu lứq cóq án tếng máh aluang aloai crái samữ voai.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Khân án tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ toâq án patứng dống, ma tỡ bữn khám máh crơng ễ táq moâm, chơ dũ náq cũai hữm dống ki tỡ bữn moâm, cớp alới cacháng ayê án.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Alới pai neq: ‘Cũai nâi khoiq táq dống, ma tỡ cỡt moâm noâng!’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Cớp khân bữn puo ca bữn muoi vian tahan, ma án ễ pỡq chíl puo ca bữn bar vian tahan, dâu lứq puo ki cóq chanchớm nŏ́q án ễ táq yỗn têq riap.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Khân án dáng tỡ riap, bo puo canŏ́h noâng ỡt yơng, án cóq ớn máh ranễng án pỡq sễq tễ puo ki chỗi chíl noâng, ma yỗn ỡt ratoi.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Machớng ki tê, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ bữn táh dũ ramứh án bữn, án tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Boi la lứq crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Tỡ têq táq ntrớu noâng boi ki. Hái cóq voang chu cutễq. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng!”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.