Lucas 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Bữn muoi Tangái Rlu, Yê-su pỡq cha muoi pêl tâng dống manoaq cũai sốt tâng tỗp Pha-rasi. Máh cũai ỡt ngki nhêng níc chu Yê-su.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Bữn manoaq samiang a‑ĩ u-áih toâq pỡ Yê-su.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yê-su blớh máh cũai atỡng phễp rit cớp máh cũai Pha-rasi neq: “Puai rit hái, têq hái táq bán cũai a‑ĩ tâng Tangái Rlu tỡ?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ma alới ỡt ravưl sâng, tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu. Ngkíq Yê-su tếc cũai a‑ĩ ki, cớp án táq bán. Chơ Yê-su ớn án chu.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Moâm ki Yê-su atỡng neq: “Khân bữn manoaq tễ anhia ma bữn con samiang tỡ la ntroŏq ma sapứl tâng dỡq parníq tâng Tangái Rlu, anhia lứq âc achỗn bo ki toâp, pĩeiq tỡ?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ma alới tỡ bữn ta‑ỡi Yê-su ntrớu tễ ŏ́c ki.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yê-su hữm bữn máh cũai tamoi rưoh ntốq tacu coah pỡng. Ngkíq án atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Toâq noau mơi anhia pỡq côl, anhia chỗi chuaq ntốq tacu coah pỡng. Cŏh lơ bữn manoaq toâr hỡn tễ anhia toâq tê.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Ngkíq cũai ca mơi anhia toâq cớp pai neq: ‘Anhia priang ntốq yỗn cũai nâi tacu.’ Ŏ́c ki táq yỗn anhia sâng casiet, cớp anhia cóq pỡq tacu coah pưn ễn.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ma khân noau mơi anhia, o lứq la anhia ỡt coah pưn. Chơ án ca mơi anhia toâq cớp atỡng anhia neq: ‘Ai ơi! Sễq ai chỗn tacu coah pỡng.’ Ngkíq án ca mơi anhia yám noap anhia yáng moat máh tamoi.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Yuaq cũai aléq ma achỗn tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt cacớt. Ma cũai aléq asễng tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt toâr.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Moâm ki Yê-su atỡng cũai ca mơi án neq: “Bo léq mới ễ táq muoi pêl cha bũi, tâng tarưp tỡ la tabữ, mới chỗi mơi yớu, tỡ la sễm ai, tỡ la cũai sốc tâng vil mới toâq. Cŏh lơ alới ễ mơi loah mới tê, chơ culáh dỡq tễ mới khoiq mơi alới.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ma toâq mới táq muoi pêl cha bũi, cóq mới mơi máh cũai cadĩt, máh cũai ralĩh, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Chơ mới bữn ŏ́c bốn sa‑ữi, yuaq cũai ki ŏ́q ntrớu ễ culáh yỗn mới. Lứq Yiang Sursĩ toâp culáh cóng mới tang alới tâng tangái cũai tanoang o tamoong loah tễ cuchĩt.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Bữn manoaq tacu cha ntốq ki sâng Yê-su atỡng ngkíq, chơ án pai chóq Yê-su neq: “Bốn lứq alới ca cha sana tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Ma Yê-su atỡng án neq: “Bữn manoaq samiang táq muoi pêl bũi, cớp án mơi clứng cũai toâq cha.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Toâq ngư cha, án ớn ranễng án pỡq coâiq máh cũai khoiq án mơi neq: ‘Anhia toâq cha! Khoiq moâm chơ hếq tễng sana!’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Ma máh cũai án khoiq mơi, ariang pai alới bữn muoi mứt tỡ ễq pỡq. Bữn manoaq tễ tỗp alới pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng muoi tâm cutễq dŏq táq sarái. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng salĩq!’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng sỡng cáp ntroŏq. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng chim ntroŏq.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Cớp bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq mbỡiq ĩt lacuoi. Ngkíq cứq tỡ têq pỡq.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Chơ ranễng ki chu atỡng loah ncháu án máh santoiq alới pai. Ncháu ki sâng ũan lứq, chơ án ớn ranễng án neq: ‘Mới pỡq chái chu máh rana dũ ravéh tâng vil, cớp pỡq coâiq máh cũai cadĩt, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat, yỗn alới pỡq pỡ nâi.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Chơ ranễng ki chu, cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq khoiq táq samoât ncháu ớn, ma tâng dống ncháu noâng la‑a.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Chơ ncháu ki ớn ranễng án neq: ‘Mới loŏh tễ vil, pỡq chu rana put cớp dũ ravéh cớt hỡ. Khân mới ramóh cũai aléq, yỗn mới cucốh cucũoi mơi cũai ki toâq, dŏq táq yỗn tadát dống cứq.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ma máh cũai cứq khoiq mơi tễ nhũang, ki tỡ va manoaq têq toâq cha bũi tâng dống cứq.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Bữn clứng cũai pỡq parnơi cớp Yê-su. Chơ án píh nhêng chu alới cớp atỡng alới neq:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Khân cũai aléq yoc ễ puai ngê cứq, ma cũai ki ayooq mpiq mpoaq án, tỡ la con lacuoi án, tỡ la sễm ai sễm ỡi án, tỡ la án ayooq rangứh án bữm hỡn tễ án ayooq cứq, cũai ki tỡ têq puai ngê cứq.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cũai aléq ma tỡ bữn ĩt dỗl bữm aluang sangcáng án bữm, cớp tỡ bữn puai cứq lứq samoât, cũai ki tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Khân bữn manoaq tễ anhia ma yoc ễ táq muoi lám dống toâr, dâu lứq cóq án tếng máh aluang aloai crái samữ voai.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Khân án tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ toâq án patứng dống, ma tỡ bữn khám máh crơng ễ táq moâm, chơ dũ náq cũai hữm dống ki tỡ bữn moâm, cớp alới cacháng ayê án.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Alới pai neq: ‘Cũai nâi khoiq táq dống, ma tỡ cỡt moâm noâng!’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Cớp khân bữn puo ca bữn muoi vian tahan, ma án ễ pỡq chíl puo ca bữn bar vian tahan, dâu lứq puo ki cóq chanchớm nŏ́q án ễ táq yỗn têq riap.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Khân án dáng tỡ riap, bo puo canŏ́h noâng ỡt yơng, án cóq ớn máh ranễng án pỡq sễq tễ puo ki chỗi chíl noâng, ma yỗn ỡt ratoi.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Machớng ki tê, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ bữn táh dũ ramứh án bữn, án tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Boi la lứq crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Tỡ têq táq ntrớu noâng boi ki. Hái cóq voang chu cutễq. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng!”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.