Lucas 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 Bữn muoi Tangái Rlu, Yê-su pỡq cha muoi pêl tâng dống manoaq cũai sốt tâng tỗp Pha-rasi. Máh cũai ỡt ngki nhêng níc chu Yê-su.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Bữn manoaq samiang a‑ĩ u-áih toâq pỡ Yê-su.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yê-su blớh máh cũai atỡng phễp rit cớp máh cũai Pha-rasi neq: “Puai rit hái, têq hái táq bán cũai a‑ĩ tâng Tangái Rlu tỡ?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ma alới ỡt ravưl sâng, tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu. Ngkíq Yê-su tếc cũai a‑ĩ ki, cớp án táq bán. Chơ Yê-su ớn án chu.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Moâm ki Yê-su atỡng neq: “Khân bữn manoaq tễ anhia ma bữn con samiang tỡ la ntroŏq ma sapứl tâng dỡq parníq tâng Tangái Rlu, anhia lứq âc achỗn bo ki toâp, pĩeiq tỡ?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ma alới tỡ bữn ta‑ỡi Yê-su ntrớu tễ ŏ́c ki.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Yê-su hữm bữn máh cũai tamoi rưoh ntốq tacu coah pỡng. Ngkíq án atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Toâq noau mơi anhia pỡq côl, anhia chỗi chuaq ntốq tacu coah pỡng. Cŏh lơ bữn manoaq toâr hỡn tễ anhia toâq tê.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ngkíq cũai ca mơi anhia toâq cớp pai neq: ‘Anhia priang ntốq yỗn cũai nâi tacu.’ Ŏ́c ki táq yỗn anhia sâng casiet, cớp anhia cóq pỡq tacu coah pưn ễn.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Ma khân noau mơi anhia, o lứq la anhia ỡt coah pưn. Chơ án ca mơi anhia toâq cớp atỡng anhia neq: ‘Ai ơi! Sễq ai chỗn tacu coah pỡng.’ Ngkíq án ca mơi anhia yám noap anhia yáng moat máh tamoi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Yuaq cũai aléq ma achỗn tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt cacớt. Ma cũai aléq asễng tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt toâr.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Moâm ki Yê-su atỡng cũai ca mơi án neq: “Bo léq mới ễ táq muoi pêl cha bũi, tâng tarưp tỡ la tabữ, mới chỗi mơi yớu, tỡ la sễm ai, tỡ la cũai sốc tâng vil mới toâq. Cŏh lơ alới ễ mơi loah mới tê, chơ culáh dỡq tễ mới khoiq mơi alới.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Ma toâq mới táq muoi pêl cha bũi, cóq mới mơi máh cũai cadĩt, máh cũai ralĩh, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Chơ mới bữn ŏ́c bốn sa‑ữi, yuaq cũai ki ŏ́q ntrớu ễ culáh yỗn mới. Lứq Yiang Sursĩ toâp culáh cóng mới tang alới tâng tangái cũai tanoang o tamoong loah tễ cuchĩt.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Bữn manoaq tacu cha ntốq ki sâng Yê-su atỡng ngkíq, chơ án pai chóq Yê-su neq: “Bốn lứq alới ca cha sana tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ma Yê-su atỡng án neq: “Bữn manoaq samiang táq muoi pêl bũi, cớp án mơi clứng cũai toâq cha.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Toâq ngư cha, án ớn ranễng án pỡq coâiq máh cũai khoiq án mơi neq: ‘Anhia toâq cha! Khoiq moâm chơ hếq tễng sana!’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ma máh cũai án khoiq mơi, ariang pai alới bữn muoi mứt tỡ ễq pỡq. Bữn manoaq tễ tỗp alới pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng muoi tâm cutễq dŏq táq sarái. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng salĩq!’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng sỡng cáp ntroŏq. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng chim ntroŏq.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Cớp bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq mbỡiq ĩt lacuoi. Ngkíq cứq tỡ têq pỡq.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Chơ ranễng ki chu atỡng loah ncháu án máh santoiq alới pai. Ncháu ki sâng ũan lứq, chơ án ớn ranễng án neq: ‘Mới pỡq chái chu máh rana dũ ravéh tâng vil, cớp pỡq coâiq máh cũai cadĩt, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat, yỗn alới pỡq pỡ nâi.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Chơ ranễng ki chu, cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq khoiq táq samoât ncháu ớn, ma tâng dống ncháu noâng la‑a.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Chơ ncháu ki ớn ranễng án neq: ‘Mới loŏh tễ vil, pỡq chu rana put cớp dũ ravéh cớt hỡ. Khân mới ramóh cũai aléq, yỗn mới cucốh cucũoi mơi cũai ki toâq, dŏq táq yỗn tadát dống cứq.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ma máh cũai cứq khoiq mơi tễ nhũang, ki tỡ va manoaq têq toâq cha bũi tâng dống cứq.’”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Bữn clứng cũai pỡq parnơi cớp Yê-su. Chơ án píh nhêng chu alới cớp atỡng alới neq:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Khân cũai aléq yoc ễ puai ngê cứq, ma cũai ki ayooq mpiq mpoaq án, tỡ la con lacuoi án, tỡ la sễm ai sễm ỡi án, tỡ la án ayooq rangứh án bữm hỡn tễ án ayooq cứq, cũai ki tỡ têq puai ngê cứq.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Cũai aléq ma tỡ bữn ĩt dỗl bữm aluang sangcáng án bữm, cớp tỡ bữn puai cứq lứq samoât, cũai ki tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Khân bữn manoaq tễ anhia ma yoc ễ táq muoi lám dống toâr, dâu lứq cóq án tếng máh aluang aloai crái samữ voai.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Khân án tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ toâq án patứng dống, ma tỡ bữn khám máh crơng ễ táq moâm, chơ dũ náq cũai hữm dống ki tỡ bữn moâm, cớp alới cacháng ayê án.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Alới pai neq: ‘Cũai nâi khoiq táq dống, ma tỡ cỡt moâm noâng!’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Cớp khân bữn puo ca bữn muoi vian tahan, ma án ễ pỡq chíl puo ca bữn bar vian tahan, dâu lứq puo ki cóq chanchớm nŏ́q án ễ táq yỗn têq riap.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Khân án dáng tỡ riap, bo puo canŏ́h noâng ỡt yơng, án cóq ớn máh ranễng án pỡq sễq tễ puo ki chỗi chíl noâng, ma yỗn ỡt ratoi.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Machớng ki tê, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ bữn táh dũ ramứh án bữn, án tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Boi la lứq crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Tỡ têq táq ntrớu noâng boi ki. Hái cóq voang chu cutễq. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng!”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.