Lucas 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bữn muoi Tangái Rlu, Yê-su pỡq cha muoi pêl tâng dống manoaq cũai sốt tâng tỗp Pha-rasi. Máh cũai ỡt ngki nhêng níc chu Yê-su.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Bữn manoaq samiang a‑ĩ u-áih toâq pỡ Yê-su.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Yê-su blớh máh cũai atỡng phễp rit cớp máh cũai Pha-rasi neq: “Puai rit hái, têq hái táq bán cũai a‑ĩ tâng Tangái Rlu tỡ?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Ma alới ỡt ravưl sâng, tỡ bữn ta‑ỡi ntrớu. Ngkíq Yê-su tếc cũai a‑ĩ ki, cớp án táq bán. Chơ Yê-su ớn án chu.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Moâm ki Yê-su atỡng neq: “Khân bữn manoaq tễ anhia ma bữn con samiang tỡ la ntroŏq ma sapứl tâng dỡq parníq tâng Tangái Rlu, anhia lứq âc achỗn bo ki toâp, pĩeiq tỡ?”
5 Aí disse:
6 Ma alới tỡ bữn ta‑ỡi Yê-su ntrớu tễ ŏ́c ki.
6 E eles não puderam responder.
7 Yê-su hữm bữn máh cũai tamoi rưoh ntốq tacu coah pỡng. Ngkíq án atỡng alới toâq parnai sacâm neq:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Toâq noau mơi anhia pỡq côl, anhia chỗi chuaq ntốq tacu coah pỡng. Cŏh lơ bữn manoaq toâr hỡn tễ anhia toâq tê.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Ngkíq cũai ca mơi anhia toâq cớp pai neq: ‘Anhia priang ntốq yỗn cũai nâi tacu.’ Ŏ́c ki táq yỗn anhia sâng casiet, cớp anhia cóq pỡq tacu coah pưn ễn.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Ma khân noau mơi anhia, o lứq la anhia ỡt coah pưn. Chơ án ca mơi anhia toâq cớp atỡng anhia neq: ‘Ai ơi! Sễq ai chỗn tacu coah pỡng.’ Ngkíq án ca mơi anhia yám noap anhia yáng moat máh tamoi.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Yuaq cũai aléq ma achỗn tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt cacớt. Ma cũai aléq asễng tỗ bữm, nỡ‑ra cũai ki lứq cỡt toâr.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Moâm ki Yê-su atỡng cũai ca mơi án neq: “Bo léq mới ễ táq muoi pêl cha bũi, tâng tarưp tỡ la tabữ, mới chỗi mơi yớu, tỡ la sễm ai, tỡ la cũai sốc tâng vil mới toâq. Cŏh lơ alới ễ mơi loah mới tê, chơ culáh dỡq tễ mới khoiq mơi alới.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Ma toâq mới táq muoi pêl cha bũi, cóq mới mơi máh cũai cadĩt, máh cũai ralĩh, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Chơ mới bữn ŏ́c bốn sa‑ữi, yuaq cũai ki ŏ́q ntrớu ễ culáh yỗn mới. Lứq Yiang Sursĩ toâp culáh cóng mới tang alới tâng tangái cũai tanoang o tamoong loah tễ cuchĩt.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Bữn manoaq tacu cha ntốq ki sâng Yê-su atỡng ngkíq, chơ án pai chóq Yê-su neq: “Bốn lứq alới ca cha sana tâng ntốq Yiang Sursĩ sốt!”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Ma Yê-su atỡng án neq: “Bữn manoaq samiang táq muoi pêl bũi, cớp án mơi clứng cũai toâq cha.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Toâq ngư cha, án ớn ranễng án pỡq coâiq máh cũai khoiq án mơi neq: ‘Anhia toâq cha! Khoiq moâm chơ hếq tễng sana!’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Ma máh cũai án khoiq mơi, ariang pai alới bữn muoi mứt tỡ ễq pỡq. Bữn manoaq tễ tỗp alới pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng muoi tâm cutễq dŏq táq sarái. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng salĩq!’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq khoiq chỡng sỡng cáp ntroŏq. Cứq sễq lôih, cứq cóq pỡq nhêng chim ntroŏq.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Cớp bữn manoaq ễn pai neq: ‘Cứq mbỡiq ĩt lacuoi. Ngkíq cứq tỡ têq pỡq.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Chơ ranễng ki chu atỡng loah ncháu án máh santoiq alới pai. Ncháu ki sâng ũan lứq, chơ án ớn ranễng án neq: ‘Mới pỡq chái chu máh rana dũ ravéh tâng vil, cớp pỡq coâiq máh cũai cadĩt, máh cũai yỗt, cớp máh cũai sũt moat, yỗn alới pỡq pỡ nâi.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Chơ ranễng ki chu, cớp án pai neq: ‘Ncháu ơi! Cứq khoiq táq samoât ncháu ớn, ma tâng dống ncháu noâng la‑a.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Chơ ncháu ki ớn ranễng án neq: ‘Mới loŏh tễ vil, pỡq chu rana put cớp dũ ravéh cớt hỡ. Khân mới ramóh cũai aléq, yỗn mới cucốh cucũoi mơi cũai ki toâq, dŏq táq yỗn tadát dống cứq.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Ma máh cũai cứq khoiq mơi tễ nhũang, ki tỡ va manoaq têq toâq cha bũi tâng dống cứq.’”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Bữn clứng cũai pỡq parnơi cớp Yê-su. Chơ án píh nhêng chu alới cớp atỡng alới neq:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Khân cũai aléq yoc ễ puai ngê cứq, ma cũai ki ayooq mpiq mpoaq án, tỡ la con lacuoi án, tỡ la sễm ai sễm ỡi án, tỡ la án ayooq rangứh án bữm hỡn tễ án ayooq cứq, cũai ki tỡ têq puai ngê cứq.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Cũai aléq ma tỡ bữn ĩt dỗl bữm aluang sangcáng án bữm, cớp tỡ bữn puai cứq lứq samoât, cũai ki tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Khân bữn manoaq tễ anhia ma yoc ễ táq muoi lám dống toâr, dâu lứq cóq án tếng máh aluang aloai crái samữ voai.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Khân án tỡ bữn táq ngkíq, cŏh lơ toâq án patứng dống, ma tỡ bữn khám máh crơng ễ táq moâm, chơ dũ náq cũai hữm dống ki tỡ bữn moâm, cớp alới cacháng ayê án.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Alới pai neq: ‘Cũai nâi khoiq táq dống, ma tỡ cỡt moâm noâng!’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Cớp khân bữn puo ca bữn muoi vian tahan, ma án ễ pỡq chíl puo ca bữn bar vian tahan, dâu lứq puo ki cóq chanchớm nŏ́q án ễ táq yỗn têq riap.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Khân án dáng tỡ riap, bo puo canŏ́h noâng ỡt yơng, án cóq ớn máh ranễng án pỡq sễq tễ puo ki chỗi chíl noâng, ma yỗn ỡt ratoi.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Machớng ki tê, khân bữn cũai tễ anhia ma tỡ bữn táh dũ ramứh án bữn, án tỡ têq cỡt cũai rien tễ cứq.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Boi la lứq crơng o. Ma khân boi cỡt ntiah, nŏ́q ễ táq yỗn cỡt báq loah?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Tỡ têq táq ntrớu noâng boi ki. Hái cóq voang chu cutễq. Aléq bữn cutũr yoc ễ tamứng, ki tamứng!”
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.