Jeremias 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ máh cũai I-sarel ơi! Khân anhia yoc ễ píh loah, cóq anhia píh pỡ cứq. Khân anhia voang nheq máh rup yiang ca cứq kêt, cớp cỡt tanoang tapứng chóq cứq,
1 Se voltares, ó Israel, diz o Senhor , volta para mim; se removeres as tuas abominações de diante de mim, não mais andarás vagueando;
2 cớp khân anhia thễ dũan nhơ ramứh cứq na pĩeiq cớp tanoang o, ngkíq cứq satốh ŏ́c bốn yỗn dũ cruang cũai; chơ tỗp alới bữn khễn cứq.”
2 se jurares pela vida do Senhor , em verdade, em juízo e em justiça, então, nele serão benditas as nações e nele se glorificarão.
3 Yiang Sursĩ atỡng máh cũai Yuda cớp máh cũai vil Yaru-salem neq: “Cóq anhia píq cái cutễq ca tỡ yũah cái, cớp chỗi trứh ŏ́c saro ntrớu tâng mpứng dĩ nỡm sarlia.
3 Porque assim diz o Senhor aos homens de Judá e Jerusalém: Lavrai para vós outros campo novo e não semeeis entre espinhos.
4 Ơ máh cũai Yuda cớp máh cũai Yaru-salem ơi! Cóq anhia yống yỗn pacái máh ŏ́c anhia khoiq parkhán cớp cứq, la Yiang Sursĩ anhia; cớp cóq anhia chiau sang loâng tỗ cớp mứt pahỡm anhia yỗn cứq. Khân anhia tỡ bữn tamứng, ŏ́c cứq cutâu mứt toâq pỡ anhia samoât ũih cat, la cỗ tian tễ máh ranáq sâuq anhia khoiq táq. Ũih ki cat culoâuq cớp tỡ nai pât.”
4 Circuncidai-vos para o Senhor , circuncidai o vosso coração, ó homens de Judá e moradores de Jerusalém, para que o meu furor não saia como fogo e arda, e não haja quem o apague, por causa da malícia das vossas obras.
5 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq anhia plóng lavia chũop cruang Yuda cỡt tếc atỡng tễ ranáq cheq ễ toâq. Cóq anhia cu‑ỗi yỗn casang, atỡng cũai tâng cruang Yuda cớp cũai tâng vil Yaru-salem lúh chu vil ca bữn viang khâm.
5 Anunciai em Judá, fazei ouvir em Jerusalém e dizei: Tocai a trombeta na terra! Gritai em alta voz, dizendo: Ajuntai-vos, e entremos nas cidades fortificadas!
6 Cóq anhia bữn tếc anhoac dŏq lúh chu cóh Si-ôn. Cóq lúh yỗn vớt; chỗi cro noâng. Yiang Sursĩ ntôm dững atoâq ŏ́c rúng pứt tễ angia pỡng cớp ŏ́c talốh ntâng lứq ễn.
6 Arvorai a bandeira rumo a Sião, fugi e não vos detenhais; porque eu faço vir do Norte um mal, uma grande destruição.
7 Ĩn muoi lám cula samín loŏh tễ ntốq án tooq, bữn cũai ntôm toâq talốh cruang Yuda. Án ntôm loŏh tễ ntốq án ỡt, dŏq talốh pupứt nheq cutễq nâi cớp máh vil tâng cruang Yuda; tỡ bữn noau noâng têq ỡt tâng máh vil ki.
7 Já um leão subiu da sua ramada, um destruidor das nações; ele já partiu, já deixou o seu lugar para fazer da tua terra uma desolação, a fim de que as tuas cidades sejam destruídas, e ninguém as habite.
8 Cỗ ngkíq, cóq anhia tanúh cớp sớp tampâc aroâiq acrơiq; cóq anhia nhiam u‑ỗi pupróh, yuaq Yiang Sursĩ noâng cutâu mứt ntâng lứq chóq cruang Yuda.”
8 Cingi-vos, pois, de cilício, lamentai e uivai; porque a ira ardente do Senhor não se desviou de nós.
9 Yiang Sursĩ pai neq: “Tâng tangái ki, máh cũai puo cớp máh cũai ayững atĩ puo la pứt nheq ŏ́c clŏ́q; máh cũai tễng rit sang la cỡt cahĩal; cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ la sâng croŏq lứq tê.”
9 Sucederá naquele dia, diz o Senhor , que o rei e os príncipes perderão a coragem, os sacerdotes ficarão pasmados, e os profetas, estupefatos.
10 Chơ cứq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Anhia khoiq phếq thũ máh cũai nâi cớp máh cũai tâng vil Yaru-salem, yuaq anhia khoiq pai neq: ‘Anhia lứq bữn ien khễ,’ ma nŏ́q bữn pla dau ễ chũt tâng mec hếq?”
10 Então, disse eu: Ah! Senhor Deus! Verdadeiramente, enganaste a este povo e a Jerusalém, dizendo: Tereis paz; e eis que a espada lhe penetra até à alma.
11 Tữ tangái ki toâq, noau pỡq atỡng pỡ vil Yaru-salem la bữn cuyal cutâu lứq tễ ntốq aiq ễ phát ploaq chu tỗp alới. Cuyal ki tỡ cỡn cuyal dốq phát sacam,
11 Naquele tempo, se dirá a este povo e a Jerusalém: Vento abrasador dos altos desnudos do ermo assopra diretamente à filha do meu povo, não para padejar nem para alimpar.
12 ma cuyal phát rêng lứq, yuaq Yiang Sursĩ toâp rablớh dũ náq cũai proai án.
12 Vento mais forte do que este virá ainda de minha parte, e, então, também eu pronunciarei a sentença contra eles.
13 Nhêng tíh! Cũai par‑ũal ntôm toâq samoât riang ramứl. Sưong sễ aséh rachíl khong alới casang samoât cuyal avêng, cớp máh aséh alới lúh chái hỡn tễ calang crức pâr. Tỗp hái lứq cỡt pê; khoiq toâq chơ ŏ́c cuchĩt pứt!
13 Eis aí que sobe o destruidor como nuvens; os seus carros, como tempestade; os seus cavalos são mais ligeiros do que as águias. Ai de nós! Estamos arruinados!
14 Ơ vil Yaru-salem ơi! Cóq anhia ariau ŏ́c sâuq tễ mứt pahỡm anhia dŏq anhia têq roap ŏ́c chuai amoong. Noâng dũn maléq sarnớm sâuq ỡt tâng mứt pahỡm anhia?
14 Lava o teu coração da malícia, ó Jerusalém, para que sejas salva! Até quando hospedarás contigo os teus maus pensamentos?
15 Bữn noau pau tễ vil Dan cớp tễ máh cuar cóh Ep-ra-im tễ ranáq rúng pứt.
15 Uma voz se faz ouvir desde Dã e anuncia a calamidade desde a região montanhosa de Efraim!
16 Tỗp alới toâq catoaih atỡng dũ cruang cớp atỡng vil Yaru-salem neq: “Máh cũai par‑ũal anhia ntôm toâq tễ cruang cutễq ca yơng lứq. Máh cũai nâi arô yỗn loŏh rachíl cớp tỗp Yuda,
16 Proclamai isto às nações, fazei-o ouvir contra Jerusalém: De uma terra longínqua vêm sitiadores e levantam a voz contra as cidades de Judá.
17 cớp alới ỡt crŏ́q lavíng nheq vil Yaru-salem, cỡt samoât noau ỡt kĩaq sarái, yuaq máh cũai proai tâng cutễq nâi khoiq chíl Yiang Sursĩ. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
17 Como os guardas de um campo, eles cercam Jerusalém, porque ela se rebelou contra mim, diz o Senhor .
18 “Ơ tỗp Yuda ơi! Máh ngê cớp ranáq anhia khoiq táq ki dững atoâq yỗn anhia ranáq nâi. Máh ranáq lôih anhia khoiq táq, lôih ki táq yỗn cỡt ŏ́c túh arức, samoât noau choat mứt pahỡm anhia!”
18 O teu proceder e as tuas obras fizeram vir sobre ti estas coisas; a tua calamidade, que é amarga, atinge até o próprio coração.
19 Cứq tỡ rơi chĩuq noâng ŏ́c a‑ĩ nâi! Coâl pahỡm cứq cuclóh rêng lứq, ariang pai án ễ padŏ́h. Cứq tỡ rơi ỡt rangiac noâng; cứq sâng sưong lavia cớp sưong hễr tễ ntốq rachíl.
19 Ah! Meu coração! Meu coração! Eu me contorço em dores. Oh! As paredes do meu coração! Meu coração se agita! Não posso calar-me, porque ouves, ó minha alma, o som da trombeta, o alarido de guerra.
20 Ŏ́c cuchĩt pứt muoi khoiq vớt, ma noâng ễ toâq ŏ́c cuchĩt pứt canŏ́h ễn toau cruang cutễq hếq cỡt rúng ralốh nheq. Santar sâng máh dống aroâiq hếq raháq cỡt mễng nheq.
20 Golpe sobre golpe se anuncia, pois a terra toda já está destruída; de súbito, foram destruídas as minhas tendas; num momento, as suas lonas.
21 Noâng dũn maléq cứq cóq hữm ranáq rachíl nâi? Cớp noâng dũn maléq cứq cóq sâng sưong lavia casang ralông lứq nâi?
21 Até quando terei de ver a bandeira, terei de ouvir a voz da trombeta?
22 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai proai cứq sacũl luat ngư tháng. Tỗp alới tỡ bữn dáng noâng cứq; tỗp alới cỡt samoât carnễn sacũl lứq; alới tỡ bữn sapúh ntrớu loâng. Khễuq lứq tỗp alới táq máh ranáq sâuq; ma máh ranáq o, alới tỡ dáng táq.”
22 Deveras, o meu povo está louco, já não me conhece; são filhos néscios e não inteligentes; são sábios para o mal e não sabem fazer o bem.
23 Cứq nhêng chu cốc cutễq nâi; cứq hữm dũ ntốq cỡt rangual nheq. Chơ cứq tapoang achỗn chu paloŏng; ma cứq tỡ bữn hữm ŏ́c poang ntrớu noâng tâng paloŏng.
23 Olhei para a terra, e ei-la sem forma e vazia; para os céus, e não tinham luz.
24 Cứq nhêng chu máh cóh; ma ariang án ntôm cacưt, cớp máh cuar cóh, ariang pai án sarín pỡq sarín chu.
24 Olhei para os montes, e eis que tremiam, e todos os outeiros estremeciam.
25 Cứq chuaq nhêng, ma tỡ va muoi noaq cũai loâng, dếh máh chớm la pâr dễq nheq chu ntốq canŏ́h.
25 Olhei, e eis que não havia homem nenhum, e todas as aves dos céus haviam fugido.
26 Cutễq phốn phuor o, sanua cỡt ntốq aiq ễn. Máh vil la rúng ralốh nheq, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.
26 Olhei ainda, e eis que a terra fértil era um deserto, e todas as suas cidades estavam derribadas diante do Senhor , diante do furor da sua ira.
27 Yiang Sursĩ pai neq: “Nheq tữh cutễq nâi cỡt rúng, ma cứq tỡ bữn talốh pốih nheq.
27 Pois assim diz o Senhor : Toda a terra será assolada; porém não a consumirei de todo.
28 Yuaq ngkíq, cốc cutễq nâi ễ tanúh, cớp paloŏng ễ cỡt canám pếc nheq. Cứq khoiq pai ngkíq chơ, cớp cứq tỡ nai ralêq.
28 Por isso, a terra pranteará, e os céus acima se enegrecerão; porque falei, resolvi e não me arrependo, nem me retrato.
29 Toâq noau sâng sưong tahan ỡt aséh cớp sưong cũai khễuq pán tamĩang, ngkíq dũ náq miar lúh. Bữn cũai lúh mut chu sarứng, ma bữn cũai canŏ́h lúh poah máh tamáu. Nheq tữh vil cỡt chíq ntốq rangual, cớp tỡ bữn noau ỡt noâng tâng ntốq ki.
29 Ao clamor dos cavaleiros e dos flecheiros, fogem todas as cidades, entram pelas selvas e sobem pelos penhascos; todas as cidades ficam desamparadas, e já ninguém habita nelas.
30 Toâq ngư chơ vil Yaru-salem cỡt pứt. Cỗ nŏ́q mới sớp tampâc cusâu cớp tâc crơng táq toâq yễng? Cỗ nŏ́q mới atia crơng pasang tâng acốh moat? Mới pasang ễq yỗn o, ma tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Máh cũai mới ayooq khoiq táh mới chơ; cớp alới ễ cachĩt mới hỡ.
30 Agora, pois, ó assolada, por que fazes assim, e te vestes de escarlata, e te adornas com enfeites de ouro, e alargas os olhos com pinturas, se debalde te fazes bela? Os amantes te desprezam e procuram tirar-te a vida.
31 Cứq bữn sâng sưong hễr, samoât mansễm hễr ntôm sễt con, cuclỗiq cucling cỗ sâng a‑ĩ lứq bo ễ sễt con clúng. Sưong ki ariang pai vil Yaru-salem cheq ễ ta-ŏh rangứh ỡt cuclỗiq cucling cớp ễq noau rachuai. Án ayoang atĩ aloŏh cớp pai neq: ‘Toâq ngư chơ cứq cuchĩt! Noau ntôm toâq ễ cachĩt cứq!’”
31 Pois ouço uma voz, como de parturiente, uma angústia como da primípara em suas dores; a voz da filha de Sião, ofegante, que estende as mãos, dizendo: Ai de mim agora! Porque a minha alma desfalece por causa dos assassinos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.