Jeremias 4

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yiang Sursĩ pai neq: “Ơ máh cũai I-sarel ơi! Khân anhia yoc ễ píh loah, cóq anhia píh pỡ cứq. Khân anhia voang nheq máh rup yiang ca cứq kêt, cớp cỡt tanoang tapứng chóq cứq,
1 Se voltares, ó Israel, diz o Senhor, se voltares para mim e tirares as tuas abominações de diante de mim, e não andares mais vagueando;
2 cớp khân anhia thễ dũan nhơ ramứh cứq na pĩeiq cớp tanoang o, ngkíq cứq satốh ŏ́c bốn yỗn dũ cruang cũai; chơ tỗp alới bữn khễn cứq.”
2 e se jurares: Como vive o Senhor, na verdade, na justiça e na retidão; então nele se bendirão as nações, e nele se gloriarão.
3 Yiang Sursĩ atỡng máh cũai Yuda cớp máh cũai vil Yaru-salem neq: “Cóq anhia píq cái cutễq ca tỡ yũah cái, cớp chỗi trứh ŏ́c saro ntrớu tâng mpứng dĩ nỡm sarlia.
3 Porque assim diz o Senhor aos homens de Judá e a Jerusalém: Lavrai o vosso terreno alqueivado, e não semeeis entre espinhos.
4 Ơ máh cũai Yuda cớp máh cũai Yaru-salem ơi! Cóq anhia yống yỗn pacái máh ŏ́c anhia khoiq parkhán cớp cứq, la Yiang Sursĩ anhia; cớp cóq anhia chiau sang loâng tỗ cớp mứt pahỡm anhia yỗn cứq. Khân anhia tỡ bữn tamứng, ŏ́c cứq cutâu mứt toâq pỡ anhia samoât ũih cat, la cỗ tian tễ máh ranáq sâuq anhia khoiq táq. Ũih ki cat culoâuq cớp tỡ nai pât.”
4 Circuncidai-vos ao Senhor, e tirai os prepúcios do vosso coração, ó homens de Judá e habitadores de Jerusalém, para que a minha indignação não venha a sair como fogo, e arda de modo que ninguém o possa apagar, por causa da maldade das vossas obras.
5 Yiang Sursĩ pai neq: “Cóq anhia plóng lavia chũop cruang Yuda cỡt tếc atỡng tễ ranáq cheq ễ toâq. Cóq anhia cu‑ỗi yỗn casang, atỡng cũai tâng cruang Yuda cớp cũai tâng vil Yaru-salem lúh chu vil ca bữn viang khâm.
5 Anunciai em Judá, e publicai em Jerusalém; e dizei: Tocai a trombeta na terra; gritai em alta voz, dizendo: Ajuntai-vos, e entremos nas cidades fortificadas.
6 Cóq anhia bữn tếc anhoac dŏq lúh chu cóh Si-ôn. Cóq lúh yỗn vớt; chỗi cro noâng. Yiang Sursĩ ntôm dững atoâq ŏ́c rúng pứt tễ angia pỡng cớp ŏ́c talốh ntâng lứq ễn.
6 Arvorai um estandarte no caminho para Sião; buscai refúgio, não demoreis; porque eu trago do norte um mal, sim, uma grande destruição.
7 Ĩn muoi lám cula samín loŏh tễ ntốq án tooq, bữn cũai ntôm toâq talốh cruang Yuda. Án ntôm loŏh tễ ntốq án ỡt, dŏq talốh pupứt nheq cutễq nâi cớp máh vil tâng cruang Yuda; tỡ bữn noau noâng têq ỡt tâng máh vil ki.
7 Subiu um leão da sua ramada, um destruidor de nações; ele já partiu, saiu do seu lugar para fazer da tua terra uma desolação, a fim de que as tuas cidades sejam assoladas, e ninguém habite nelas.
8 Cỗ ngkíq, cóq anhia tanúh cớp sớp tampâc aroâiq acrơiq; cóq anhia nhiam u‑ỗi pupróh, yuaq Yiang Sursĩ noâng cutâu mứt ntâng lứq chóq cruang Yuda.”
8 Por isso cingi-vos de saco, lamentai, e uivai, porque o ardor da ira do Senhor não se desviou de nós.
9 Yiang Sursĩ pai neq: “Tâng tangái ki, máh cũai puo cớp máh cũai ayững atĩ puo la pứt nheq ŏ́c clŏ́q; máh cũai tễng rit sang la cỡt cahĩal; cớp máh cũai tang bỗq Yiang Sursĩ la sâng croŏq lứq tê.”
9 Naquele dia, diz o Senhor, desfalecerá o coração do rei e o coração dos príncipes; os sacerdotes pasmarão, e os profetas se maravilharão.
10 Chơ cứq pai neq: “Ơ Yiang Sursĩ Ncháu Nheq Tữh Cũai ơi! Anhia khoiq phếq thũ máh cũai nâi cớp máh cũai tâng vil Yaru-salem, yuaq anhia khoiq pai neq: ‘Anhia lứq bữn ien khễ,’ ma nŏ́q bữn pla dau ễ chũt tâng mec hếq?”
10 Então disse eu: Ah, Senhor Deus! verdadeiramente trouxeste grande ilusão a este povo e a Jerusalém, dizendo: Tereis paz; entretanto a espada penetra-lhe até a alma.
11 Tữ tangái ki toâq, noau pỡq atỡng pỡ vil Yaru-salem la bữn cuyal cutâu lứq tễ ntốq aiq ễ phát ploaq chu tỗp alới. Cuyal ki tỡ cỡn cuyal dốq phát sacam,
11 Naquele tempo se dirá a este povo e a Jerusalém: Um vento abrasador, vindo dos altos escalvados no deserto, aproxima-se da filha do meu povo, não para cirandar, nem para alimpar,
12 ma cuyal phát rêng lứq, yuaq Yiang Sursĩ toâp rablớh dũ náq cũai proai án.
12 mas um vento forte demais para isto virá da minha parte; agora também pronunciarei eu juízos contra eles.
13 Nhêng tíh! Cũai par‑ũal ntôm toâq samoât riang ramứl. Sưong sễ aséh rachíl khong alới casang samoât cuyal avêng, cớp máh aséh alới lúh chái hỡn tễ calang crức pâr. Tỗp hái lứq cỡt pê; khoiq toâq chơ ŏ́c cuchĩt pứt!
13 Eis que vem subindo como nuvens, como o redemoinho são os seus carros; os seus cavalos são mais ligeiros do que as águias. Ai de nós! pois estamos arruinados!
14 Ơ vil Yaru-salem ơi! Cóq anhia ariau ŏ́c sâuq tễ mứt pahỡm anhia dŏq anhia têq roap ŏ́c chuai amoong. Noâng dũn maléq sarnớm sâuq ỡt tâng mứt pahỡm anhia?
14 Lava o teu coração da maldade, ó Jerusalém, para que sejas salva; até quando permanecerão em ti os teus maus pensamentos?
15 Bữn noau pau tễ vil Dan cớp tễ máh cuar cóh Ep-ra-im tễ ranáq rúng pứt.
15 Porque uma voz anuncia desde Dã, e proclama a calamidade desde o monte de Efraim.
16 Tỗp alới toâq catoaih atỡng dũ cruang cớp atỡng vil Yaru-salem neq: “Máh cũai par‑ũal anhia ntôm toâq tễ cruang cutễq ca yơng lứq. Máh cũai nâi arô yỗn loŏh rachíl cớp tỗp Yuda,
16 Anunciai isto às nações; eis, proclamai contra Jerusalém que vigias vêm de uma terra remota; eles levantam a voz contra as cidades de Judá.
17 cớp alới ỡt crŏ́q lavíng nheq vil Yaru-salem, cỡt samoât noau ỡt kĩaq sarái, yuaq máh cũai proai tâng cutễq nâi khoiq chíl Yiang Sursĩ. Cứq Yiang Sursĩ toâp pai máh ŏ́c nâi.”
17 Como guardas de campo estão contra ela ao redor; porquanto ela se rebelou contra mim, diz o Senhor.
18 “Ơ tỗp Yuda ơi! Máh ngê cớp ranáq anhia khoiq táq ki dững atoâq yỗn anhia ranáq nâi. Máh ranáq lôih anhia khoiq táq, lôih ki táq yỗn cỡt ŏ́c túh arức, samoât noau choat mứt pahỡm anhia!”
18 O teu caminho e as tuas obras te trouxeram essas coisas; essa e a tua iniquidade, e amargosa é, chegando até o coração.
19 Cứq tỡ rơi chĩuq noâng ŏ́c a‑ĩ nâi! Coâl pahỡm cứq cuclóh rêng lứq, ariang pai án ễ padŏ́h. Cứq tỡ rơi ỡt rangiac noâng; cứq sâng sưong lavia cớp sưong hễr tễ ntốq rachíl.
19 Ah, entranhas minhas, entranhas minhas! Eu me torço em dores! Paredes do meu coração! O meu coração se aflige em mim. Não posso calar; porque tu, ó minha alma, ouviste o som da trombeta e o alarido da guerra.
20 Ŏ́c cuchĩt pứt muoi khoiq vớt, ma noâng ễ toâq ŏ́c cuchĩt pứt canŏ́h ễn toau cruang cutễq hếq cỡt rúng ralốh nheq. Santar sâng máh dống aroâiq hếq raháq cỡt mễng nheq.
20 Destruição sobre destruição se apregoa; porque já toda a terra está assolada; de repente são destruídas as minhas tendas, e as minhas cortinas num momento.
21 Noâng dũn maléq cứq cóq hữm ranáq rachíl nâi? Cớp noâng dũn maléq cứq cóq sâng sưong lavia casang ralông lứq nâi?
21 Até quando verei o estandarte, e ouvirei a voz da trombeta?
22 Yiang Sursĩ pai neq: “Cũai proai cứq sacũl luat ngư tháng. Tỗp alới tỡ bữn dáng noâng cứq; tỗp alới cỡt samoât carnễn sacũl lứq; alới tỡ bữn sapúh ntrớu loâng. Khễuq lứq tỗp alới táq máh ranáq sâuq; ma máh ranáq o, alới tỡ dáng táq.”
22 Deveras o meu povo é insensato, já me não conhece; são filhos obtusos, e não entendidos; são sábios para fazerem o mal, mas não sabem fazer o bem.
23 Cứq nhêng chu cốc cutễq nâi; cứq hữm dũ ntốq cỡt rangual nheq. Chơ cứq tapoang achỗn chu paloŏng; ma cứq tỡ bữn hữm ŏ́c poang ntrớu noâng tâng paloŏng.
23 Observei a terra, e eis que era sem forma e vazia; também os céus, e não tinham a sua luz.
24 Cứq nhêng chu máh cóh; ma ariang án ntôm cacưt, cớp máh cuar cóh, ariang pai án sarín pỡq sarín chu.
24 Observei os montes, e eis que estavam tremendo; e todos os outeiros estremeciam.
25 Cứq chuaq nhêng, ma tỡ va muoi noaq cũai loâng, dếh máh chớm la pâr dễq nheq chu ntốq canŏ́h.
25 Observei e eis que não havia homem algum, e todas as aves do céu tinham fugido.
26 Cutễq phốn phuor o, sanua cỡt ntốq aiq ễn. Máh vil la rúng ralốh nheq, cỗ Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq.
26 Vi também que a terra fértil era um deserto, e todas as suas cidades estavam derrubadas diante do Senhor, diante do furor da sua ira.
27 Yiang Sursĩ pai neq: “Nheq tữh cutễq nâi cỡt rúng, ma cứq tỡ bữn talốh pốih nheq.
27 Pois assim diz o Senhor: Toda a terra ficará assolada; de todo, porém, não a consumirei.
28 Yuaq ngkíq, cốc cutễq nâi ễ tanúh, cớp paloŏng ễ cỡt canám pếc nheq. Cứq khoiq pai ngkíq chơ, cớp cứq tỡ nai ralêq.
28 Por isso lamentará a terra, e os céus em cima se enegrecerão; porquanto assim o disse eu, assim o propus, e não me arrependi, nem me desviarei disso.
29 Toâq noau sâng sưong tahan ỡt aséh cớp sưong cũai khễuq pán tamĩang, ngkíq dũ náq miar lúh. Bữn cũai lúh mut chu sarứng, ma bữn cũai canŏ́h lúh poah máh tamáu. Nheq tữh vil cỡt chíq ntốq rangual, cớp tỡ bữn noau ỡt noâng tâng ntốq ki.
29 Ao clamor dos cavaleiros e dos flecheiros fogem todas as cidades; entram pelas matas, e trepam pelos penhascos; todas as cidades ficam desamparadas, e já ninguém habita nelas.
30 Toâq ngư chơ vil Yaru-salem cỡt pứt. Cỗ nŏ́q mới sớp tampâc cusâu cớp tâc crơng táq toâq yễng? Cỗ nŏ́q mới atia crơng pasang tâng acốh moat? Mới pasang ễq yỗn o, ma tỡ bữn cỡt kia ntrớu. Máh cũai mới ayooq khoiq táh mới chơ; cớp alới ễ cachĩt mới hỡ.
30 Agora, pois, ó assolada, que farás? Embora te vistas de escarlate, e te adornes com enfeites de ouro, embora te pintes em volta dos olhos com antimônio, debalde te farias bela; os teus amantes te desprezam, e procuram tirar-te a vida.
31 Cứq bữn sâng sưong hễr, samoât mansễm hễr ntôm sễt con, cuclỗiq cucling cỗ sâng a‑ĩ lứq bo ễ sễt con clúng. Sưong ki ariang pai vil Yaru-salem cheq ễ ta-ŏh rangứh ỡt cuclỗiq cucling cớp ễq noau rachuai. Án ayoang atĩ aloŏh cớp pai neq: ‘Toâq ngư chơ cứq cuchĩt! Noau ntôm toâq ễ cachĩt cứq!’”
31 Pois ouvi uma voz, como a de mulher que está de parto, a angústia como a de quem dá à luz o seu primeiro filho; a voz da filha de Sião, ofegante, que estende as mãos, dizendo: Ai de mim agora! porque a minha alma desfalece por causa dos assassinos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jeremias 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.