Jó 7
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA
1 “Dỡi tamoong cũai túh coat ariang cũai noau padâm cóq táq tahan, tỡ la dỡi tamoong cũai tuthễ ca táq ranáq ntâng lứq;
1 “Não é verdade que a vida do ser humano neste mundo é uma luta sem fim? Não são os seus dias como os de um trabalhador diarista?
2 cỡt samoât cũai sũl acoan lahỡi latoâh toâq pên tabữ, tỡ la cũai tuthễ ngcuang práq cóng alới.
2 Como o escravo que suspira pela sombra e como o trabalhador que espera pelo seu salário,
3 Ngkíq dũ casâi cứq tỡ dáng ễ tamoong táq ntrớu; dũ sadâu ŏ́c túh ngua toâq níc pỡ cứq.
3 assim me deram por herança meses de desengano e me proporcionaram noites de aflição.
4 Toâq cứq padếh bếq, ariang pai cro lứq paloŏng poang; cứq palŏ́h pỡq palŏ́h chu acoan paloŏng poang.
4 Ao deitar-me, pergunto: quando me levantarei? Mas a noite é longa, e estou farto de me virar na cama, até o amanhecer.
5 Tỗ chác cứq bữn moang mpang pupỡq parcôiq, cớp bữn moang calễng bớc; cớp bớc ki bữn dỡq panúng hoi níc.
5 O meu corpo está vestido de vermes e de crostas terrosas; a minha pele racha e de novo forma pus.
6 Tangái casâi dỡi tamoong cứq khoiq vớt, ŏ́q loâng ŏ́c ngcuang; án vớt chái hỡn tễ casuoi noau toal tantan aroâiq.
6 Os meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão e se findam sem esperança.
7 Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ dỡi tamoong cứq la samoât tangứh muoi taláp sâng. Ŏ́c cứq bũi óh khoiq pứt nheq chơ.
7 Lembra-te, ó Deus, de que a minha vida é um sopro; os meus olhos não tornarão a ver a felicidade.
8 Sanua nâi anhia hữm cứq, ma nỡ pra anhia tỡ bữn hữm noâng cứq. Anhia luliaq nhêng chu cứq, ma cứq khoiq pỡq vớt chơ.
8 Os olhos de quem agora me vê não me verão mais; os teus olhos me procurarão, mas já terei desaparecido.”
9 — ausente —
9 “Assim como a nuvem se desfaz e passa, aquele que desce à sepultura jamais voltará a subir.
10 — ausente —
10 Nunca mais voltará para a sua casa, e o lugar onde mora nunca mais o conhecerá.
11 “Cứq tỡ têq ỡt rangiac níc nneq, cứq sâng túh arức lứq tâng mứt; yuaq ngkíq cứq cóq pai aloŏh nneq.
11 Por isso, não reprimirei a minha boca. Na angústia do meu espírito, falarei; na amargura da minha alma, eu me queixarei.
12 Cỗ nŏ́q anhia ỡt kĩaq níc cứq? Anhia chanchớm cứq cỡt samoât ngưoc tuang luloah pỡq chu tâng dỡq tỡ?
12 Será que eu sou o mar ou algum monstro marinho, para que me ponhas sob guarda?
13 Toâq cứq padếh yoc ễ caniq rlu mahỗi, cứq chuaq ntốq dŏq tua a‑ĩ.
13 Quando digo: ‘O meu leito me consolará, a minha cama aliviará a minha queixa’,
14 Ma anhia táq yỗn cứq rláu mpáu hữm moang ŏ́c croŏq; anhia apáh yỗn cứq hữm samoât rláu mpáu ca croŏq lứq.
14 então me assustas com sonhos e me atemorizas com visões.
15 Khaq anhia éc chíq tacong cứq, saláng cứq ỡt chĩuq túh coat lứq tâng tỗ cứq nâi.
15 Por isso, prefiro ser estrangulado; antes a morte do que esta tortura.
16 Cứq tỡ rơi chĩuq noâng. Sễq anhia yỗn cứq ỡt manoaq; dỡi tamoong cứq tỡ bữn kia ntrớu noâng.
16 Estou farto da minha vida; não quero viver para sempre. Deixa-me em paz, porque os meus dias são um sopro.”
17 “Cũai la ntrớu toâp ma anhia pasếq lứq. Cỗ nŏ́q anhia nhêng salĩq dũ ranáq alới táq?
17 “Que é o homem, para que tu lhe dês tanta importância, para que dês a ele atenção,
18 Anhia thrũat dũ tarưp dŏq anhia chim níc alới.
18 para que a cada manhã o visites, e que a cada momento o ponhas à prova?
19 Nŏ́q anhia nhêng níc chu cứq? Sễq anhia yỗn cứq ỡt manoaq ngungúc-ngungul mahỗi, têq tỡ?
19 Até quando não desviarás de mim o teu olhar? Até quando não me darás tempo de engolir a minha saliva?
20 Khân cứq táq ranáq lôih chóq anhia, ki sễq anhia atỡng yỗn cứq dáng raloaih, cứq táq ntrớu noâq? Ơ anhia ca nhêng salĩq cũai ơi! Cỗ nŏ́q anhia yỗn cứq cỡt samoât tanám yỗn anhia pán? Nŏ́q cứq cỡt cũai pacoat anhia tỡ?
20 Se pequei, que mal fiz a ti, ó Espreitador da humanidade? Por que fizeste de mim o teu alvo, tornando-me um peso para mim mesmo?
21 Nŏ́q anhia tỡ bữn táh lôih cứq, cớp táh lôih tễ ranáq sâuq cứq khoiq táq? Tỡ bữn dũn cứq lứq pỡq ỡt tâng prúng tứp cumuiq. Toâq anhia chuaq cứq, cứq tỡ bữn ỡt noâng.”
21 Por que não perdoas a minha transgressão e não tiras a minha iniquidade? Pois agora me deitarei no pó; e, se me procuras, já terei desaparecido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.