Jó 29

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chơ Yop pai ễn neq:
1 Jó continuou seu discurso nestes termos:
2 “Cumíq yoc ễ bữn dỡi tamoong samoât tễ nling, bo Yiang Sursĩ rabán curiaq cứq.
2 Quem me tornará tal como antes, nos dias em que Deus me protegia,
3 Bo ki, Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq, dếh aclaq poang dŏq sadoi rana cứq pỡq tâng rana canám.
3 quando a sua lâmpada luzia sobre a minha cabeça, e a sua luz me guiava nas trevas?
4 Máh tangái ki cứq sốc bữn lứq, bo Yiang Sursĩ bán curiaq dống sũ cứq.
4 Tal como eu era nos dias de meu outono, quando Deus velava como um amigo sobre minha tenda,
5 Bo ki Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ỡt níc cớp cứq; nheq tữh con acái cứq rôm mpễr cứq.
5 quando o Todo-poderoso estava ainda comigo, e meus filhos em volta de mim;
6 Ntroŏq cớp mbễq cứq bữn dỡq tóh sa‑ữi, cớp ntốq cứq pát palâi o‑li‑vê hoi dỡq nsễng sa‑ữi lứq tê.
6 quando os meus pés se banhavam no creme, e o rochedo em mim derramava ondas de óleo;
7 Bo ki máh cũai arieih dốq ớn cứq toâq sarhống; chơ cứq bữn moat múh lứq tâng nchŏh pứng dĩ vil bân ntốq noau sarhống.
7 quando eu saía para ir à porta da cidade, e me assentava na praça pública?
8 Máh cũai póng sĩc ỡt kễng nheq tữ alới hữm cứq toâq; cớp máh cũai thâu yuor tayứng dŏq yám noap cứq.
8 Viam-me os jovens e se escondiam, os velhos levantavam-se e ficavam de pé;
9 Máh cũai sốt proai, alới tangứt táq ntỡng,
9 os chefes interrompiam suas conversas, e punham a mão sobre a boca;
10 dếh cũai sốt lứq la ỡt rangiac tê.
10 calava-se a voz dos príncipes, a língua colava-se-lhes no céu da boca.
11 “Dũ náq cũai hữm cứq, alới sâng cứq pai, cớp alới achưng alư tễ máh santoiq cứq.
11 Quem me ouvia felicitava-me, quem me via dava testemunho de mim.
12 Toâq cũai cadĩt sễq cứq chuai, cứq lứq chuai alới; cứq rachuai máh con cumuiq ca ŏ́q ntốq poâng.
12 Livrava o pobre que pedia socorro, e o órfão que não tinha apoio.
13 Cũai cheq cuchĩt la khễn cứq tê; cớp cứq cơi yỗn cán cumai ỡt ien khễ.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu dava alegria ao coração da viúva.
14 Ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c pĩeiq cỡt samoât tampâc yỗn cứq tâc.
14 Revestia-me de justiça, e a eqüidade era para mim como uma roupa e um turbante.
15 Cứq cỡt moat tang cũai sũt, cớp cỡt ayững tang cũai yỗt ayững.
15 Era os olhos do cego e os pés daquele que manca;
16 Cứq cỡt samoât mpoaq cũai cadĩt, cớp rachuai máh cũai miar cruang ca ramóh túh coat.
16 era um pai para os pobres, examinava a fundo a causa dos desconhecidos.
17 Cứq pupứt chớc cũai sâuq, cớp rachuai máh cũai ca cỡt samoât prán yỗn cũai sâuq.
17 Quebrava o queixo do perverso, e arrancava-lhe a presa de entre os dentes.
18 “Cứq dốq chanchớm níc neq: ‘Cứq bữn tamoong dũn, chơ cứq cuchĩt ien khễ tâng dống cứq bữm.
18 Eu dizia: Morrerei em meu ninho, meus dias serão tão numerosos quanto os da fênix.
19 Cứq cỡt samoât nỡm aluang bữn rêh yũiq dỡq dŏq amia máh abễng cỡt ramoong o, cớp nhơ tễ dỡq latac hỡ.
19 Minha raiz atinge as águas, o orvalho ficará durante a noite sobre meus ramos.
20 Dũ náq cũai achưng alư cứq tỡ nai ta-ŏh, cớp bán rêng cứq la tỡ nai nheq.’
20 Minha glória será sempre jovem, e meu arco sempre forte em minha mão.
21 “Toâq cứq tĩeih atỡng, máh cũai proai ỡt rangiac nheq, cớp alới tamứng samoât samơi lứq tễ máh santoiq cứq pai.
21 Escutavam-me, esperavam, recolhiam em silêncio meu conselho;
22 Tữ cứq pai moâm, alới tỡ bữn pai tữm ntrớu noâng. Santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi, cỡt samoât dỡq mia sễng yỗn cỡt laham.
22 quando acabava de falar, não acrescentavam nada, minhas palavras eram recebidas como orvalho.
23 Dũ náq cũai noap ĩt máh santoiq cứq pai, santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi samoât cũai táq sarái sâng bũi toâq mia sễng catữ phũac.
23 Esperavam-me como a chuva e abriam a boca como se fosse para as águas da primavera.
24 Cứq cacháng cubũiq chóq máh cũai pê pahỡm; roâp riang cứq poang langoah cỡt ariang aliam alới.
24 Sorria para aqueles que perdiam coragem; ante o meu ar benevolente, deixavam de estar abatidos.
25 Cứq nhêng salĩq cớp atỡng ngê yỗn alới táq. Cứq radững alới táq samoât puo radững máh tahan; cứq dốq aliam cũai ca pứt ŏ́c ngcuang cớp sâng ngua.
25 Quando eu ia ter com eles, tinha o primeiro lugar, era importante como um rei no meio de suas tropas, como o consolador dos aflitos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.