Jó 29

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chơ Yop pai ễn neq:
1 E prosseguiu Jó no seu discurso, dizendo:
2 “Cumíq yoc ễ bữn dỡi tamoong samoât tễ nling, bo Yiang Sursĩ rabán curiaq cứq.
2 Ah! quem me dera ser como eu fui nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava!
3 Bo ki, Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq, dếh aclaq poang dŏq sadoi rana cứq pỡq tâng rana canám.
3 Quando fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça e quando eu pela sua luz caminhava pelas trevas.
4 Máh tangái ki cứq sốc bữn lứq, bo Yiang Sursĩ bán curiaq dống sũ cứq.
4 Como fui nos dias da minha mocidade, quando o segredo de Deus estava sobre a minha tenda;
5 Bo ki Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ỡt níc cớp cứq; nheq tữh con acái cứq rôm mpễr cứq.
5 Quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos em redor de mim.
6 Ntroŏq cớp mbễq cứq bữn dỡq tóh sa‑ữi, cớp ntốq cứq pát palâi o‑li‑vê hoi dỡq nsễng sa‑ữi lứq tê.
6 Quando lavava os meus passos na manteiga, e da rocha me corriam ribeiros de azeite;
7 Bo ki máh cũai arieih dốq ớn cứq toâq sarhống; chơ cứq bữn moat múh lứq tâng nchŏh pứng dĩ vil bân ntốq noau sarhống.
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na rua fazia preparar a minha cadeira,
8 Máh cũai póng sĩc ỡt kễng nheq tữ alới hữm cứq toâq; cớp máh cũai thâu yuor tayứng dŏq yám noap cứq.
8 Os moços me viam, e se escondiam, e até os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 Máh cũai sốt proai, alới tangứt táq ntỡng,
9 Os príncipes continham as suas palavras, e punham a mão sobre a sua boca;
10 dếh cũai sốt lứq la ỡt rangiac tê.
10 A voz dos nobres se calava, e a sua língua apegava-se ao seu paladar.
11 “Dũ náq cũai hữm cứq, alới sâng cứq pai, cớp alới achưng alư tễ máh santoiq cứq.
11 Ouvindo-me algum ouvido, me tinha por bem-aventurado; vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 Toâq cũai cadĩt sễq cứq chuai, cứq lứq chuai alới; cứq rachuai máh con cumuiq ca ŏ́q ntốq poâng.
12 Porque eu livrava o miserável, que clamava, como também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Cũai cheq cuchĩt la khễn cứq tê; cớp cứq cơi yỗn cán cumai ỡt ien khễ.
13 A bênção do que ia perecendo vinha sobre mim, e eu fazia que rejubilasse o coração da viúva.
14 Ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c pĩeiq cỡt samoât tampâc yỗn cứq tâc.
14 Vestia-me da justiça, e ela me servia de vestimenta; como manto e diadema era a minha justiça.
15 Cứq cỡt moat tang cũai sũt, cớp cỡt ayững tang cũai yỗt ayững.
15 Eu me fazia de olhos para o cego, e de pés para o coxo.
16 Cứq cỡt samoât mpoaq cũai cadĩt, cớp rachuai máh cũai miar cruang ca ramóh túh coat.
16 Dos necessitados era pai, e as causas de que eu não tinha conhecimento inquiria com diligência.
17 Cứq pupứt chớc cũai sâuq, cớp rachuai máh cũai ca cỡt samoât prán yỗn cũai sâuq.
17 E quebrava os queixos do perverso, e dos seus dentes tirava a presa.
18 “Cứq dốq chanchớm níc neq: ‘Cứq bữn tamoong dũn, chơ cứq cuchĩt ien khễ tâng dống cứq bữm.
18 E dizia: No meu ninho expirarei, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 Cứq cỡt samoât nỡm aluang bữn rêh yũiq dỡq dŏq amia máh abễng cỡt ramoong o, cớp nhơ tễ dỡq latac hỡ.
19 A minha raiz se estendia junto às águas, e o orvalho permanecia sobre os meus ramos;
20 Dũ náq cũai achưng alư cứq tỡ nai ta-ŏh, cớp bán rêng cứq la tỡ nai nheq.’
20 A minha honra se renovava em mim, e o meu arco se reforçava na minha mão.
21 “Toâq cứq tĩeih atỡng, máh cũai proai ỡt rangiac nheq, cớp alới tamứng samoât samơi lứq tễ máh santoiq cứq pai.
21 Ouviam-me e esperavam, e em silêncio atendiam ao meu conselho.
22 Tữ cứq pai moâm, alới tỡ bữn pai tữm ntrớu noâng. Santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi, cỡt samoât dỡq mia sễng yỗn cỡt laham.
22 Havendo eu falado, não replicavam, e minhas razões destilavam sobre eles;
23 Dũ náq cũai noap ĩt máh santoiq cứq pai, santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi samoât cũai táq sarái sâng bũi toâq mia sễng catữ phũac.
23 Porque me esperavam, como à chuva; e abriam a sua boca, como à chuva tardia.
24 Cứq cacháng cubũiq chóq máh cũai pê pahỡm; roâp riang cứq poang langoah cỡt ariang aliam alới.
24 Se eu ria para eles, não o criam, e a luz do meu rosto não faziam abater;
25 Cứq nhêng salĩq cớp atỡng ngê yỗn alới táq. Cứq radững alới táq samoât puo radững máh tahan; cứq dốq aliam cũai ca pứt ŏ́c ngcuang cớp sâng ngua.
25 Eu escolhia o seu caminho, assentava-me como chefe, e habitava como rei entre as suas tropas; como aquele que consola os que pranteiam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.