Jó 29
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB
1 Chơ Yop pai ễn neq:
1 E prosseguindo Jó no seu discurso, disse:
2 “Cumíq yoc ễ bữn dỡi tamoong samoât tễ nling, bo Yiang Sursĩ rabán curiaq cứq.
2 Ah! quem me dera ser como eu fui nos meses do passado, como nos dias em que Deus me guardava;
3 Bo ki, Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq, dếh aclaq poang dŏq sadoi rana cứq pỡq tâng rana canám.
3 quando a sua lâmpada luzia sobre o minha cabeça, e eu com a sua luz caminhava através das trevas;
4 Máh tangái ki cứq sốc bữn lứq, bo Yiang Sursĩ bán curiaq dống sũ cứq.
4 como era nos dias do meu vigor, quando o íntimo favor de Deus estava sobre a minha tenda;
5 Bo ki Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ỡt níc cớp cứq; nheq tữh con acái cứq rôm mpễr cứq.
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos em redor de mim;
6 Ntroŏq cớp mbễq cứq bữn dỡq tóh sa‑ữi, cớp ntốq cứq pát palâi o‑li‑vê hoi dỡq nsễng sa‑ữi lứq tê.
6 quando os meus passos eram banhados em leite, e a rocha me deitava ribeiros de azeite!
7 Bo ki máh cũai arieih dốq ớn cứq toâq sarhống; chơ cứq bữn moat múh lứq tâng nchŏh pứng dĩ vil bân ntốq noau sarhống.
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na praça preparava a minha cadeira,
8 Máh cũai póng sĩc ỡt kễng nheq tữ alới hữm cứq toâq; cớp máh cũai thâu yuor tayứng dŏq yám noap cứq.
8 os moços me viam e se escondiam, e os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 Máh cũai sốt proai, alới tangứt táq ntỡng,
9 os príncipes continham as suas palavras, e punham a mão sobre a sua boca;
10 dếh cũai sốt lứq la ỡt rangiac tê.
10 a voz dos nobres emudecia, e a língua se lhes pegava ao paladar.
11 “Dũ náq cũai hữm cứq, alới sâng cứq pai, cớp alới achưng alư tễ máh santoiq cứq.
11 Pois, ouvindo-me algum ouvido, me tinha por bem-aventurado; e vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 Toâq cũai cadĩt sễq cứq chuai, cứq lứq chuai alới; cứq rachuai máh con cumuiq ca ŏ́q ntốq poâng.
12 porque eu livrava o miserável que clamava, e o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Cũai cheq cuchĩt la khễn cứq tê; cớp cứq cơi yỗn cán cumai ỡt ien khễ.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu fazia rejubilar-se o coração da viúva.
14 Ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c pĩeiq cỡt samoât tampâc yỗn cứq tâc.
14 vestia-me da retidão, e ela se vestia de mim; como manto e diadema era a minha justiça.
15 Cứq cỡt moat tang cũai sũt, cớp cỡt ayững tang cũai yỗt ayững.
15 Fazia-me olhos para o cego, e pés para o coxo;
16 Cứq cỡt samoât mpoaq cũai cadĩt, cớp rachuai máh cũai miar cruang ca ramóh túh coat.
16 dos necessitados era pai, e a causa do que me era desconhecido examinava com diligência.
17 Cứq pupứt chớc cũai sâuq, cớp rachuai máh cũai ca cỡt samoât prán yỗn cũai sâuq.
17 E quebrava os caninos do perverso, e arrancava-lhe a presa dentre os dentes.
18 “Cứq dốq chanchớm níc neq: ‘Cứq bữn tamoong dũn, chơ cứq cuchĩt ien khễ tâng dống cứq bữm.
18 Então dizia eu: No meu ninho expirarei, e multiplicarei os meus dias como a areia;
19 Cứq cỡt samoât nỡm aluang bữn rêh yũiq dỡq dŏq amia máh abễng cỡt ramoong o, cớp nhơ tễ dỡq latac hỡ.
19 as minhas raízes se estendem até as águas, e o orvalho fica a noite toda sobre os meus ramos;
20 Dũ náq cũai achưng alư cứq tỡ nai ta-ŏh, cớp bán rêng cứq la tỡ nai nheq.’
20 a minha honra se renova em mim, e o meu arco se revigora na minha mão.
21 “Toâq cứq tĩeih atỡng, máh cũai proai ỡt rangiac nheq, cớp alới tamứng samoât samơi lứq tễ máh santoiq cứq pai.
21 A mim me ouviam e esperavam, e em silêncio atendiam ao meu conselho.
22 Tữ cứq pai moâm, alới tỡ bữn pai tữm ntrớu noâng. Santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi, cỡt samoât dỡq mia sễng yỗn cỡt laham.
22 Depois de eu falar, nada replicavam, e minha palavra destilava sobre eles;
23 Dũ náq cũai noap ĩt máh santoiq cứq pai, santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi samoât cũai táq sarái sâng bũi toâq mia sễng catữ phũac.
23 esperavam-me como à chuva; e abriam a sua boca como à chuva tardia.
24 Cứq cacháng cubũiq chóq máh cũai pê pahỡm; roâp riang cứq poang langoah cỡt ariang aliam alới.
24 Eu lhes sorria quando não tinham confiança; e não desprezavam a luz do meu rosto;
25 Cứq nhêng salĩq cớp atỡng ngê yỗn alới táq. Cứq radững alới táq samoât puo radững máh tahan; cứq dốq aliam cũai ca pứt ŏ́c ngcuang cớp sâng ngua.
25 eu lhes escolhia o caminho, assentava-me como chefe, e habitava como rei entre as suas tropas, como aquele que consola os aflitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.