Jó 29

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chơ Yop pai ễn neq:
1 Jó prosseguiu sua fala:
2 “Cumíq yoc ễ bữn dỡi tamoong samoât tễ nling, bo Yiang Sursĩ rabán curiaq cứq.
2 "Como tenho saudade dos meses que se passaram, dos dias em que Deus cuidava de mim,
3 Bo ki, Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq, dếh aclaq poang dŏq sadoi rana cứq pỡq tâng rana canám.
3 quando a sua lâmpada brilhava sobre a minha cabeça e por sua luz eu caminhava em meio às trevas!
4 Máh tangái ki cứq sốc bữn lứq, bo Yiang Sursĩ bán curiaq dống sũ cứq.
4 Como tenho saudade dos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus abençoava a minha casa,
5 Bo ki Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ỡt níc cớp cứq; nheq tữh con acái cứq rôm mpễr cứq.
5 quando o Todo-poderoso ainda estava comigo e meus filhos estavam ao meu redor,
6 Ntroŏq cớp mbễq cứq bữn dỡq tóh sa‑ữi, cớp ntốq cứq pát palâi o‑li‑vê hoi dỡq nsễng sa‑ữi lứq tê.
6 quando as minhas veredas se embebiam em nata e a rocha me despejava torrentes de azeite.
7 Bo ki máh cũai arieih dốq ớn cứq toâq sarhống; chơ cứq bữn moat múh lứq tâng nchŏh pứng dĩ vil bân ntốq noau sarhống.
7 "Quando eu ia à porta da cidade e tomava assento na praça pública;
8 Máh cũai póng sĩc ỡt kễng nheq tữ alới hữm cứq toâq; cớp máh cũai thâu yuor tayứng dŏq yám noap cứq.
8 quando, ao me verem, os jovens saíam do caminho, e os idosos ficavam de pé;
9 Máh cũai sốt proai, alới tangứt táq ntỡng,
9 os líderes se abstinham de falar e com a mão cobriam a boca.
10 dếh cũai sốt lứq la ỡt rangiac tê.
10 As vozes dos nobres silenciavam, e suas línguas colavam-se ao céu da boca.
11 “Dũ náq cũai hữm cứq, alới sâng cứq pai, cớp alới achưng alư tễ máh santoiq cứq.
11 Todos os que me ouviam falavam bem de mim, e quem me via me elogiava,
12 Toâq cũai cadĩt sễq cứq chuai, cứq lứq chuai alới; cứq rachuai máh con cumuiq ca ŏ́q ntốq poâng.
12 pois eu socorria o pobre que clamava por ajuda, e o órfão que não tinha quem o ajudasse.
13 Cũai cheq cuchĩt la khễn cứq tê; cớp cứq cơi yỗn cán cumai ỡt ien khễ.
13 O que estava à beira da morte me abençoava, e eu fazia regozijar-se o coração da viúva.
14 Ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c pĩeiq cỡt samoât tampâc yỗn cứq tâc.
14 A retidão era a minha roupa; a justiça era o meu manto e o meu turbante.
15 Cứq cỡt moat tang cũai sũt, cớp cỡt ayững tang cũai yỗt ayững.
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 Cứq cỡt samoât mpoaq cũai cadĩt, cớp rachuai máh cũai miar cruang ca ramóh túh coat.
16 Eu era o pai dos necessitados, e me interessava pela defesa de desconhecidos.
17 Cứq pupứt chớc cũai sâuq, cớp rachuai máh cũai ca cỡt samoât prán yỗn cũai sâuq.
17 Eu quebrava as presas dos ímpios e dos seus dentes arrancava as suas vítimas.
18 “Cứq dốq chanchớm níc neq: ‘Cứq bữn tamoong dũn, chơ cứq cuchĩt ien khễ tâng dống cứq bữm.
18 "Eu pensava: ‘Morrerei em casa, e os meus dias serão numerosos como os grãos de areia.
19 Cứq cỡt samoât nỡm aluang bữn rêh yũiq dỡq dŏq amia máh abễng cỡt ramoong o, cớp nhơ tễ dỡq latac hỡ.
19 Minhas raízes chegarão até as águas, e o orvalho passará a noite nos meus ramos.
20 Dũ náq cũai achưng alư cứq tỡ nai ta-ŏh, cớp bán rêng cứq la tỡ nai nheq.’
20 Minha glória se renovará em mim, e novo será o meu arco em minha mão’.
21 “Toâq cứq tĩeih atỡng, máh cũai proai ỡt rangiac nheq, cớp alới tamứng samoât samơi lứq tễ máh santoiq cứq pai.
21 "Os homens me escutavam em ansiosa expectativa, aguardando em silêncio o meu conselho.
22 Tữ cứq pai moâm, alới tỡ bữn pai tữm ntrớu noâng. Santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi, cỡt samoât dỡq mia sễng yỗn cỡt laham.
22 Depois que eu falava, eles nada diziam; minhas palavras caíam suavemente em seus ouvidos.
23 Dũ náq cũai noap ĩt máh santoiq cứq pai, santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi samoât cũai táq sarái sâng bũi toâq mia sễng catữ phũac.
23 Esperavam por mim como quem espera por uma chuvarada, e bebiam minhas palavras como quem bebe a chuva da primavera.
24 Cứq cacháng cubũiq chóq máh cũai pê pahỡm; roâp riang cứq poang langoah cỡt ariang aliam alới.
24 Quando eu lhes sorria, mal acreditavam; a luz do meu rosto lhes era preciosa.
25 Cứq nhêng salĩq cớp atỡng ngê yỗn alới táq. Cứq radững alới táq samoât puo radững máh tahan; cứq dốq aliam cũai ca pứt ŏ́c ngcuang cớp sâng ngua.
25 Era eu que escolhia o caminho para eles, e me assentava como seu líder; instalava-me como um rei no meio das suas tropas; eu era como um consolador dos que choram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.