Jó 29

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chơ Yop pai ễn neq:
1 Jó continuou em sua fala, dizendo:
2 “Cumíq yoc ễ bữn dỡi tamoong samoât tễ nling, bo Yiang Sursĩ rabán curiaq cứq.
2 “Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus cuidava de mim!
3 Bo ki, Yiang Sursĩ ỡt cớp cứq, dếh aclaq poang dŏq sadoi rana cứq pỡq tâng rana canám.
3 Quando Deus fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava na escuridão.
4 Máh tangái ki cứq sốc bữn lứq, bo Yiang Sursĩ bán curiaq dống sũ cứq.
4 Quem me dera ser como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda,
5 Bo ki Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq ỡt níc cớp cứq; nheq tữh con acái cứq rôm mpễr cứq.
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
6 Ntroŏq cớp mbễq cứq bữn dỡq tóh sa‑ữi, cớp ntốq cứq pát palâi o‑li‑vê hoi dỡq nsễng sa‑ữi lứq tê.
6 quando eu lavava os meus pés em leite, e da rocha me corriam rios de azeite.
7 Bo ki máh cũai arieih dốq ớn cứq toâq sarhống; chơ cứq bữn moat múh lứq tâng nchŏh pứng dĩ vil bân ntốq noau sarhống.
7 Quando eu me dirigia até o portão da cidade e mandava preparar o meu assento na praça,
8 Máh cũai póng sĩc ỡt kễng nheq tữ alới hữm cứq toâq; cớp máh cũai thâu yuor tayứng dŏq yám noap cứq.
8 os moços me viam e se retiravam, e os idosos se levantavam e ficavam em pé.
9 Máh cũai sốt proai, alới tangứt táq ntỡng,
9 Os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca.
10 dếh cũai sốt lứq la ỡt rangiac tê.
10 A voz dos nobres emudecia, e a língua deles se apegava ao céu da boca.”
11 “Dũ náq cũai hữm cứq, alới sâng cứq pai, cớp alới achưng alư tễ máh santoiq cứq.
11 “O ouvido que me ouvia dizia que eu era feliz; o olho que me via dava testemunho de mim,
12 Toâq cũai cadĩt sễq cứq chuai, cứq lứq chuai alới; cứq rachuai máh con cumuiq ca ŏ́q ntốq poâng.
12 porque eu livrava os pobres que pediam ajuda e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Cũai cheq cuchĩt la khễn cứq tê; cớp cứq cơi yỗn cán cumai ỡt ien khễ.
13 A bênção do que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
14 Ŏ́c tanoang tapứng cớp ŏ́c pĩeiq cỡt samoât tampâc yỗn cứq tâc.
14 Eu me cobria de retidão, e ela me servia de roupa; a minha justiça era como um manto e um turbante.
15 Cứq cỡt moat tang cũai sũt, cớp cỡt ayững tang cũai yỗt ayững.
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 Cứq cỡt samoât mpoaq cũai cadĩt, cớp rachuai máh cũai miar cruang ca ramóh túh coat.
16 Era pai dos necessitados e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 Cứq pupứt chớc cũai sâuq, cớp rachuai máh cũai ca cỡt samoât prán yỗn cũai sâuq.
17 Eu quebrava os queixos dos iníquos e arrancava as vítimas dos dentes deles.”
18 “Cứq dốq chanchớm níc neq: ‘Cứq bữn tamoong dũn, chơ cứq cuchĩt ien khễ tâng dống cứq bữm.
18 “Eu dizia: ‘Vou morrer no meu ninho, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 Cứq cỡt samoât nỡm aluang bữn rêh yũiq dỡq dŏq amia máh abễng cỡt ramoong o, cớp nhơ tễ dỡq latac hỡ.
19 As minhas raízes se estenderão até as águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos.
20 Dũ náq cũai achưng alư cứq tỡ nai ta-ŏh, cớp bán rêng cứq la tỡ nai nheq.’
20 A minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.’”
21 “Toâq cứq tĩeih atỡng, máh cũai proai ỡt rangiac nheq, cớp alới tamứng samoât samơi lứq tễ máh santoiq cứq pai.
21 “Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 Tữ cứq pai moâm, alới tỡ bữn pai tữm ntrớu noâng. Santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi, cỡt samoât dỡq mia sễng yỗn cỡt laham.
22 Depois que eu falava, não diziam nada; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 Dũ náq cũai noap ĩt máh santoiq cứq pai, santoiq cứq táq yỗn alới sâng bũi samoât cũai táq sarái sâng bũi toâq mia sễng catữ phũac.
23 Esperavam-me como se espera a chuva, abriam a boca como para absorver a chuva fora de época.
24 Cứq cacháng cubũiq chóq máh cũai pê pahỡm; roâp riang cứq poang langoah cỡt ariang aliam alới.
24 Quando eu sorria para eles, nem acreditavam; e a luz do meu rosto eles não desprezavam.
25 Cứq nhêng salĩq cớp atỡng ngê yỗn alới táq. Cứq radững alới táq samoât puo radững máh tahan; cứq dốq aliam cũai ca pứt ŏ́c ngcuang cớp sâng ngua.
25 Eu escolhia o caminho para eles, assentava-me como chefe e vivia como rei entre as suas tropas; eu era como quem consola os que pranteiam.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.