Jó 19

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yop ta‑ỡi loah neq:
1 Então Jó respondeu:
2 “Noâng máh léq dũn nŏ́q anhia tangứt táq yỗn cứq cỡt túh arức, cớp tĩn sarúq cứq yỗn abuoiq na láih parnai?
2 Até quando afligireis a minha alma, e me atormentareis com palavras?
3 Anhia mumat cứq khoiq sa‑ữi trỗ chơ, cớp anhia tỡ bữn sâng casiet táq ntrớu tễ ŏ́c anhia pai.
3 Já dez vezes me haveis humilhado; não vos envergonhais de me maltratardes?
4 Khân cứq lứq táq lôih, ranáq lôih ki ỡt cớp ống cứq sâng.
4 Embora haja eu, na verdade, errado, comigo fica o meu erro.
5 Anhia chanchớm anhia o hỡn tễ cứq, cớp anhia ĩt ranáq túh coat cứq chĩuq dŏq tếq loah cứq.
5 Se deveras vos quereis engrandecer contra mim, e me incriminar pelo meu opróbrio,
6 Nŏ́q anhia tỡ bữn dáng Yiang Sursĩ toâp khoiq táq ranáq nâi chóq cứq? Án khoiq aloŏh ngê crŏ́q ễ cỗp cứq.
6 sabei então que Deus é o que transtornou a minha causa, e com a sua rede me cercou.
7 Cứq khoiq sabau arô: ‘Chuai tốh!’, ma tỡ bữn noau tamứng; cứq arô sễq ŏ́c tanoang tapứng, ma tỡ bữn noau yỗn.
7 Eis que clamo: Violência! mas não sou ouvido; grito: Socorro! mas não há justiça.
8 Yiang Sursĩ khoiq co viang dŏq catáng chíq rana cứq pỡq; án táq yỗn rana cứq pỡq cỡt canám.
8 com muros fechou ele o meu caminho, de modo que não posso passar; e pôs trevas nas minhas veredas.
9 Án ĩt nheq máh mun cứq, cớp án talốh ramứh ranoâng cứq hỡ.
9 Da minha honra me despojou, e tirou-me da cabeça a coroa.
10 Án pupứt táh cứq samoât cũai tŏ́h dống; cớp án rơq táh chíq ŏ́c cứq ngcuang, yỗn cỡt sangot samoât aluang khỗ.
10 Quebrou-me de todos os lados, e eu me vou; arrancou a minha esperança, como a, uma árvore.
11 Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt lứq chóq cứq samoât ũih cat; án táq chóq cứq samoât án táq chóq cũai par‑ũal.
11 Acende contra mim a sua ira, e me considera como um de seus adversários.
12 Án ớn tỗp tahan án toâq chíl cứq; tỗp tahan ki píq prúng lavíng mpễr dống aroâiq cứq.
12 Juntas as suas tropas avançam, levantam contra mim o seu caminho, e se acampam ao redor da minha tenda.
13 “Yiang Sursĩ táq máh cũai tâng dống sũ cứq yỗn ratáh ratai; chơ cứq cỡt samoât cũai liaq chóq cũai ca dáng cứq tễ nhũang.
13 Ele pôs longe de mim os meus irmãos, e os que me conhecem tornaram-se estranhos para mim.
14 Sễm ai cứq ỡt yơng; cớp yớu ratoi miar dễq nheq tễ cứq.
14 Os meus parentes se afastam, e os meus conhecidos se esquecem de, mim.
15 Cũai tamoi tâng dống cứq la khlĩr chíq cứq, máh mansễm táq ranáq cứq cỡt chíq samoât cũai liaq, tỡ la cũai tễ cruang canŏ́h.
15 Os meus domésticos e as minhas servas me têm por estranho; vim a ser um estrangeiro aos seus olhos.
16 Toâq cứq arô samiang ca táq ranáq yỗn cứq, án tỡ bữn ta‑ỡi cứq, tam cứq arô ễq án rachuai.
16 Chamo ao meu criado, e ele não me responde; tenho que suplicar-lhe com a minha boca.
17 Lacuoi cứq tỡ rơi hớc bo cứq tangứh, cớp sễm ai muoi mpiq muoi mpoaq cớp cứq la nguai nheq tễ cứq.
17 O meu hálito é intolerável à minha mulher; sou repugnante aos filhos de minha mãe.
18 Toâq carnễn hữm cứq, alới ayê ra‑ac cứq; khân cứq caha bỗq ễ táq ntỡng, alới lứq cacháng ayê toâp.
18 Até os pequeninos me desprezam; quando me levanto, falam contra mim.
19 Yớu cứq ratoi, alới nhêng chu cứq na sâng kêt lứq; cũai cứq ayooq la píh toâq chíl cứq tê.
19 Todos os meus amigos íntimos me abominam, e até os que eu amava se tornaram contra mim.
20 Tâng tỗ chác cứq hữm oiq rakhuoc ống nghang tớt ngcâr; cứq cheq ễ cuchĩt.
20 Os meus ossos se apegam à minha pele e à minha carne, e só escapei com a pele dos meus dentes.
21 Anhia ca yớu cứq ơi! Sễq anhia sarũiq táq cứq nứng! Atĩ Yiang Sursĩ toâp trứp cứq yỗn cỡt dớm.
21 Compadecei-vos de mim, amigos meus; compadecei-vos de mim; pois a mão de Deus me tocou.
22 Cỗ nŏ́q anhia táq chóq cứq samoât Yiang Sursĩ táq? Nŏ́q anhia sâng tỡ yũah thrưong táq cứq?
22 Por que me perseguis assim como Deus, e da minha carne não vos fartais?
23 Cứq cumíq ễq yoc bữn muoi noaq cũai sanhữ nheq máh santoiq cứq pai; cớp chĩc dŏq dũ ŏ́c tâng pơ choâiq!
23 Oxalá que as minhas palavras fossem escritas! Oxalá que fossem gravadas num livro!
24 Tỡ la ĩt tanốc, chơ tốc pachĩr dŏq tâng cantar tamáu máh santoiq ki; tỡ la tốc dŏq tâng tamáu côl yỗn têq noâng níc.
24 Que, com pena de ferro, e com chumbo, fossem para sempre esculpidas na rocha!
25 “Ma cứq dáng samoât neq: Án ca thái cứq la tamoong níc; chơ toâq tangái parsốt, án lứq rapai chuai cứq.
25 Pois eu sei que o meu Redentor vive, e que por fim se levantará sobre a terra.
26 Tam tỗ cứq khoiq labốh abuoiq chơ, ma noâng têq cứq bữn hữm Yiang Sursĩ.
26 E depois de consumida esta minha pele, então fora da minha carne verei a Deus;
27 Cứq lứq bữn hữm án toâq moat cứq bữm; chơ cứq hữm án la tỡ cỡn cũai liaq.
27 vê-lo-ei ao meu lado, e os meus olhos o contemplarão, e não mais como adversário. O meu coração desfalece dentro de mim!
28 la cỗ anhia blớh cứq neq: ‘Ntrớu noâq hếq táq sâuq chóq án?’ Yuaq anhia chuaq rana loŏh ễ chíl cứq.
28 Se disserdes: Como o havemos de perseguir! e que a causa deste mal se acha em mim,
29 Ma sanua, cóq anhia sâng ngcŏh pla dau! La dau ki ễ dững ŏ́c Yiang Sursĩ cutâu chóq lôih anhia, dŏq anhia têq dáng noâng bữn án ca ễ rablớh dũ náq cũai.”
29 temei vós a espada; porque o furor traz os castigos da espada, para saberdes que há um juízo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.