Jó 14

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Tễ tangái mpiq canỡt, hái ieuq cớp ŏ́q cũai rachuai; dỡi tamoong cũai cakéh cớp bữn moang ŏ́c túh arức.
1 O homem nascido da mulher vive pouco tempo e é cheio de muitas misérias;
2 Hái toâr achỗn ariang piar bát, chơ sangot khỗ; hái cỡt ariang mul vớt chái lứq.
2 é como uma flor que germina e logo fenece, uma sombra que foge sem parar.
3 Yiang Sursĩ ơi! Anhia noâng ễ nhêng cloân níc chu cứq tỡ? Tỡ la dững cứq chu ntốq rasữq, dŏq anoat tôt cứq?
3 E é sobre ele que abres os olhos, e o chamas a juízo contigo.
4 Tỡ bữn noau têq ĩt crơng bráh o tễ crơng nhơp; lứq tỡ bữn noau têq táq ngkíq.
4 Quem fará sair o puro do impuro? Ninguém.
5 Tangái casâi cũai tamoong anhia khoiq anoat dŏq tễ dâu lứq chơ, cớp casâi cumo dũn maléq la sốt pỡ Ncháu.
5 Se seus dias estão contados, se em teu poder está o número dos seus meses, e fixado um limite que ele não ultrapassará,
6 Ngkíq sễq anhia nguai chíq tễ hếq, cớp táh yỗn hếq ỡt muoi noaq sâng; dŏq yỗn hếq táq moâm máh ranáq hếq, chơ rlu machớng cũai tuthễ.
6 afasta dele os teus olhos; deixa-o até que acabe o seu dia como um trabalhador.
7 “Nỡm aluang noâng bữn ŏ́c ngcuang vớt noau tamư án, yuaq nỡm ki têq hon loah tamái.
7 Para uma árvore, há esperança; cortada, pode reverdecer, e os seus ramos brotam.
8 Tam rêh án khoiq crưong, cớp rangứl khoiq cuchĩt,
8 Quando sua raiz tiver envelhecido na terra, e seu tronco estiver morto no solo,
9 ma khân noau rooh dỡq yỗn yũr bĩq, lứq án tamoong loah, cớp hon abễng samoât aluang noâng cớt.
9 ao contato com a água, tornar-se-á verde de novo, e distenderá ramos como uma jovem planta.
10 Ma toâq cũai cuchĩt, dỡi tamoong hếq la nheq bo ki toâp; toâq hếq ta-ŏh tangứh, hếq pỡq chu léq?
10 Mas quando o homem morre, fica estendido; o mortal expira; onde está ele?
11 Cũai cuchĩt cỡt samoât dỡq tũm tangứt hoi, cớp samoât dỡq amống khoiq sarễt khỗ;
11 As águas correm do lago, o rio se esgota e seca;
12 machớng ki tê, bo noâng bữn paloŏng, lứq cũai cuchĩt tỡ têq yuor noâng; amoaih ma tỡ bữn tamỡ; alới bếq langêt tháng, tỡ bữn rachâu noâng.
12 assim o homem se deita para não mais levantar. Durante toda a duração dos céus, ele não despertará; jamais sairá de seu sono.
13 “Cứq cumíq ễq Yiang Sursĩ cutooq cứq tâng ntốq cũai cuchĩt ỡt, toau toâq tangái án tỡ bữn cutâu noâng. Sễq Ncháu anoat tangái casâi dŏq sanhữ loah cứq.
13 Se, pelo menos, me escondesses na região dos mortos, ao abrigo, até que tua cólera tivesse passado, se me fixasses um limite em que te lembrasses de mim!
14 Khân cũai cuchĩt, têq án tamoong loah tỡ? Ma cứq ễ ỡt acoan dũ tangái sadâu, yỗn toau toâq tangái cứq bữn racláh tễ máh ramứh túh coat nâi.
14 Se um homem, uma vez morto, pudesse reviver! Todo o tempo de meu combate eu esperaria até que me viessem soerguer,
15 Toâq anhia arô cứq, cứq lứq ta‑ỡi anhia, chơ anhia sâng bũi tễ cứq, la cũai anhia khoiq tễng.
15 tu me chamarias e eu te responderia; estenderias a tua destra para a obra de tuas mãos.
16 Bo ki anhia noap dũ rayáh cứq pỡq, ma anhia tỡ bữn nhêng ễ noap ranáq lôih cứq táq.
16 Mas agora contas os meus passos, e observas todos os meus pecados;
17 Anhia lứq táh lôih yỗn cứq, cớp ĩt dững aloŏh nheq; anhia lứq pupứt yỗn bráh o loah máh ranáq lôih cứq.
17 tu selaste como num saco os meus crimes, puseste um sinal sobre minhas iniqüidades.
18 “Máh cóh king ralíh cớp ta‑áh asễng. Máh crang cỡt rasĩc nheq tễ ntốq tiaq án.
18 Mas a montanha acaba por cair, e o rochedo desmorona longe de seu lugar;
19 Dỡq cưiq tamáu côl yỗn sapĩl asễng, cớp mia choân cũat dững máh cloong cutễq. Lứq ngkíq tê, Ncháu talốh táh ŏ́c cũai ngcuang.
19 as águas escavam a pedra, o aluvião leva a terra móvel; assim aniquilas a esperança do homem.
20 Anhia bữn riap níc alới cớp tuih alới yỗn vớt tễ yáng moat anhia. Moat múh alới cỡt bieu ravĩat toâq cuchĩt, cớp tuih alới pỡq chíq.
20 Tu o pões por terra; ele se vai embora para sempre; tu o desfiguras e o mandas embora.
21 Máh con samiang alới noau yám noap lứq, ma alới tỡ bữn dáng; máh con alới ramóh túh cadĩt lứq, ma alới tỡ bữn sapúh.
21 Estejam os seus filhos honrados, ele o ignora; sejam eles humilhados, não faz caso.
22 Alới sâng a‑ĩ tâng tỗ chác, cớp cuclỗiq cucling yỗn ống tỗ bữm sâng.”
22 É somente por ele que sua carne sofre; sua alma só se lamenta por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.