Jó 14
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs BKJ
1 “Tễ tangái mpiq canỡt, hái ieuq cớp ŏ́q cũai rachuai; dỡi tamoong cũai cakéh cớp bữn moang ŏ́c túh arức.
1 O homem que é nascido da mulher é de poucos dias, e cheio de problemas.
2 Hái toâr achỗn ariang piar bát, chơ sangot khỗ; hái cỡt ariang mul vớt chái lứq.
2 Ele vem como uma flor, e é cortado; ele também foge como uma sombra, e não continua.
3 Yiang Sursĩ ơi! Anhia noâng ễ nhêng cloân níc chu cứq tỡ? Tỡ la dững cứq chu ntốq rasữq, dŏq anoat tôt cứq?
3 E sobre este abres os teus olhos, e me trazes a juízo contigo?
4 Tỡ bữn noau têq ĩt crơng bráh o tễ crơng nhơp; lứq tỡ bữn noau têq táq ngkíq.
4 Quem pode trazer uma coisa limpa da imunda? Ninguém.
5 Tangái casâi cũai tamoong anhia khoiq anoat dŏq tễ dâu lứq chơ, cớp casâi cumo dũn maléq la sốt pỡ Ncháu.
5 Visto que os seus dias estão determinados, o número dos seus meses está contigo; e tu lhe apontaste seus limites para que ele não pudesse passar;
6 Ngkíq sễq anhia nguai chíq tễ hếq, cớp táh yỗn hếq ỡt muoi noaq sâng; dŏq yỗn hếq táq moâm máh ranáq hếq, chơ rlu machớng cũai tuthễ.
6 desvia-te dele, para que ele possa descansar, até que, como um mercenário, tenha concluído o seu dia.
7 “Nỡm aluang noâng bữn ŏ́c ngcuang vớt noau tamư án, yuaq nỡm ki têq hon loah tamái.
7 Porque há esperança para uma árvore que, se for cortada, brotará novamente, e o galho novo não cessará.
8 Tam rêh án khoiq crưong, cớp rangứl khoiq cuchĩt,
8 Ainda que sua raiz envelheça na terra, e o seu tronco morra no chão,
9 ma khân noau rooh dỡq yỗn yũr bĩq, lứq án tamoong loah, cớp hon abễng samoât aluang noâng cớt.
9 ainda assim através do odor da água brotará, e dará galhos como uma planta.
10 Ma toâq cũai cuchĩt, dỡi tamoong hếq la nheq bo ki toâp; toâq hếq ta-ŏh tangứh, hếq pỡq chu léq?
10 Mas o homem morre e definha, sim, o homem entrega o espírito, e onde está ele?
11 Cũai cuchĩt cỡt samoât dỡq tũm tangứt hoi, cớp samoât dỡq amống khoiq sarễt khỗ;
11 Como as águas minguam do mar, e a enchente se esvazia e seca;
12 machớng ki tê, bo noâng bữn paloŏng, lứq cũai cuchĩt tỡ têq yuor noâng; amoaih ma tỡ bữn tamỡ; alới bếq langêt tháng, tỡ bữn rachâu noâng.
12 assim o homem se deita, e não se levanta; até que não haja mais céus, eles não acordarão nem se levantarão de seu sono.
13 “Cứq cumíq ễq Yiang Sursĩ cutooq cứq tâng ntốq cũai cuchĩt ỡt, toau toâq tangái án tỡ bữn cutâu noâng. Sễq Ncháu anoat tangái casâi dŏq sanhữ loah cứq.
13 Quem dera que me escondesses na sepultura, e me mantivesses em secreto até que a tua ira passasse; e me mostrasses um determinado momento e te lembrasses de mim!
14 Khân cũai cuchĩt, têq án tamoong loah tỡ? Ma cứq ễ ỡt acoan dũ tangái sadâu, yỗn toau toâq tangái cứq bữn racláh tễ máh ramứh túh coat nâi.
14 Se um homem morre, viverá ele novamente? Por todos os dias de meu tempo determinado eu esperarei, até que venha a minha mudança.
15 Toâq anhia arô cứq, cứq lứq ta‑ỡi anhia, chơ anhia sâng bũi tễ cứq, la cũai anhia khoiq tễng.
15 Tu chamarás, e eu te responderei; tu terás desejo pelo trabalho de tuas mãos.
16 Bo ki anhia noap dũ rayáh cứq pỡq, ma anhia tỡ bữn nhêng ễ noap ranáq lôih cứq táq.
16 Porque agora contaste meus passos; não vigias sobre o meu pecado?
17 Anhia lứq táh lôih yỗn cứq, cớp ĩt dững aloŏh nheq; anhia lứq pupứt yỗn bráh o loah máh ranáq lôih cứq.
17 Minha transgressão está selada em um saco, e costuras a minha iniquidade.
18 “Máh cóh king ralíh cớp ta‑áh asễng. Máh crang cỡt rasĩc nheq tễ ntốq tiaq án.
18 E certamente o monte que cai torna-se nada, e a rocha é removida de seu lugar.
19 Dỡq cưiq tamáu côl yỗn sapĩl asễng, cớp mia choân cũat dững máh cloong cutễq. Lứq ngkíq tê, Ncháu talốh táh ŏ́c cũai ngcuang.
19 As águas gastam as pedras; tu lavas as coisas que crescem do pó da terra, e tu destróis a esperança do homem.
20 Anhia bữn riap níc alới cớp tuih alới yỗn vớt tễ yáng moat anhia. Moat múh alới cỡt bieu ravĩat toâq cuchĩt, cớp tuih alới pỡq chíq.
20 Tu prevaleces para sempre contra ele, e ele passa; mudas o seu semblante, e o envias.
21 Máh con samiang alới noau yám noap lứq, ma alới tỡ bữn dáng; máh con alới ramóh túh cadĩt lứq, ma alới tỡ bữn sapúh.
21 Os seus filhos vêm para honrar, e ele não tem conhecimento disso; e eles são humilhados, mas ele não percebe isso neles.
22 Alới sâng a‑ĩ tâng tỗ chác, cớp cuclỗiq cucling yỗn ống tỗ bữm sâng.”
22 Mas a sua carne sobre ele terá dor, e a sua alma nele se lamentará.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.