Gênesis 43
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs VC
1 Máh cũai tâng cruang Cana-an cỡt panhieih lứq ễn.
1 A fome pesava sobre o país.
2 Toâq tangái alới khoiq cha nheq chơ máh crơng sana alới dững achu tễ cruang Ê-yip-tô, ki mpoaq alới ớn neq: “Cóq anhia pỡq chỡng loah crơng sana cha.”
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ma Yuda ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cũai sốt ki pai chóq hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia tê, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Ngkíq khân mpoaq tỡ bữn yỗn a‑ễm ralŏ́h pỡq nứng hếq, ki nŏ́q têq hếq sễng chỡng crơng sana yỗn mpoaq?
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Khân mpoaq tỡ yỗn án pỡq, ki hếq tỡ ễq pỡq; yuaq cũai sốt ki khoiq atỡng hếq chơ: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Chơ I-sarel blớh neq: “Nŏ́q anhia táq sâuq lứq chóq cứq, anhia atỡng yỗn cũai sốt ki dáng pai anhia bữn a‑ễm ralŏ́h?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 Alới ta‑ỡi neq: “Yuaq cũai sốt ki blớh níc hếq tễ dống sũ. Án blớh neq: ‘Mpoaq anhia noâng tamoong tỡ? Anhia bữn sễm ai ễn tỡ?’ Ngkíq yuaq hếq ta‑ỡi án máh santoiq án khoiq blớh. Mŏ têq hếq dáng án atỡng hếq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia sễng chu nâi tê’?”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 Chơ Yuda atỡng loah I-sarel mpoaq án neq: “Mpoaq yỗn carnễn nâi pỡq cớp cứq. Chơ hếq thrũan pỡq toâp. Ngkíq hái cớp nheq dống sũ hái tỡ bữn cuchĩt khlac.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 Cứq parkhán tễ a‑ễm nâi ŏ́c ntrớu mpoaq ễ yỗn cứq parkhán. Khân cứq mŏ tỡ bữn dững achu a‑ễm ca ỡt choâng moat mpoaq sanua, ki cứq bũi roap tôt mantái níc tễ mpoaq.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Khân hếq mŏ tỡ bữn acoan dũn nneq, ki hếq khoiq láp chu trỗ bar chơ tễ cruang Ê-yip-tô.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 Moâm Yuda pai ngkíq, I-sarel atỡng máh con án neq: “Khân ranáq nâi ma lứq ngkíq, ki cóq anhia táq neq: Dững crơng moat lứq tễ cruang nâi, chơ yỗn miat sâng cũai sốt ki. Cóq anhia dững trâm, dỡq khĩal, crơng phuom, siet aluang, cớp palâi aluang ĩn palâi al-mon.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 Anhia ĩt práq dững sa‑ữi hỡn tễ trỗ nhũang, bar pún ễn. Cóq anhia culáh loah práq noau chóq tâng ngoah bau anhia. Anhia dững nheq máh práq nâi, cŏh lơ noau khlâp práq tâng bau.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia hỡ. Sanua anhia thrũan, chơ pỡq loah pỡ cũai sốt ki.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Cứq sễq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq tâng mứt pahỡm cũai sốt ki yỗn án sarũiq táq anhia, cớp culáh loah ai cớp a‑ễm ralŏ́h anhia. Tễ nhũang cứq ngua lứq pứt con, ma sanua ngcŏh cứq cỡt ngua hỡn tễ ki ễn.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ngkíq máh ai Yô-sep dững crơng mpon, cớp dững práq bar pún hỡn tễ nhũang. Alới dững Ben-yamin hỡ, chơ pỡq chái sễng chu cruang Ê-yip-tô. Chơ alới toâq ỡt choâng moat Yô-sep.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Tữ Yô-sep hữm Ben-yamin toâq nứng alới, án atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Anhia dững máh cũai nâi mut tâng dống cứq. Chơ kiac muoi lám charán, táq yỗn alới cha. Toâq mandang toâng yỗn alới cha muoi pêl cớp cứq.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Cũai ki trĩh nheq máh parnai Yô-sep ớn. Án dững máh ai Yô-sep mut tâng dống Yô-sep.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Sễm ai ki sâng croŏq lứq noau dững alới toâq pỡ dống Yô-sep; chơ manoaq pai chóq manoaq neq: “Cỗ tian práq noau dŏq tâng bau hái bo ki ma noau dững hái pỡ dống nâi. Cũai sốt nâi yoc ễ cauq, chơ cỗp hái. Moâm ki án yỗn hái cỡt cũai sũl, cớp án ndỡm nheq máh aséh dễn hái hỡ.”
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 Bo alới mbỡiq mut cheq ngoah toong Yô-sep, alới atỡng cũai sốt ranáq tâng dống Yô-sep neq:
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 “Sễq lôih achuaih! Hếq toâq pỡ nâi trỗ nhũang yoc ễ chỡng crơng sana.
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 Tữ hếq toâq pỡ ntốq rlu sadâu, hếq pớh bau, hữm dũ bau bữn cayớm práq; tỡ dáng noau chóq. Sanua hếq dững asuoi loah máh práq ki,
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 cớp dững dếh práq ễ chỡng loah crơng sana hỡ. Hếq tỡ bữn dáng noau chóq loah práq hếq tâng bau.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Ma cũai táq ranáq ki atỡng loah alới neq: “Chỗi croŏq ntrớu tễ ŏ́c ki; anhia ỡt ien khễ. Yiang Sursĩ anhia cớp mpoaq anhia sang, lứq án toâp táq yỗn anhia bữn crơng moat tâng bau; práq anhia chỡng sana ki cứq khoiq roap chơ.”
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Chơ cũai ki dững máh sễm ai ki mut tâng dống Yô-sep. Án aloŏh dỡq yỗn alới ariau ayững atĩ, cớp yỗn crơng sana yỗn aséh alới cha hỡ.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Máh tỗp ai Yô-sep thrũan máh crơng mpon yỗn Yô-sep. Alới acoan toâq moat mandang toâng yỗn Yô-sep chu, yuaq alới sâng noau pai alới bữn cha parnơi cớp án.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Toâq Yô-sep chu pỡ dống, máh ai án chiau máh crơng mpon alới dững tễ dống yỗn án, cớp alới cucốh cucũoi choâng moat án.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 Yô-sep cahan alới neq: “Nŏ́q anhia bán sũan tỡ?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 Alới ta‑ỡi: “Ơq! Mpoaq hếq, sũl anhia noâng tamoong, cớp án bán sũan.”
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Tữ Yô-sep nhêng Ben-yamin, a‑ễm án muoi mpiq, chơ án blớh neq: “Nâi la a‑ễm ralŏ́h anhia, riang anhia khoiq atỡng cứq tễ nhũang tỡ?”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Moâm ki Yô-sep loŏh chái tễ ntốq ki. Yuaq bo án hữm a‑ễm án, án sâng sarũiq lứq tâng mứt. Ngkíq án mut clống án, chơ án nhiam manoaq.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 Moâm ki án culĩaq moat, chơ án píh loah pỡq ntốq ki sĩa. Án tỡ bữn yỗn alới dáng án nhiam. Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Dững amut crơng sana yỗn hếq cha.”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 Ngkíq, máh cũai táq ranáq tễng crơng sana aloŏh sana miar yỗn Yô-sep tễ máh sễm ai án. Cớp cũai Ê-yip-tô ca dốq cha tâng dống ki, alới cha miar, cỗ cũai Ê-yip-tô tỡ ễq cha parnơi cớp cũai Hê-brơ.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Nheq tữh máh sễm ai Yô-sep tacu ỡt yáng moat án. Noau yỗn alới tacu puai cumo alới sễt, tễ ai clúng toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Máh sễm ai Yô-sep manoaq cloân manoaq, cớp alới sâng dớt lứq tâng mứt noau yỗn alới tacu ngkíq.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Chơ Yô-sep ĩt crơng sana avơi yỗn máh sễm ai án. Ma crơng sana Ben-yamin, ki án yỗn sỡng pún hỡn tễ mu ai. Ngkíq alới nguaiq cha bũi óh lứq cớp Yô-sep.
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.