Gênesis 43

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Máh cũai tâng cruang Cana-an cỡt panhieih lứq ễn.
1 A fome persistia gravíssima na terra.
2 Toâq tangái alới khoiq cha nheq chơ máh crơng sana alới dững achu tễ cruang Ê-yip-tô, ki mpoaq alới ớn neq: “Cóq anhia pỡq chỡng loah crơng sana cha.”
2 Tendo eles acabado de consumir o cereal que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
3 Ma Yuda ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cũai sốt ki pai chóq hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia tê, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’
3 Mas Judá lhe respondeu: Fortemente nos protestou o homem, dizendo: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Ngkíq khân mpoaq tỡ bữn yỗn a‑ễm ralŏ́h pỡq nứng hếq, ki nŏ́q têq hếq sễng chỡng crơng sana yỗn mpoaq?
4 Se resolveres enviar conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos mantimento;
5 Khân mpoaq tỡ yỗn án pỡq, ki hếq tỡ ễq pỡq; yuaq cũai sốt ki khoiq atỡng hếq chơ: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’”
5 se, porém, não o enviares, não desceremos; pois o homem nos disse: Não me vereis o rosto, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Chơ I-sarel blớh neq: “Nŏ́q anhia táq sâuq lứq chóq cứq, anhia atỡng yỗn cũai sốt ki dáng pai anhia bữn a‑ễm ralŏ́h?”
6 Disse-lhes Israel: Por que me fizestes esse mal, dando a saber àquele homem que tínheis outro irmão?
7 Alới ta‑ỡi neq: “Yuaq cũai sốt ki blớh níc hếq tễ dống sũ. Án blớh neq: ‘Mpoaq anhia noâng tamoong tỡ? Anhia bữn sễm ai ễn tỡ?’ Ngkíq yuaq hếq ta‑ỡi án máh santoiq án khoiq blớh. Mŏ têq hếq dáng án atỡng hếq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia sễng chu nâi tê’?”
7 Responderam eles: O homem nos perguntou particularmente por nós e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes outro irmão? Respondemos-lhe segundo as suas palavras. Acaso, poderíamos adivinhar que haveria de dizer: Trazei vosso irmão?
8 Chơ Yuda atỡng loah I-sarel mpoaq án neq: “Mpoaq yỗn carnễn nâi pỡq cớp cứq. Chơ hếq thrũan pỡq toâp. Ngkíq hái cớp nheq dống sũ hái tỡ bữn cuchĩt khlac.
8 Com isto disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e nos levantaremos e iremos; para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhinhos.
9 Cứq parkhán tễ a‑ễm nâi ŏ́c ntrớu mpoaq ễ yỗn cứq parkhán. Khân cứq mŏ tỡ bữn dững achu a‑ễm ca ỡt choâng moat mpoaq sanua, ki cứq bũi roap tôt mantái níc tễ mpoaq.
9 Eu serei responsável por ele, da minha mão o requererás; se eu to não trouxer e não to puser à presença, serei culpado para contigo para sempre.
10 Khân hếq mŏ tỡ bữn acoan dũn nneq, ki hếq khoiq láp chu trỗ bar chơ tễ cruang Ê-yip-tô.”
10 Se não nos tivéssemos demorado já estaríamos, com certeza, de volta segunda vez.
11 Moâm Yuda pai ngkíq, I-sarel atỡng máh con án neq: “Khân ranáq nâi ma lứq ngkíq, ki cóq anhia táq neq: Dững crơng moat lứq tễ cruang nâi, chơ yỗn miat sâng cũai sốt ki. Cóq anhia dững trâm, dỡq khĩal, crơng phuom, siet aluang, cớp palâi aluang ĩn palâi al-mon.
11 Respondeu-lhes Israel, seu pai: Se é tal, fazei, pois, isto: tomai do mais precioso desta terra nos sacos para o mantimento e levai de presente a esse homem: um pouco de bálsamo e um pouco de mel, arômatas e mirra, nozes de pistácia e amêndoas;
12 Anhia ĩt práq dững sa‑ữi hỡn tễ trỗ nhũang, bar pún ễn. Cóq anhia culáh loah práq noau chóq tâng ngoah bau anhia. Anhia dững nheq máh práq nâi, cŏh lơ noau khlâp práq tâng bau.
12 levai também dinheiro em dobro; e o dinheiro restituído na boca dos sacos de cereal, tornai a levá-lo convosco; pode bem ser que fosse engano.
13 Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia hỡ. Sanua anhia thrũan, chơ pỡq loah pỡ cũai sốt ki.
13 Levai também vosso irmão, levantai-vos e voltai àquele homem.
14 Cứq sễq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq tâng mứt pahỡm cũai sốt ki yỗn án sarũiq táq anhia, cớp culáh loah ai cớp a‑ễm ralŏ́h anhia. Tễ nhũang cứq ngua lứq pứt con, ma sanua ngcŏh cứq cỡt ngua hỡn tễ ki ễn.”
14 Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia perante o homem, para que vos restitua o vosso outro irmão e deixe vir Benjamim. Quanto a mim, se eu perder os filhos, sem filhos ficarei.
15 Ngkíq máh ai Yô-sep dững crơng mpon, cớp dững práq bar pún hỡn tễ nhũang. Alới dững Ben-yamin hỡ, chơ pỡq chái sễng chu cruang Ê-yip-tô. Chơ alới toâq ỡt choâng moat Yô-sep.
15 Tomaram, pois, os homens os presentes, o dinheiro em dobro e a Benjamim; levantaram-se, desceram ao Egito e se apresentaram perante José.
16 Tữ Yô-sep hữm Ben-yamin toâq nứng alới, án atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Anhia dững máh cũai nâi mut tâng dống cứq. Chơ kiac muoi lám charán, táq yỗn alới cha. Toâq mandang toâng yỗn alới cha muoi pêl cớp cứq.”
16 Vendo José a Benjamim com eles, disse ao despenseiro de sua casa: Leva estes homens para casa, mata reses e prepara tudo; pois estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Cũai ki trĩh nheq máh parnai Yô-sep ớn. Án dững máh ai Yô-sep mut tâng dống Yô-sep.
17 Fez ele como José lhe ordenara e levou os homens para a casa de José.
18 Sễm ai ki sâng croŏq lứq noau dững alới toâq pỡ dống Yô-sep; chơ manoaq pai chóq manoaq neq: “Cỗ tian práq noau dŏq tâng bau hái bo ki ma noau dững hái pỡ dống nâi. Cũai sốt nâi yoc ễ cauq, chơ cỗp hái. Moâm ki án yỗn hái cỡt cũai sũl, cớp án ndỡm nheq máh aséh dễn hái hỡ.”
18 Os homens tiveram medo, porque foram levados à casa de José; e diziam: É por causa do dinheiro que da outra vez voltou nos sacos de cereal, para nos acusar e arremeter contra nós, escravizar-nos e tomar nossos jumentos.
19 Bo alới mbỡiq mut cheq ngoah toong Yô-sep, alới atỡng cũai sốt ranáq tâng dống Yô-sep neq:
19 E se chegaram ao mordomo da casa de José, e lhe falaram à porta,
20 “Sễq lôih achuaih! Hếq toâq pỡ nâi trỗ nhũang yoc ễ chỡng crơng sana.
20 e disseram: Ai! Senhor meu, já uma vez descemos a comprar mantimento;
21 Tữ hếq toâq pỡ ntốq rlu sadâu, hếq pớh bau, hữm dũ bau bữn cayớm práq; tỡ dáng noau chóq. Sanua hếq dững asuoi loah máh práq ki,
21 quando chegamos à estalagem, abrindo os sacos de cereal, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do saco de cereal, nosso dinheiro intacto; tornamos a trazê-lo conosco.
22 cớp dững dếh práq ễ chỡng loah crơng sana hỡ. Hếq tỡ bữn dáng noau chóq loah práq hếq tâng bau.”
22 Trouxemos também outro dinheiro conosco, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos sacos de cereal.
23 Ma cũai táq ranáq ki atỡng loah alới neq: “Chỗi croŏq ntrớu tễ ŏ́c ki; anhia ỡt ien khễ. Yiang Sursĩ anhia cớp mpoaq anhia sang, lứq án toâp táq yỗn anhia bữn crơng moat tâng bau; práq anhia chỡng sana ki cứq khoiq roap chơ.”
23 Ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos deu tesouro nos sacos de cereal; o vosso dinheiro me chegou a mim. E lhes trouxe fora a Simeão.
24 Chơ cũai ki dững máh sễm ai ki mut tâng dống Yô-sep. Án aloŏh dỡq yỗn alới ariau ayững atĩ, cớp yỗn crơng sana yỗn aséh alới cha hỡ.
24 Depois, levou o mordomo aqueles homens à casa de José e lhes deu água, e eles lavaram os pés; também deu ração aos seus jumentos.
25 Máh tỗp ai Yô-sep thrũan máh crơng mpon yỗn Yô-sep. Alới acoan toâq moat mandang toâng yỗn Yô-sep chu, yuaq alới sâng noau pai alới bữn cha parnơi cớp án.
25 Então, prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; pois ouviram que ali haviam de comer.
26 Toâq Yô-sep chu pỡ dống, máh ai án chiau máh crơng mpon alới dững tễ dống yỗn án, cớp alới cucốh cucũoi choâng moat án.
26 Chegando José a casa, trouxeram-lhe para dentro o presente que tinham em mãos; e prostraram-se perante ele até à terra.
27 Yô-sep cahan alới neq: “Nŏ́q anhia bán sũan tỡ?”
27 Ele lhes perguntou pelo seu bem-estar e disse: Vosso pai, o ancião de quem me falastes, vai bem? Ainda vive?
28 Alới ta‑ỡi: “Ơq! Mpoaq hếq, sũl anhia noâng tamoong, cớp án bán sũan.”
28 Responderam: Vai bem o teu servo, nosso pai vive ainda; e abaixaram a cabeça e prostraram-se.
29 Tữ Yô-sep nhêng Ben-yamin, a‑ễm án muoi mpiq, chơ án blớh neq: “Nâi la a‑ễm ralŏ́h anhia, riang anhia khoiq atỡng cứq tễ nhũang tỡ?”
29 Levantando José os olhos, viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: É este o vosso irmão mais novo, de quem me falastes? E acrescentou: Deus te conceda graça, meu filho.
30 Moâm ki Yô-sep loŏh chái tễ ntốq ki. Yuaq bo án hữm a‑ễm án, án sâng sarũiq lứq tâng mứt. Ngkíq án mut clống án, chơ án nhiam manoaq.
30 José se apressou e procurou onde chorar, porque se movera no seu íntimo, para com seu irmão; entrou na câmara e chorou ali.
31 Moâm ki án culĩaq moat, chơ án píh loah pỡq ntốq ki sĩa. Án tỡ bữn yỗn alới dáng án nhiam. Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Dững amut crơng sana yỗn hếq cha.”
31 Depois, lavou o rosto e saiu; conteve-se e disse: Servi a refeição.
32 Ngkíq, máh cũai táq ranáq tễng crơng sana aloŏh sana miar yỗn Yô-sep tễ máh sễm ai án. Cớp cũai Ê-yip-tô ca dốq cha tâng dống ki, alới cha miar, cỗ cũai Ê-yip-tô tỡ ễq cha parnơi cớp cũai Hê-brơ.
32 Serviram-lhe a ele à parte, e a eles também à parte, e à parte aos egípcios que comiam com ele; porque aos egípcios não lhes era lícito comer pão com os hebreus, porquanto é isso abominação para os egípcios.
33 Nheq tữh máh sễm ai Yô-sep tacu ỡt yáng moat án. Noau yỗn alới tacu puai cumo alới sễt, tễ ai clúng toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Máh sễm ai Yô-sep manoaq cloân manoaq, cớp alới sâng dớt lứq tâng mứt noau yỗn alới tacu ngkíq.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura e o mais novo segundo a sua menoridade; disto os homens se maravilhavam entre si.
34 Chơ Yô-sep ĩt crơng sana avơi yỗn máh sễm ai án. Ma crơng sana Ben-yamin, ki án yỗn sỡng pún hỡn tễ mu ai. Ngkíq alới nguaiq cha bũi óh lứq cớp Yô-sep.
34 Então, lhes apresentou as porções que estavam diante dele; a porção de Benjamim era cinco vezes mais do que a de qualquer deles. E eles beberam e se regalaram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.