Gênesis 43

Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Máh cũai tâng cruang Cana-an cỡt panhieih lứq ễn.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Toâq tangái alới khoiq cha nheq chơ máh crơng sana alới dững achu tễ cruang Ê-yip-tô, ki mpoaq alới ớn neq: “Cóq anhia pỡq chỡng loah crơng sana cha.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ma Yuda ta‑ỡi mpoaq án neq: “Cũai sốt ki pai chóq hếq neq: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia tê, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 Ngkíq khân mpoaq tỡ bữn yỗn a‑ễm ralŏ́h pỡq nứng hếq, ki nŏ́q têq hếq sễng chỡng crơng sana yỗn mpoaq?
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Khân mpoaq tỡ yỗn án pỡq, ki hếq tỡ ễq pỡq; yuaq cũai sốt ki khoiq atỡng hếq chơ: ‘Khân anhia tỡ bữn dững a‑ễm ralŏ́h anhia toâq cớp anhia, ki anhia tỡ têq hữm noâng cứq.’”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Chơ I-sarel blớh neq: “Nŏ́q anhia táq sâuq lứq chóq cứq, anhia atỡng yỗn cũai sốt ki dáng pai anhia bữn a‑ễm ralŏ́h?”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Alới ta‑ỡi neq: “Yuaq cũai sốt ki blớh níc hếq tễ dống sũ. Án blớh neq: ‘Mpoaq anhia noâng tamoong tỡ? Anhia bữn sễm ai ễn tỡ?’ Ngkíq yuaq hếq ta‑ỡi án máh santoiq án khoiq blớh. Mŏ têq hếq dáng án atỡng hếq: ‘Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia sễng chu nâi tê’?”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Chơ Yuda atỡng loah I-sarel mpoaq án neq: “Mpoaq yỗn carnễn nâi pỡq cớp cứq. Chơ hếq thrũan pỡq toâp. Ngkíq hái cớp nheq dống sũ hái tỡ bữn cuchĩt khlac.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Cứq parkhán tễ a‑ễm nâi ŏ́c ntrớu mpoaq ễ yỗn cứq parkhán. Khân cứq mŏ tỡ bữn dững achu a‑ễm ca ỡt choâng moat mpoaq sanua, ki cứq bũi roap tôt mantái níc tễ mpoaq.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Khân hếq mŏ tỡ bữn acoan dũn nneq, ki hếq khoiq láp chu trỗ bar chơ tễ cruang Ê-yip-tô.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Moâm Yuda pai ngkíq, I-sarel atỡng máh con án neq: “Khân ranáq nâi ma lứq ngkíq, ki cóq anhia táq neq: Dững crơng moat lứq tễ cruang nâi, chơ yỗn miat sâng cũai sốt ki. Cóq anhia dững trâm, dỡq khĩal, crơng phuom, siet aluang, cớp palâi aluang ĩn palâi al-mon.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Anhia ĩt práq dững sa‑ữi hỡn tễ trỗ nhũang, bar pún ễn. Cóq anhia culáh loah práq noau chóq tâng ngoah bau anhia. Anhia dững nheq máh práq nâi, cŏh lơ noau khlâp práq tâng bau.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Cóq anhia dững a‑ễm ralŏ́h anhia hỡ. Sanua anhia thrũan, chơ pỡq loah pỡ cũai sốt ki.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Cứq sễq Yiang Sursĩ Sốt Toâr Lứq táq tâng mứt pahỡm cũai sốt ki yỗn án sarũiq táq anhia, cớp culáh loah ai cớp a‑ễm ralŏ́h anhia. Tễ nhũang cứq ngua lứq pứt con, ma sanua ngcŏh cứq cỡt ngua hỡn tễ ki ễn.”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Ngkíq máh ai Yô-sep dững crơng mpon, cớp dững práq bar pún hỡn tễ nhũang. Alới dững Ben-yamin hỡ, chơ pỡq chái sễng chu cruang Ê-yip-tô. Chơ alới toâq ỡt choâng moat Yô-sep.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Tữ Yô-sep hữm Ben-yamin toâq nứng alới, án atỡng cũai sốt ranáq tâng dống án neq: “Anhia dững máh cũai nâi mut tâng dống cứq. Chơ kiac muoi lám charán, táq yỗn alới cha. Toâq mandang toâng yỗn alới cha muoi pêl cớp cứq.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Cũai ki trĩh nheq máh parnai Yô-sep ớn. Án dững máh ai Yô-sep mut tâng dống Yô-sep.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Sễm ai ki sâng croŏq lứq noau dững alới toâq pỡ dống Yô-sep; chơ manoaq pai chóq manoaq neq: “Cỗ tian práq noau dŏq tâng bau hái bo ki ma noau dững hái pỡ dống nâi. Cũai sốt nâi yoc ễ cauq, chơ cỗp hái. Moâm ki án yỗn hái cỡt cũai sũl, cớp án ndỡm nheq máh aséh dễn hái hỡ.”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Bo alới mbỡiq mut cheq ngoah toong Yô-sep, alới atỡng cũai sốt ranáq tâng dống Yô-sep neq:
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 “Sễq lôih achuaih! Hếq toâq pỡ nâi trỗ nhũang yoc ễ chỡng crơng sana.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Tữ hếq toâq pỡ ntốq rlu sadâu, hếq pớh bau, hữm dũ bau bữn cayớm práq; tỡ dáng noau chóq. Sanua hếq dững asuoi loah máh práq ki,
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 cớp dững dếh práq ễ chỡng loah crơng sana hỡ. Hếq tỡ bữn dáng noau chóq loah práq hếq tâng bau.”
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ma cũai táq ranáq ki atỡng loah alới neq: “Chỗi croŏq ntrớu tễ ŏ́c ki; anhia ỡt ien khễ. Yiang Sursĩ anhia cớp mpoaq anhia sang, lứq án toâp táq yỗn anhia bữn crơng moat tâng bau; práq anhia chỡng sana ki cứq khoiq roap chơ.”
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Chơ cũai ki dững máh sễm ai ki mut tâng dống Yô-sep. Án aloŏh dỡq yỗn alới ariau ayững atĩ, cớp yỗn crơng sana yỗn aséh alới cha hỡ.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Máh tỗp ai Yô-sep thrũan máh crơng mpon yỗn Yô-sep. Alới acoan toâq moat mandang toâng yỗn Yô-sep chu, yuaq alới sâng noau pai alới bữn cha parnơi cớp án.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Toâq Yô-sep chu pỡ dống, máh ai án chiau máh crơng mpon alới dững tễ dống yỗn án, cớp alới cucốh cucũoi choâng moat án.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Yô-sep cahan alới neq: “Nŏ́q anhia bán sũan tỡ?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Alới ta‑ỡi: “Ơq! Mpoaq hếq, sũl anhia noâng tamoong, cớp án bán sũan.”
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Tữ Yô-sep nhêng Ben-yamin, a‑ễm án muoi mpiq, chơ án blớh neq: “Nâi la a‑ễm ralŏ́h anhia, riang anhia khoiq atỡng cứq tễ nhũang tỡ?”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Moâm ki Yô-sep loŏh chái tễ ntốq ki. Yuaq bo án hữm a‑ễm án, án sâng sarũiq lứq tâng mứt. Ngkíq án mut clống án, chơ án nhiam manoaq.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Moâm ki án culĩaq moat, chơ án píh loah pỡq ntốq ki sĩa. Án tỡ bữn yỗn alới dáng án nhiam. Chơ án atỡng cũai táq ranáq án neq: “Dững amut crơng sana yỗn hếq cha.”
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Ngkíq, máh cũai táq ranáq tễng crơng sana aloŏh sana miar yỗn Yô-sep tễ máh sễm ai án. Cớp cũai Ê-yip-tô ca dốq cha tâng dống ki, alới cha miar, cỗ cũai Ê-yip-tô tỡ ễq cha parnơi cớp cũai Hê-brơ.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Nheq tữh máh sễm ai Yô-sep tacu ỡt yáng moat án. Noau yỗn alới tacu puai cumo alới sễt, tễ ai clúng toau toâq a‑ễm ralŏ́h. Máh sễm ai Yô-sep manoaq cloân manoaq, cớp alới sâng dớt lứq tâng mứt noau yỗn alới tacu ngkíq.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Chơ Yô-sep ĩt crơng sana avơi yỗn máh sễm ai án. Ma crơng sana Ben-yamin, ki án yỗn sỡng pún hỡn tễ mu ai. Ngkíq alới nguaiq cha bũi óh lứq cớp Yô-sep.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.